Praying for Dad (A Story)

praying for Dad

Father’s Day na. Iyon ang realisasyong pumasok sa isip ni Cristine ng idilat niya ang kanyang mga mata. Pinatay niya ang alarm clock na kanina pa kumikiriring, at tumayo at binuksan ang switch ng ilaw sa kanyang kwarto.

5:30 na. Pinlano nila ng kanyang kapatid na si Calvin na gumising nang ganito kaaga. May mahalaga silang dapat gawin.

May narinig siyang katok mula sa labas. Walang-duda, si Calvin ang kumakatok. Pinagbuksan niya ito. “Pasok.”

Nakangiti itong pumasok at umupo sa sahig kagaya niya. Sa loob ng sampung minuto ay nagtitigan sila. Unang nagsalita si Cristine. “Kuya, ano’ng pagpe-pray natin for Daddy?”

“Iniisip ko pa nga rin eh,” sagot ni Calvin, halatang balisa na sa pag-iisip.

“Kuya, isipin natin kung ano ang mga ginagawa niya,” suwestiyon niya kay Calvin.

“Oo, nga,” sagot nito, at kumuha ng papel at ball pen mula sa kanyang study table. “Sa pamamagitan nito, malalaman natin kung ano’ng pagpe-pray.”

“Pumapasok si Dad sa trabaho,” una niyang banat.

“Pag-pray natin na bigyan siya lakas at kalusugan sa pagtatrabaho, pati wag siyang matanggal.”

“Nagde-date sila ni Mommy,” dagdag pa ni Cristine.

“Pag-pray natin na lalo pang maging close sina Daddy at Mommy at wag laging mag-away,” tugon naman ni Calvin.

“Hinahatid niya tayo sa school,” sabi pa ni Cristine.

“Sana magkaroon siya lagi ng oras para gawin iyon, at tsaka sana laging may pang-gas.” Bigla siyang may naisip. “Yung church!”

“Oo nga, pag-pray din na lagi tayong makapag-church kasama si Daddy at Mommy, at matuto siya at tayo sa mga preaching ni pastor at sa turo sa Sunday School.” Kumikislap na ang mga mata ni Cristine sa mga ideyang pumapasok sa kanilang isip.

“Devotion,” nasabi ni Calvin.

“Sana lagi tayong mag-devotion,” naikomento ni Cristine.

“Tinuturuan at pinapalo niya tayo.”

“Sana lagi siyang bigyan ng katalinuhan sa pagtuturo sa atin—teka—ano’ng pagpe-pray natin sa pagpapalo ni Daddy sa atin?” Hindi niya alam. Siguro ang ipapag-pray niya ay huwag na silang paluin.

“Kaya tayo pinapalo ni Daddy dahil may ginawa tayong mali,” sagot ni Calvin. “Mahal niya tayo kaya ganon. Yon ang sabi niya sa atin.”

“So?”

“Sana paluin o disiplinahin niya tayo kapag nagkakamali tayo—” nakita niya ang pagkurba paibaba ng bibig ni Cristine. “At bigyan ng reward kapag gumagawa tayo ng tama.”

Umaliwalas uli ang mukha ni Cristine. “Tama ka nga, Kuya. Kaya tayo pinapalo dahil sa kasalanan natin. Mahal tayo ni Daddy. Sige, yun ang ipag-pray natin.”

“So tapos na ang listahan.”

“Pray na tayo. Sino ang una?”

“Ikaw. Mas bata ka.”

Sa sagot ng kanyang kapatid ay ipinikit na niya ang kanyang mga mata at pinagsama ang dalawang palad. Magsisimula na siyang mag-pray.

Pagpe-pray nilang dalawa ang kanilang Daddy—ang ever-loving nilang Daddy. Pagpe-pray nilang manatiling may takot sa Dios ang kanilang ama.

Ito ang pinakamagandang regalong maibibigay nila sa kanilang Daddy—ang panalangin na maririnig at sasagutin ng Dios sa langit.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s