Kailan Ka Magsisimula?

telescoping

Ang Mga Halimbawa ng Biblia ay Hindi Na Nagpabukas

by Teacher Elijah E. Abanto

 

Ano’ng mga ginagawa mo sa ngayon bilang bata? Naglalaro? Gumagawa ng assignment? Nagpa-practice?

Iyan ang pangkaraniwang ginagawa ng isang bata sa ngayon. Saanman ka tumingin, mga batang nagdo-drowing, nagte-text, nagpo-pog, nagko-computer games, gumagawa ng assignment, nagpa-practice para sa presentation sa school, nanonood ng TV, nakikipag-away sa kapwa-bata sa kapit-bahay o sa school, ang makikita mo. Kabilang ka ba sa kanila? Hindi naman sa minamaliit kita, bata, pero ang babaw ng pinupuntahan mong landas. Kung puro ganito ang iyong buhay, at walang para sa Diyos, mali na agad ang punto ng iyong buhay. Mali. Alam mo ba yun?

Kaya kung hindi ka pa ligtas, magsisi ka na sa iyong mga kasalanan at tanggapin mo si Jesus bilang iyong Tagapagligtas. Ngayon na! Tama na ang puro laro na lang! Puro aral na lang! Puro nood! Puro kwento! Di ka ba nagsasawa? May mas mahalaga kang dapat na ginagawa ngayon, at iyun ay ang maglingkod sa Diyos.

Ikaw na nagchu-church, kailan ka magsisimulang maglingkod nang totoo? Alam ko kumakanta ka na sa church nang masigla tuwing service, nakikinig sa Sunday School, nag-i-special number kung minsan; ngunit ang ibig kong sabihin yung soul winning, pagtuturo, pagsali sa iba’t ibang activities ng church. Kung ligtas ka na, mas madali mo na itong magagawa. Ngunit kailan? “Pag kasintanda na ako ni Kuya, ni Ate”? Hihintayin mo pa ba iyon? Tingnan mo na lang ang mga halimbawa ng Bible ng mga bata na sumunod na agad sa Panginoon.

Si David

Kilala niyo na siguro ang taong pumatay ng isang higante sa Biblia gamit ang kanyang tirador—oo, si David nga. Galing niya ano—pero alam mo bang ginagamit na siya ng Diyos bago ito mang yari (20 taong gulang na siya nang gawin niya ito)? Noong siya’y isa pa lamang musmos (malamang ay 12 taong gulang), ay isa lamang siyang tagapag-alaga ng tupa. Ngunit dahil sa kanyang puso na may pag-ibig para sa Diyos, pinili siya na pumalit kay Saul bilang hari. Hindi pinili ang pito niyang kuya, na mga malalakas, at malalaki ang katawan—pinili siya, siya na mahina ngunit may tiwala sa Diyos na lumikha sa kanya.

Si Samuel

Hindi manganak si Hannah noong panahong ito, at dahil doon ay hiniling niya sa Diyos na bigyan siya ng anak; at kapag ginawa ito ng Diyos sa kanya, iaalay niya ito sa Diyos upang maglingkod habang-buhay. Dininig siya ng Diyos, at ipinanganak ang lalaking nagngangalang Samuel. Noong ito ay tatlo hanggang limang taong gulang na, dinala na niya ito kay Eli, ang mataas na saserdote noong panahong iyon.

3-5 years old? Maglilingkod sa Diyos? Oo, tumutulong siya sa mga ginagawa ni Eli, tulad ng pag-aayos ng mga kagamitan sa tabernakulo, at marami pang iba. Sa maagang panahon ay nagging propeta na rin siya ng Diyos.

Si Josiah

Hindi mo siya masisisi kung maging masama siya. Ang kanyang amang hari, si Amon, ay naging masama, sumamba sa mga diyos-diyosan. Maaga itong namatay bilang parusa ng Diyos—at siya ang pumalit na hari sa edad na 8. At hulaan niyo kung ano’ng ginawa niya—sinunod niya ang lahat ng nalalaman niyang utos ng Diyos—inalis niya ang diyos-diyosan, ibinalik ang mga kapistahan, binasa sa Israel ang Aklat ng Batas—sa batang edad. Hindi na siya naghintay. Sinimulan na niya ngayon.

Si Daniel

Isipin mo na lang na kapag hindi mo kinain ang ipinagbabawal ng Diyos, eh parusahan ka ng matindi, o may madamay na ibang tao—naranasan ito ni Daniel. Noong masakop ang Israel ng kalabang kaharian, dinala silang mga prinsipe at tinuruan ng iba’t ibang bagay—kabilang ang pagkain ng mga inialay sa diyos-diyosan. Kapag hindi niya ito kinain ay paparusahan ng kamatayan ang nag-aalaga sa kanila. Ngunit imbes na matakot ay nanindigan siya; tinanggihan niya iyon kasama ang kanyang mga kaibigan, at hiniling na mga gulay na lamang ang ipakain. Buti na lamang at naging mas mataba pa sila sa mga kumain ng karne sa biyaya ng Diyos!

Si Timothy

Alam niyo bang si Timoteo ang siyang pinakabatang pastor? Nakikipaglaban na siya sa mga bulaang tagapagturo sa Efeso, na mas matanda pa sa kanya. Ngunit tinanggap niya ang hamon—at siya’y naging isa sa mga tagapagpatibay ng iglesiya sa Bagong Tipan.

 

Marami pang iba—mga batang hindi na naghintay na tumanda sila para maglingkod at sumunod sa kanilang Diyos. Hindi sila nag laro, nanood ng TV, nag-pogs, o kung ano pa man—buong tapang  lamang silang sumunod sa Kataas-taasang Diyos—ang Siyang karapat-dapat lamang na paglingkuran.

Ikaw, bata kailan ka magsisimula? Bukas, pagtanda mo na, o ngayon na, habang bata ka pa? Tena, hindi mo alam kung ano ang naghihintay na gawin sa’yo ng Diyos.

Advertisements

Masyadong Bata

child

Nakaka-apekto Ba ang Ating Edad sa Pagiging Kagamit-gamit Natin sa Diyos?

by Linda Canup

Isinalin mula sa article na “Too Young,” In Touch® magazine,

March 2006, pp.28-31 ni Bro. Elijah Abanto.

 

Lagi mo na itong naririnig—isang concert pianist sa edad na 8, isang bihasa sa computer at 10, isang master ng chess sa edad na 12—mga taong sobrang gifted sa mga di-pangkaraniwang mga batang edad na sila ay nakakaakit ng atensyong pang-internasyonal at isang kaabalahan sa kanilang field.

Ilan sa ating mga paboritong mananampalataya ay maaari ding matawag na mga “gifted” sa ispiritwal na paraan. Sina David, Jeremiah, at Timothy ay kaunti lamang sa mga tinawag at masusing nilinang upang kumuha ng mga dakilang misyon sa mga batang edad.

At kahit na mayroon silang suporta ng Diyos, hindi sila madaling nagkaroon nito. Ang pagiging bata ay may mga sariling hamon. Madalas na nakikipagbaka ang mga batang lalaking ito sa inseguridad at mga kakulangang dulot ng kanilang kakulangan sa karanasan. Dahil na rin sa kung paano tumingin sa kanila ang lipunan, sila’y hindi pinapansin, minamaliit, at inuusig dahil sa kanilang pagiging kabataan.

Gayunpaman, ang mga kakaunting piniling ito ay nanatiling matapat sa kanilang mga unang taon at naging matagumpay bilang isang hari, isang propeta, at isang tagapagtayo ng iglesiya ng Bagong Tipan.

DAVID

Nang dumating sa bahay ni Jesse si Samuel para pahiran ang susunod na hari ng Israel, walang nag-isip na tawagin si David mula sa pagpapastol ng mga tupa. Habang binabantayan ng kabataang ito ang mga kawan, ang kanyang mga mas matatandang kapatid ay ipinrisenta sa bumibisitang propeta. “Siguradong ang pinili ng Diyos ay nasa harapan Niya ngayon,” naisip ni Samuel habang ang kanyang mga mata ay nakamasid sa pinakamatanda. (1 Samuel 16:6) Ngunit isa-isa, mula sa pinakamatanda hanggang sa pinakabata, ang lahat ng pitong magkakapatid na lalaki ay tinanggihan.

Hindi naghirang ang Diyos ng isang anak na may mga maharlikang koneksyon, mataas na pagsasanay sa militar, o maging matinding lakas. Pinili niya si David, ang lalaking may puso para sa Kanya (1 Samuel 16:7)

Ang mga Psalmo na isinulat ng batang pastol ay malinaw na ipinapahayag ang kanyang dalisay, matapat na pag-ibig para sa Ama. Ang kanyang mga lirikong musikal, na maayos na inilalarawan ang kanyang kagustuhang maglingkod sa Panginoon, ay may-tiwalang ipinagmamalaki ang kakayahan ng Diyos na iligtas siya mula sa mga kaaway. Pinuri ni David ang pangalan ng Panginoon at pinahayag niya ang kanyang hindi nagmamaliw na debosyon at katapatan. Nang nailugmok ng kasalanan, may kababaan ang loob niyang hinanap ang kapatawaran at nakiusap para sa kanyang pagpapanumbalik at pagbabago. Binigyang-boses niya kahit na ang mga halos hindi na maipaliwanag na emosyon ng puso ng tao.

Bagaman ang tingin sa kanya ng iba ay isa lamang batang tagabukid, tumingin ang Diyos sa kanyang kaluluwa at nakita ang isang matapang na lalaking handang labanan ang mga kaaway ng Panginoon at itatag ang kaharian ng Israel sa lupa.

JEREMIAH

Sa panahon kung saan ang kaharian ng Juda ay nagpapailalim na sa kasalanan at tukso, gusto ng Panginoon ng isang mensahero na pinahahalagahan ang Kanyang Batas at sinusunod Siya nang walang pasubali. Kailangan ng taong ito ng masidhing pag-ibig para sa bayan ng Diyos para magawa niyang magtiis; gayunpaman, dapat niya ring naisin ang katuwiran ng Diyos para maunawaan niya ang pangangailangan ng paghatol. Isang magandang kandidato ang inosente sa pagtalikod ng Juda, ngunit hindi naman sobrang mapangkutya na kanya na kikwestiyunin ang plano ng Panginoon para sa pagpapanumbalik ng kaharian ni David.

Siyempre, alam na Niya noon pa na si Jeremias ang tamang tao para sa gawaing ito, ngunit ang nakatakdang propeta ay hindi kumbinsido. “Hindi ko alam kung paano magsalita, dahil bata pa lang ako,” iprinotesta nito nang ilabas ng Diyos ang Kanyang utos. (Jeremias 1:6) Masyado siyang nakatuon sa sarili at kanyang mga kakulangan kaysa sa plano ng Diyos at kanyang walang-hanggang kaalaman.

Nilagay ng Panginoon ang mga alalahaning iyon sa isang tabi ng pagpapaliwanag na lilinangin at poprotektahan Niya si Jeremias. (vv. 9, 18-19) Sinabi Niya na ito ay noon pa nahirang at hiniwalay, at na gagawin nitong lahat kung ano ang hilingin dito ng Diyos.

Hindi na kayang makipagtalo ng batang lalaking ito sa Diyos. Nagtiwala siya sa salita ng Panginoon, at alam na natin ang kasaysayan.

TIMOTHY

Ang lungsod ng Efeso ay dedikado sa pagsamba sa Griegong dyosang si Artemis at, dahil nga doon, ay lapitin ng mga hidwang paniniwala. Gayunpaman, dahil ito ay kapitolyo ng Romanong probinsya ng Asya, importante ito sa pagpapakalat ng pananampalatayang Kristiano. Nagkaroon ng magtagumpay na ministeryo doon si Pablo, ngunit noong sa oras na ipinagkatiwala niya ito kay Timoteo, may mga bulaang tagapagturo (Himenaeo, Alexander, at Fileto, at iba pa) na nagpapakalat ng mga maling paniniwala nang buong pwersa, at marami sa buong Asya ang naligaw sa pananampalataya. (2 Timoteo 1:15)

Ang suliranin ni Timoteo ay magiging mabigat para sa kaninumang Kristiano, lalo na sa isang batang lalaki na kinakailangang hamunin ang mga church elders na dalawang beses ang edad sa kanya. Subalit, alam ni Pablo (at pinakamahalaga, ng Diyos) na  karapat-dapat si Timoteo sa gawain na ito dahil sa dalawang dahilan: ang kanyang sinserong pananampalataya at ang paggawa ng Banal na Ispiritu sa kanyang buhay. (1 Timoteo 4:14; 2 Timoteo 1:5-6)

Ang ina ni Timoteo ay bahagi ng isang mahabang linya ng matatapat na mga babaeng Judio na mahal ang mga Kasulatan at ninais na lugurin ang Diyos. At mukhang naipasa niya ito kay Timoteo, dahil nang kunin ito ni Pablo, mabilis itong nagkaroon ng isang kahanga-hangang reputasyon bilang isang alagad. (Mga Gawa 16:2) Habang ang dalawa ay naglalakbay, nalaman ng apostol ang mga kalakasan, kahinaan, at mga limitasyong ispiritwal ni Timoteo. Sa gayon, nang dumating ang oras para pumili ng isang tagapagbantay para sa iglesiya sa Efeso, may-tiwalang itinagubilin ni Pablo ang siyudad kay Timoteo, kahit na wala pa itong paunang karanasan.

ISPIRITWAL NA KADAKILAAN

Kadalasan ay masyado nating pinapalamutian ang mga buhay ng mga bayaning ito ng Biblia at itinataas sila sa halos-mala-alamat nang lebel. Naniniwala tayo na hindi tayo makakagawa ng kahit anong kagila-gilalas (ilan sa kanila ay sumulat ng mga Kasulatan!); kumikilos tayo para bagang ang Malagintong Panahon ng Kristiyanismo ay lumipas na at wala lang tayong magawa kundi mag-asam hanggang sa dumating ang Panginoon.

Wala itong katotohanan. Bagaman maaari ngang maging ibang-iba ang ginagawa natin sa pisikal na aspeto sa kanila, pare-pareho lamang tayong sumasagupa sa parehong ispiritwal na gawain.

Sa teorya, alam natin na ang Panginoon ay kayang gamitin ang sinumang Kanyang piliin para matupad ang Kanyang plano, ngunit sa gawa, madalas tayong nalilihis. Iniisip natin na ang sino lamang na may credentials ang may karapatan sa matataas na ispiritwal na gawain—tulad ng mga matatagal nang Kristiano o nasa mga posisyon ng pamumuno.

Ngunit kung matapat lamang nating titingnan ang paraan kung paano gumamit ng mga kabataan ang Panginoon [iba pang halimbawa: Samuel, Daniel, Josiah], malalaman natin ang isang mahalagang katotohanan: Kapag tinatawag Niya tayo sa anumang gawain, agad na Niya tayong naihahanda ng mga talento at kakayahan na kinakailangan. Naghahanap ang Diyos ng ispiritwal na kadakilaan sa lahat sa atin, anuman ang ating hugis, laki, … o edad—[bata, kabataan, o matanda].

 

Si Linda Canup ay ang Assistant Editor para sa In Touch magazine, isang publikasyon ng In Touch Ministries with Dr. Charles Stanley sa Atlanta, Georgia.

Isinalin sa Tagalog ni Bro. Elijah Abanto ang article na ito upang mapatunayang kayang gamitin ng Diyos ang kahit sino para sa Kanyang layunin—especially children.

Hindi Sila Genius, Pero…

genius

by Elijah Abanto

Nang ang aking ama ay nagsabi na kasama dapat ng mga bata ang mga magulang sa pananambahan sa pamamagitan ng paghahalimbawa ng isang bata sa aming iglesiya, ay isang lalaki ang sumagot at nagsabing, “Malamang eh genius ang batang yun. Hindi naman lahat ng bata ay genius katulad niya.” Hindi ko maiwasang mapangiti at malungkot sa parehong pagkakataon.

Napangiti ako dahil magandang paglalarawan iyon para sa isang bata. Matutuwa ang sino mang kilala ang batang iyon pag nasabihan ng “genius.” Ngunit sa loob-loob ko ay nalulungkot ako dahil ginamit ang deskripsyong iyon para bigyang-dahilan ang paghihiwalay ng mga bata sa worship service. At hindi ito magandang dahilan para bigyang-katwiran ang kasanayan ng paghihiwalay ng mga bata sa mga kabataan at matatanda. Masasabi ng isang nag-iisip na tao na hindi nag-iisip ang sinumang maysabi nito.

Hindi ko naman masisisi ang mga taong may ganitong pag-iisip. Ito ay dahil unang-una, ang unang henerasyon ng mga naligtas at naging miyembro ng iglesiya ay mga malalaki na—ibig-sabihin, maaaring matanda na o kabataan na sila nang maligtas. At dahil ganito nga, mas pamilyar sila sa kung paano tratuhin ang mga kapwa nila, dahil mas nauunawaan nila ang mga ito. Sa kabilang dako, kawalang-kaalaman ang naging bunga ito sa kung paano tatratuhin ang mga bata sa iglesiya. Hindi sila naging bata sa iglesiya; hindi nila alam kung ano’ng gagawin kung sakaling magkaganyan at magkaganon. Kaya ang naiisip nilang paraan para alisin ang gulo sa worship service ng mga bata ay ang gawin kung ano ang ginawa sa kanila noong hindi pa sila ligtas—in short, noong mga bata pa sila—ang ihiwalay sa mga matatanda. At sa simula, mukhang wala namang problema—dahil sa totoo lang, mawawalan nga naman ng gulo—makakapagsamba sila sa Diyos nang walang “istorbo.” Ngunit pagdating ng panahon ay magtataka tayo, “Bakit naging ganon sila?”

Ngunit, nang may pagpapakumbaba, ay masasabi kong mas may alam ako (sa biyaya ng Diyos) kung paano tratuhin ang mga bata sa iglesiya—dahil lumaki ako sa iglesiya, sa pamilya ng pastor, at naligtas ako bilang bata, at naging miyembro ako bilang bata—at narito ako ngayon, sa biyaya ng Diyos, naglilingkod nang buong puso kay Jesus. At nalalaman ko na hindi dapat ihiwalay ang batang katulad ko sa mga worship service.

Kailangan ko bang maging isang genius para magawang mag-behave noon sa service, makinig, mag-take notes, at mag-amen? Hindi. Natututo ang bata sa kung ano ang tinuturo sa kanila. Natuto akong sumamba dahil pinalaki ako nang nasa sambahan. Natuto akong magbasa ng Biblia at manalangin dahil pinalaki akong nagbabasa nito, hindi lamang nakikinig ng Bible story sa Sunday School at nagpe-pray ng simpleng “Dear Lord Jesus.” Tinuruan ako. Hindi ako kailanman inihiwalay. Salamat, Tatay at Mommy. Minahal niyo kami nang ganito para hindi ihiwalay sa inyo. Lagi niyo kaming isinasama. Hindi ba ang ganda?

Hindi kailangan na maging genius ang bata para maisama sa service o maglingkod sa Panginoon. Para ma-encourage kayo, heto ang mga halimbawa mula sa aming iglesiya:

  • Si Joshua, noong siya’y sanggol pa lamang, ay napapatahimik mula sa pag-iyak sa service ng ating pastor. Si Jem-Jem, na halos dalawang-taong gulang pa lamang, ay nakakanta na ng buong “Jesus Loves Me” sa church bilang special number. (!)
  • Isang batang nagngangalang Daniel Joseph (barely two years old) ay laging nagsasabi ng “Amen” sa preaching ng pastor. Ang mga bata ring kasing-edad niya ay kaya nang pumikit pag nagpe-pray.
  • Si Justin (just turned 7) ay alam kantahin ang “When the Saints Go Marching In” nang tama at walang mali.
  • Sa aming iglesiya ay kasama na mula 3 years old sa visitation, at namimigay ng tracts. Examples: Jhona (4) at Joshua (3). Karamihan sa mga bata sa aming iglesiya 12 pababa ay alam na kung paano mag-witness, at may dalawa nang nakagawa nito nang aktwal: si John Mark (12) at Jisilyn (10).
  • Kasama sa Bible quiz ang mga bata, at nakaka-score sila!

Iyan at marami pang ibang halimbawa ang magpapatunay. Nagsisimula iyan sa kung paano tingnan ng bawat tao ang mga bata: mula sa pastor, mga magulang, at lahat ng miyembro. Turuan natin sila!

Ano Na ang Mangyayari sa Iglesya ng Hinaharap?

Halos (kung hindi man) lahat ng mga magulang na kilala ko ay nais na magkaroon ng magandang kinabukasan ang kanilang mga anak. Gusto nila ang mga ito na maging pinakamahusay, maabot ang pinakamataas na potensyal nila, at para sa ating mga Kristiano, nais natin silang maligtas din at mabuhay nang nakalulugod sa Diyos at sa Kanyang Salita—mapa-doktrina o mapa-isinasapamuhay.

Ngunit ako’y natatakot na baka ang ating mga pangarap sa ating mga anak ay hindi maging isang realidad. Iniisip natin na ginagawa naman natin ang pinakamainam para sila’y mapalaki nang tama, ngunit hindi natin alam—baka nagkakamali tayo. Iniisip natin na tama ang ating mga pamamaraan, at mukha namang maganda sa simula—pagkatapos pagdating ng panahon napapa-isip tayo, “Ano’ng nangyari sa anak ko?” At mula diyan nararapat nating pagbulay-bulayan ang isang tanong.

Ano nang mangyayari sa iglesiya ng hinaharap? Kung hindi tayo maingat, ang mga bata ngayon ay maaaring maging matatandang tumalikod sa hinaharap—ang tumalikod na iglesiya ng hinaharap. Dahan-dahan, ang pagbabago sa doktrina at pamumuhay ang sisira sa mga susunod na henerasyon.

Hindi mo na kailangan pang tumingin pa sa malayo para malaman mong ito’y nangyayari. Personal akong nakakaalam ng isang iglesiya na mayroong service para sa mga matatanda at isa pa para sa mga young people. Hindi na masama ang paghihiwalay church services sa pagitan ng grupo ng edad ay masama, ngunit hindi iyon ang kaso. Ang rason kung bakit sila pinaghihiwalay ay dahil gusto ng mga adults ang mga himno at gusto naman ng mga young people ng ‘masayang’ mga kanta! Ang nakakatakot ay karamihan sa mga young people na ito ay mga anak ng mga adults ng parehong church! Heto pa ang isang iglesiya, ang mga bata ay niloloko yung mga awitin  na kinakanta nila sa Sunday School, at, tulad ng sinasabi ng isang guro doon, ay namamato sila ng mga nilamukos na papel sa teacher habang nasa klase! Gayundin, sa isang matandang iglesiyang alam ko, lahat ng mga babaeng matatanda ay nagdadamit nang maayos sa church service, samantalang ang mga young people rin nito ay naka-mini skirt at spaghetti. At lumaki sila sa church!

Hindi ko naman sinasabi na iyon ay dahil sa atin lahat—ang halimbawang ipinapakita ng mga matatanda ay malakas nang impluwensya para maisip nila na gawin ang tama. Ngunit, ang tanong, hindi kaya posible na may mali din sa ating ginagawa? Nababahala ako na baka hinahayaan lamang natin (o pinepwersa) ang ating anak na gawin ang isang bagay, ngunit wala man lang silang maliit na ideya kung bakit dapat nila itong gawin, o kung bakit dapat nilang gawin ang isang bagay sa ganito at ganyang paraan. At kaya, pag lumaki na sila, hindi nila ito paniniwalaan, o gagawin, o kahit man lang gawin ito sa paraan na inaasahan nating gagawin nila.

Ang mas lalong nakaka-alarma ay hindi natin ito napapansin, mas lalo na na may gawin patungkol dito.

Ating alalahanin: ang iyong mga anak—ating mga anak, ang iglesiya ng hinaharap. Anuman ang ating itinuturo natin sa kanila o hindi tinuturo sa kanila ang makakapag-dikta kung anong uri ng iglesiya ang ating binubuo para sa kinabukasan.

 

Nagsisimula ito sa ating mga magulang. Basahin mo ang Deuteronomy 6. Ang kabanatang ito ang magpapaalala sa inyo ng kahalagahan na maturuan at masanay ang mga bata. Pansinin ang mga talata 1-2, at 7,

Ito nga ang utos, ang mga palatuntunan, at ang mga kahatulan, na iniutos ng Panginoon ninyong Dios na ituro sa inyo, upang inyong magawa sa lupaing inyong paroroonan upang ariin:

Na ikaw ay matakot sa Panginoon mong Dios, na iyong ingatan ang lahat niyang mga palatuntunan at ang kaniyang mga utos, na aking iniutos sa iyo, sa iyo, at sa iyong anak, at sa anak ng iyong anak sa lahat ng araw ng iyong buhay; at upang ang iyong mga araw ay lumawig….

At iyong ituturo ng buong sikap sa iyong mga anak, at iyong sasalitain tungkol sa kanila pagka ikaw ay nakaupo sa iyong bahay, at pagka ikaw ay lumakad sa daan, at pagka ikaw ay nahihiga at pagka ikaw ay bumabangon.

 

Ang prinsipyong ito ay nag-a-apply din sa paraan ng iglesiya sa pagtuturo nito sa bata, dahil doon napapatatag ang pamilya. Hindi dapat nagko-kontrahan ang iglesiya at pamilya, mapa-doktrina o mapa-isinasabuhay.

Ngayon ay magsimula tayo ng isang check-up.  Subukan mong tanungin o obserbahan ang isang bata (12 pababa, maaaring maging anak mo) tungkol sa ilang aspeto ng ating pananampalataya at pamumuhay. Iyon ang magsasabi sa iyo kung nagagawa mo ang iyong trabaho.

Doktrina. Tanungin mo siya tungkol sa mga pangunahing katuruan ng ating pananampalataya. Ilan ang Diyos? Paano ka maliligtas? Madadala ka ba sa langit ng bautismo? Ano ang Bible? Ang mga ito ay ilan sa mga pangunahing tanong na dapat mong pag-isipan sa pagkatao ng isang bata. Kung mali ang naisasagot ng bata sa mga tanong na ito, ibig-sabihin ay hindi talaga niya natutunan ang dapat niyang paniwalaan. Natutunan ni Timoteo ang mga pangunahing doktrina ng pananampalataya nang siya ay bata pa (2 Timoteo 3:15), at ito ang naging isa sa mga hindi maitatangging dahilan kung bakit siya naging isa sa mga pinakabatang pinuno ng iglesiya noong panahon niya.

Pagdalo (Attendance). Talaga bang gusto mong uma-attend ng church, o pinipilit ka lang? Kung dumadalo ka sa church service, sa tingin mo ba ay talagang kailangan itong gawin? Dapat ba ay lahat ng pagtitipon ay daluhan? Dapat ka bang mag-behave nang maayos sa service? Maraming mga magulang ang pinipiling iwanan na lamang ang kanilang mga anak sa bahay, dahil sa tingin nila ay baka manggulo lang ito sa service. Ngunit ito’y isang bagay lamang ng pagtuturo at pagsasanay.

Isa pang salita tungkol sa pagdalo: hindi nire-rekomenda ang paghihiwalay ng mga iglesiya, tulad ng children’s church, at youth church, at adult church, bagaman alam ko na ginagamit din ito ng Diyos para magdala ng kaligtasan at paglagong ispiritwal sa marami. Kung pag-aaralan mo ang mga kasulatan, hindi ka makakahanap ng kahit isang prinsipiyo tungkol sa paghihiwalay sa kanila; imbes, ang mga halimbawa ng kasulatan ay nagpapahiwatig ng isang pampamilyang pagdalo. (Tingnan ang Deuteronomy 16, lalo na sa talata 11; 31:12; gayundin ang Lukas 2, nang mag-dalawang-taong gulang na si Jesus.)

Paghahandog at Pagbibigay. Kung hindi sasanayin ang mga bata ngayon na magbigay, mas malamang na hindi sila magbibigay paglaon, o magiging madamot sila. Itanong, Tama ba para sa iyo na maglagay ng pera sa offering basket? Huwag mong isipin na matututunan nila ito paglaki. Nagsisimula ito NGAYON. Isang mahalagang halimbawa ng batang pagbibigay sa Biblia ay yung batang nagdala ng dalawang tinapay at limang isda kay Jesus. (Juan 6:8-10) Bagaman ang mas kapansin-pansin ay ang kamangha-manghang himala ni Jesus, ang maingat na pag-aaral ng kwentong ito ay ipapakita ang mapagbigay na puso ng batang iyon. Saan kaya nanggaling ang ganoong klaseng ispiritu?

Musika. Ano ang mga awiting gusto mo, mga action song o mga himno? Naaantok ka ba sa mga kinakanta sa service, at mas gusto mo yung mga action song? Bagaman hindi applicable sa lahat, ay reasonable naman na sabihin na kung ano ang kinakanta ng mga bata ngayon ay maaaring magdikta ng kakantahin nila bukas. Kung ang lahat ng kanilang inaawit ay mga mabababaw na awitin at wala man lang yung mas malalim, at may mayamang lingwahe, ang mga himno ay maaaring maging kakaiba sa kanila paglaon. At mas mahalaga, sabihin sa kanila kung bakit inaawit natin iyan, at bakit hindi natin inaawit ito—maaari itong makapagdagdag ng lakas sa paniniwala na nais mong mabuo sa kanila.

Upang magkaroon ka ng ideya sa kung paano tinrato ni Jesus at ng mga mananampalataya sa Bagong Tipan ang musika, tingnan ang mga sumusunod na mga talata: Matthew 26:30; Mark 14:26; Acts 2:46, 47; 16:25, 26; I Corinthians 14:15, 26; Ephesians 5:19; Colossians 3:16; James 5:13. Bagaman ang mga talatang ito ay hindi direkta na sa paggamit ng instrumento, ang hindi pagbanggit nito ay maaaring magbigay ng pahiwatig. Maaari mo ring pag-aralan ang mga instrumentong ginamit sa Lumang Tipan, at tingnan kung ang lahat ng mga ito ay ginagamit sa pagsamba sa templo.

Pagsamba at Paglilingkod. Isipin mo na ikaw ay nasa harap mismo ng Diyos, ano kaya ang gagawin mo? Nais mo bang sumali sa choir? Lumahok sa mga gawain sa church? Lumabas kasama ang isang matanda sa pagse-share ng Bible? O magturo? Ang paggalang at kagustuhan sumunod sa Panginoon ay hinuhubog at nililinang. Lumalaki ba sila na tumitindi ang kagustuhang paglingkuran ang buhay na Diyos?

 

Ang anumang mangyayari sa iglesiya ng hinaharap ay naka-depende sa atin. Siyasatin natin ang ating mga kasanayan. Maaaring tayo ay ignorante tungkol sa kung paano, ngunit ang Biblia ay hindi nagkukulang sa mga prinsipiyo at gabay para magawa mo iyon. Ang kailangan lamang nating gawin ay pag-aralan itong maigi.

Matuto tayo na hubugin sila. At sino’ng nakakaalam? Maaari silang gamitin ng Diyos upang baligtarin muli ang sanlibutan.

Children: The Church of Tomorrow

by Bro. Elijah Abanto

Kilala ko siya na mapagmahal sa mga bata. Minsan nga ay mas gusto pa niyang kasama ang mga bata kaysa makipag-usap sa mga ka-edad niya. At alam niya na dapat turuan nang mabuti ang mga bata na sumunod at mahalin ang Panginoon, at siya’y nag-aalala sa pagpapabaya ng ilang pastor sa mga ito tuwing may pagsasama-sama ang mga iglesiya. Kaya naman sinabi niya sa mga ito na kailangan ay may gawin sa mga batang ito.

Nadagdagan siya ng pagkakataon na makapaglingkod—ngunit sa parte ng mga pastor na iyon ay hindi kalugud-lugod. Sinabi nila na siya na bahala sa mga bata, wala na silang paki-elamanan kung ano’ng gagawin noong tao. Iniwan nilang lahat sa kanya.

Hindi ako laban sa taong iyon, ngunit sigurado ako hindi ko ginawa, at hindi ko gagawin, na purihin ang ginawa ng mga pastor na iyon. Pinababayaan nila ang mga bata. At ang mga bata ay mga tao rin. At ayaw ng mga tao na mapabayaan, ngunit ang ginawa ng mga iyon ay pagpapabaya. Kung walang binanggit siguro ang taong iyon sa kanila, hindi nila iisipin ang mga bata.

 

Ano’ng mangyayari sa iglesiya ng kinabukasan? Kung ipagpapatuloy ng mga iglesiya (at tayo personally) ang mga ganitong kasanayan, hindi ako magtataka kung kinabukasan ang ating mga bata ay maging mga talikod sa pananampalataya. Ang iglesiya ng kinabukasan ay magiging iglesiya ng apostasy sa hinaharap.

Tingnan mo na lang ang mga nangyayari ngayon. Maraming malalaking iglesiya ang hinihiwalay ang mga bata tuwing worship service at nililipat sa tinatawag na children’s church. At imbes na matanggap nila ang parehong pagpapalang natatanggap ng mga kabataan at mga matatanda sa pangangaral ng Kanyang Salita ay kumakanta lamang sila o naglalaro o natutulog. Ang mga lesson na itinuturo sa Sunday School ay puro mga Bible story imbes na mga importanteng doktrina na itinuturo sa Sunday School ng mga kabataan at matanda. At may kilala ka bang nagdidisipulo ng bata? O nakapag-share ka ba ng Bible sa isang bata sa iyong soul winning?

Alalahanin po natin—ang mga bata ang iglesiya ng kinabukasan. At anuman ang tinuturo natin sa kanila o hindi tinuturo sa kanila ang magdidikta kung ano ang magiging kapalaran ng iglesiya ng kinabukasan—kung isang matatag na iglesiya ito o isang sira-sirang grupo ng mga tao.

Basahin po natin ang Deuteronomy 6. Dito ay muli kang mapapaalalahanan ng kahalagahan ng mga bata. Pansinin ang talata 6-7,

At ang mga salitang ito, na aking iniuutos sa iyo sa araw na ito, ay sasa iyong puso; At iyong ituturo ng buong sikap sa iyong mga anak, at iyong sasalitain tungkol sa kanila pagka ikaw ay nakaupo sa iyong bahay, at pagka ikaw ay lumakad sa daan, at pagka ikaw ay nahihiga at pagka ikaw ay bumabangon.

Isang paalala din sa atin ito, mga magulang. Tayo, higit sa lahat ang dapat na magturo at magsanay sa mga anak natin na malaman ang Salita ng Diyos at mabuhay nang tulad kay Kristo. Sa bahay dapat nagsisimula ang ating mga “Sunday School,” “prayer meeting”—mga kasanayan natin sa iglesiya—sa tahanan iyan nagsisimula. At kailangan natin silang turuan at sanayin.

Magkaroon tayo ng isang check-up. Obserbahan mo ang isang bata sa ating iglesiya (maaaring iyong anak) tungkol sa pananampalataya natin at mga kasanayan. Kabilang dito ang mga sumusunod:

Doktrina. Tanung-tanungin mo siya tungkol sa mga pangunahing doktrina ng ating pananampalataya. Pareho kaya sa iyong pinaniniwalaan ang iyong anak? Kung hindi siya matatag dito ngayon, magiging mahirap na matutunan niya ito paglaki.

Pagdalo sa Iglesiya. Gusto niya bang um-attend o napipilitan lang siya? O sinanay mo ba siyang um-attend lamang ng umaga ng Linggo o pati gabi at Huwebes? Kung hindi mo pinapakita ang kahalagahan ng pagdalo sa iglesiya ngayon, malamang ay hindi rin niya matutunang dumalo sa iglesiya pagdating panahon.

Pagbibigay. May alam tungkol sa tithes, offerings o commitment ang iyong mga anak? Ngayon ba ay tinuturuan na silang gawin ito? Kaya ako natutong ibawas agad ang aking offering sa aking pera ay dahil sinanay ako noong bata pa ako na ibabawas sa baon ko yung tithes at offering.

Music. Ano’ng mga awit kaya ang paboritong kantahin ng bata? Puro kaya mga action song? Wala namang masama doon pero kung puro action song na lang at wala nang mga psalmo o malalalim na himno ng ating pananampalataya, malamang pagdating ng panahon ang aawitin niyan ay mga mababaw na Contemporary Christian Songs.

Pagsamba at Paglilingkod. Lumalaki ba ang bata na nagkakaroon ng malalim na pagkilala sa Diyos? Kapag kaya nakita niya ang Diyos eh, ano ang gagawin niya—luluhod o itatataas ang baba? Lumalaki ba siyang may kagustuhang maglingkod sa Diyos—mag-soul winning, umawit sa choir, o magturo? Ngayon iyan sinisimulan. Kung tamad sila ngayon sa church, bukas ganon din sila.

 

Ano ang mangyayari sa church of tomorrow? Nakadepende iyon sa atin. Itigil na natin ang pagpapabaya sa kanila. Linangin na lang natin sila na maging mga Cristiano na may takot sa Diyos. At sinong nakakaalam? Baka ang iglesiya ng kinabukasan ang siya pang muling magbaligtad ng sanlibutan—tulad ng ginawa ng unang iglesiya noon.