Quotes on Giving

A bit of fragrance always clings

to the hand that gives you roses.

Anonymous Proverb

 

A check or credit card, a Gucci bag strap, anything of value will do. Give as you live.
Jesse Jackson

 

A handful of pine-seed will cover mountains with the green majesty of forests. I too will set my face to the wind and throw my handful of seed on high.
Fiona Macleod

 

All that this world knows of living

lies in giving — and more giving;

He that keeps, be sure he loses —Friendship grows by what it uses.
Alexander Maclaren

Blessed are those who give

without remembering. And blessed are those who take without forgetting.
Bernard Meltzer

 

Complete possession is proved only

by giving. All you are unable to give

possesses you.
Andre Gide

For true love is inexhaustible;

the more you give, the more you have. And if you go to draw at the true

fountainhead, the more water you draw, the more abundant is its flow.
Antoine De Saint-Exupery

From what we get, we can make a living; what we give, however, makes a life.
Arthur Ashe

Getters don’t get — givers get.
Eugene Benge

Gifts must affect the receiver

to the point of shock.
Walter Benjamin

 

Give a lot, expect a lot,

and if you don’t get it, prune.

Thomas J. Peters

 

Giving is better than receiving because giving starts the receiving process.

Jim Rohn

 

Giving is true having.

Charles Haddon Spurgeon

 

I do not believe one can settle how much we ought to give. I am afraid the only safe rule is to give more than we can spare.
C. S. Lewis

He that loveth, flieth, runneth,

and rejoiceth. He is free, and cannot be held in. He giveth all for all, and

hath all in all, because he resteth in one highest above all things, from whom all that is good flows and proceeds.
Thomas p Kempis

He who bestows his goods upon the poor shall have as much again,

and ten times more.
John Bunyan

 

From www.famous-quotes.com.

 

Advertisements

10 Questions for Growth, Part 2

6Mayroon ba akong dapat patawarin?

7Mayroon bang kasalanan na dapat kong ipagtapat sa iba at ihingi ng tulong?

8Ginagamit ko ba nang buo ang aking mga kaloob at kakayahan na binigay sa akin ng Dios para sa Kanyang Gawain?

9Mas marami ba akong alam na linya mula sa mga palabas na gusto ko kaysa sa Salita ng Dios?

10 Mayroon bang nangyayari nang lihim sa aking buhay na kapag naging publiko ay magdudulot ng kahihiyan sa iglesya?

10 Questions for Growth, Part 1

1Binabasa ba natin ang Biblia para sa impormasyon o para sa transpormasyon? (James 1:22-25)

2Hinahayaan ko ba ang tao o pangyayari na nanakawin ang ligaya na binibigay ni Jesus? (John 10:10)

3Mayroon bang bagay sa aking buhay na patuloy na pinapansin ng Panginoon na sinusubukan kong balewalain o di pansinin? (Ezekiel 14:1-5)

4Sino ang mga tao na nilagay ni Kristo sa aking paligid kung kanino ko dapat ibahagi ang Ebanghelyo?

5 Mayroon bang tao na dapat kong hingan ng tawad?

Responding to Temptation Wisely

by Charles F. Stanley

There hath no temptation taken you but such as is common to man: but God is faithful,

who will not suffer you to be tempted above that ye are able;

but will with the temptation also make a way to escape, that ye may be able to bear it.

1 Corinthians 10:13

 

Ang tukso ay hindi maiiwasan.

 

Walang sinuman—kahit na isang malagong mananampalataya—ang ganap na hindi tinatablan ng pang-akit ng tukso. Paano ka kadalasang tumutugon sa tawag nito? Tumatawag ka ba sa Dios para sa Kanyang tulong? O palagi ka na lang bang nagpapatalo dito?

Maraming mga tao ang walang ideya kung paano tumugon sa pang-aakit ng kasalanan. Sinusubukan nilang tumindig laban dito ngunit bibigay din paglaon, at gumagawa pa ng mga palusot na “tao lang.” Nagdadala ang kanilang nagawa ng bigat ng pagkakasala at hiya, kaya ipinapahayag nila ito at nangangako sa Panginoon na sila ay magiging mas maayos na sa susunod. Sa kasamaang-palad, ang prosesong ito ng panunukso at pagkatalo rito ay madalas na nagpapatuluy-tuloy, paulit-ulit.

Hindi kailangang mabuhay ang isang mananampalataya nang ganito. Kahit na ang buhay na ito ay puno ng mga tukso, maaari tayong matuto na makatagal rito nang hindi sumusuko sa mga ito.

 

MGA PRINSIPYO NG KASULATAN

 

Ano ang kalikasan ng tukso?

Aking pinapakahulugan ang tukso bilang isang pang-aakit sa mga kagustuhan na ibinigay sa atin ng Dios na lumagpas sa mga binigay na limitasyon ng Dios. Kung tayo ay magpapailalim sa isang pang-aakit, naghahanap tayo ng isang bagay na ninanais Niya para sa atin, ngunit sinusubukan nating magkaroon nito nang mas maaga kaysa sa panahon na ninanais Niya, o kinukuha natin ito sa maling pamamaraan.

 

Mayroong tatlong pinagmumulan ang tukso. Sinasabi ng sulat ni Santiago, “But every man is tempted, when he is drawn away of his own lust, and enticed” (1:14). Nangangahulugan iyon na may tukso na nanggagaling sa ating mga sarili, o yung tinatawag ng Biblia na ating “laman.” Pangalawa, ang Diyablo ay dinadaya tayo (1 Thessalonians 3:5) tulad nung nagsinungaling siya kay Eba tungkol sa mga bunga ng rebelyon nito sa Dios (Genesis 3:1-5). Pangatlo, ang sistema ng sanlibutan ay isang pinagmumulan ng tukso. Halimbawa, pansinin mo na lamang kung paano tayo inaakit ng mga anunsyo na gastusin ang ating pera. At yung mga nananamit nang hindi mahinhin ay madalas na nakakapukaw ng kagustuhan (na bigay ng Dios) para makipagsiping—ngunit gawin ito sa maling paraan.

Ang tukso ay likas na pangkaraniwan at pangkalahatan. Ang tukso ay palaging may pang-akit, dahil kung hindi, ay hindi tayo mapapalapit dito. Ngunit alam natin na ang tukso ay isang pang-akit na gumawa ng kasamaan. Layunin ni Satanas para rito na guluhin tayo sa ating relasyon sa Ama. Kapag tayo ay nakatuon sa mga kagustuhang hindi makadios, ang ating buhay-panalangin ay nahahadlangan at hindi natin maintindihan nang mabuti ang Salita ng Dios.

Ang tukso (temptation) ay iba sa pagsubok (trial). Ang tukso ay isang panghikayat na gumawa ng kasamaan o sumuway sa Dios. Ang pagsubok ay panahon lamang ng kahirapan sa buhay ng isang tao. Nais ni Satanas na gamitin ito pareho para wasakin tayo. Ngunit hinahayaan ng Panginoon ang tukso at pagsubok upang palakasin ang ating pananampalataya at turuan tayo na umasa sa Kanya.

Ang mga Kristiano ay madalas na mayroong mga maling pagkaunawa tungkol sa tukso. Isa rito ay na ang tukso ay isang kasalanan. Ngunit ang tukso ay nagiging makasalanan lamang kung kumikilos tayo ayon dito. O, ang mga mananampalataya ay naniniwala na ang tukso ay nakaka-disappoint sa Dios. Walang alinlangan na ang Panginoon ay hindi natutuwa kapag tayo’y nahuhulog. Ngunit hindi natin kayang biguin Siya dahil alam na niya ang ating hinaharap. Maraming naniniwala na sila ay “nahuhulog” sa tukso. Ang katotohanan ay, ang mga mananampalataya ay sadyang pumapasok o nagpapasakop sa tukso. Ang Banal na Ispiritu ay nagpapatnubay sa atin ng kapangyarihan na labanan ang kasalanan. Ang mga hindi ligtas lamang ang “nahuhulog” sa tukso. Mayroon din namang iba na nag-iisip na ang pinakamainam na paraan upang tumugon sa tukso ay ang tumakbo mula dito. Oo, mayroong mga pagkakataon na ang pinakamatalinong bagay na magagawa mo ay ang tumakas (2 Timothy 2:22). Sa mga oras na hindi mo maiwan ang sitwasyon, kinakailangan na matutunan mo kung paano tumugon sa tukso nang matalino.

Kapag ang tukso ay nagreresulta sa kasalanan, ito ay palaging sumusunod sa parehong proseso. Nagsisimula ito kapag ang isang ideya ay naitanim sa pag-iisip. Pagkatapos ang imahinasyon ay naisasali—ang tao ay nangangarap na matupad ang isang klase ng kagustuhan. Sunod, ang tao ay magdidisisyon na magkasala sa Dios at gumagawa ng pagpili—kung saan ay ibinibigay niya ang kanyang pagsang-ayon sa ideya ng pagsuway sa Panginoon. Ang huling hakbang ay ang kasalanan.

 

Paano tayo tutugon nang may karunungan sa tukso?

 

Dapat tayong magsimula sa pamamagitan ng pagkuha ng responsibilidad para sa ating mga desisyon. Maging handa na harapin ang iyong mga pag-iisip, imahinasyon, at mga pagpili. Pagkatapos, maghanda para sa mga darating na tukso sa pamamagitan ng pagtatayo ng isang sistema ng depensa. Paano?

 

  • Ilagay ang iyong pokus sa “big picture.” Gusto ni Satanas na paliitin ang iyong tuon sa pagtupad ng isang partikular na kagustuhan. Labanan ang kanyang mga pakana sa pamamagitan ng pag-iisip kung paanong ang pagpapatalo sa tuksong ito ay makaka-apekto sa iyong kalusugan, pinansyal, mga relasyon, at mga plano ng Dios para sa iyo. Maghanap ka rin ng makadios na paraan (kung mayroon) para tuparin ang kagustuhang iyon. Halimbawa, imbes na magnakaw, magtrabaho ka upang maipon mo ang salapi upang mabili mo ang iyong ninanais.

 

  • Alalahanin ang 1 Corinthians 10:13: “…God is faithful, who will not suffer you to be tempted above that ye are able; but will with the temptation also make a way to escape, that ye may be able to bear it.” Angkinin mo ang pangakong ito kapag sumasalakay na ang tukso.

 

  • Magtiwala sa kapangyarihan ng Banal na Ispiritu. Ang ating Ama na nasa langit ay nilagay ang Kanyang Ispiritu sa bawat isang mananampalataya upang bigyan tayo ng kakayahan na pangasiwaan ang bawat sitwasyon at pangyayari sa buhay (John 14:15-16). Bilang isang anak ng Dios, ikaw ay may kahanga-hangang kapangyarihan ng Ispiritu upang maiayos ang iyong pag-iisip, baguhin ang iyong pag-uugali, at bigyan ka ng kakayahan na magsabi ng hindi.

 

  • “Set your affection on things above, not on things on the earth” (Colossians 3:2). Sa ibang mga salita, maging determinado na lumakad ng isang matagumpay na buhay-Kristiano. Huwag mag-focus sa mga kagustuhan na maglalayo sa iyo mula sa Dios (1 John 2:15-17). Tumigil at magtanong, “Panginoon, paano ko matutugunan ang pangangailangang ito sa isang makadios na paraan?”

 

  • Kilalanin ang iyong mga kahinaan. Kung ikaw at ako ay nalalaman ang ating mga kahinaan, maaari tayong maging mas sensitibo sa paggabay ng Banal na Ispiritu sa bahaging iyon. Halimbawa, kung mayroon kang problema sa paggastos, iwasan ang pagpunta sa mall “para tumingin lang.”

 

  • Kilalanin ang mga oras ng kahinaan. Alalahanin ang HALT: huwag hayaan ang iyong sarili na maging sobrang gutom (hungry), galit (angry), nag-iisa (lonely), o pagod (tired). Kapag ang mga tao ay mahina sa pisikal o emosyonal na aspeto, sila ay mas madaling bumigay sa tukso.

 

  • Magtayo ng depensa sa pamamagitan ng pagbabasa ng Salita ng Dios. Pag-aralan ang Biblia at hilingin sa Panginoon na buuin ang katotohanan sa iyong buhay bilang proteksyon laban sa tukso. Imbes na subukang makipagdahilanan sa diyablo, sabihin mo lamang ang katotohanan ng Bibliya. Alalahanin na sinagot lahat ni Jesus ang tatlo ng mga tukso ng Diyablo ng Salita ng Dios (Luke 4:1-12).

 

KONKLUSYON

 

Bakit kaya minsan ang mga mananampalataya ay paulit-ulit na sumusuong sa kasalanan? Ito ay kadalasan dahil hindi nila ginagawang prayoridad ang Biblia sa kanilang mga buhay. Pinapalakas ko ang loob ninyo na patuloy kayong dumalo sa mga pagtitipon ng iglesia, lalo na kung tinuturo talaga nito ang Salita ng Dios. Basahin ang mga Kasulatan at hayaan ang mga ito na baguhin ang iyong pag-iisip. Sila na tinatayo ang kanilang mga buhay sa pundasyon ng Aklat ay may abilidad na labanan ang tukso.

Siguro ay hindi ka pa isang Kristiano. Siguro ay pagod ka nang mabigo nang paulit-ulit—bumibigay sa tukso at winawasak ang iyong buhay. Hiwalay sa tulong ng Dios, hindi mo makakaya na makahanap ng tunay na kalayaan mula sa kasalanan. Sabihin mo sa Panginoon na nais mong patawarin ka Niya sa iyong mga kasalanan at maging Panginoon ng iyong buhay. Doon lamang, ikaw rin ay magkakaroon ng kakayahan na labanan ang tukso sa pamamagitan ng kapangyarihan, biyaya, at awa ng Dios.

 

Ang artikulong ito ay isinalin ni Elijah Abanto mula sa Ingles na artikulo ni Dr. Charles F. Stanley, Responding to Temptation Wisely, sa “Life Principles Notes,” In Touch Ministries®, www.intouch.org. All rights reserved.

 

Enduring Temptations

“Paano ka tumugon sa mga tukso?”

Iyan ang unang pangungusap na narinig ko nang i-play ko ang video ng pangangaral ni Dr. Charles F. Stanley (ng In Touch Ministries) na pinamagatang “Responding to Temptations Wisely” (written article sa susunod na pahina). At habang pinagninilay-nilayan ko ang tanong na iyon, at nakita ang aking sarili, nakita ko rin ang mga taong nasa paligid ko. Papanoorin ko lamang ang kanilang mga kilos, o papakinggan ko lamang ang kanilang mga sinasabi o mga sinasabi ng iba tungkol sa kanila, ay makikita ko na kung sila ay nagtatagumpay sa tukso o hindi. Sad to say, madalas ay hindi.

Paano ka nga ba tumugon sa tukso? May mga magsasabi na tao lang sila, hindi sila si Superman, o kaya si Jesus, kaya bumibigay na lang sila sa tukso. May mga magsasabi namang lumalaban naman sila, ngunit darating yung panahon na hindi na nila kaya kaya bibigay na sila. Meron naman ding mga tatawag sa Dios at hihingi ng lakas sa Kanya.

Nagtatagumpay ka man o bumibigay sa tukso, ito ang isang katotohanan: kailangan nating magtagumpay sa tukso. Kailangan. Kung nais mong maging isang Kristianong lumalago, tumitibay, at nagtatagumpay, dapat nating matiis ang mga tuksong dumarating sa atin. It’s just sad if we’re not. Ngunit napakaganda kung natitiis natin ang mga iyon!

Sana magsawa na tayong natatalo ng ating mga laman, Diablo, at sanlibutan sa tukso. Tumindig na tayo, ihanda ang ating baluti, at kasama ang Dios ay labanan ang tukso. Sa pagtatagumpay laban dito ay nagiging halimbawa ka sa iba—ikaw man ay bata, kabataan o matanda. Nagiging malapit pa tayo sa Dios.

Hindi naman tayo dapat maging Adan at Eba, o Cain, pwede nating alalahanin ang mga magagandang halimbawa ng Biblia—mga taong nagtagumpay laban sa tukso—at kunin mo ang kanilang mga halimbawa: si Joseph; si Daniel; sina Shadrach, Meshach, at Abednego; at higit sa lahat, ang Dios na nagkatawang-tao: si Jesus.

How to Benefit from the Bible

by Reyvie Manalo

Jas 1:21  Wherefore lay apart all filthiness and superfluity of naughtiness, and receive with meekness the engrafted word, which is able to save your souls.

Bilang mga Kristyano, hindi natin ikinahihiyang sabihin na ang Bibliya ang ating batayan sa ating pananampalataya at pamumuhay. Ito ay isang napakagandang patotoo. Sa atin na mga Baptists na nagfe-Facebook, nakalagay sa ating profile na ang Bible ang ating favorite book.

Subalit kung nais nating makakuha ng pakinabang sa Aklat na ito, hindi sapat na sinasabi lamang natin ito. Kaya hayaan nyo akong magbigay ng ilang pamamaraan kung paano tayo makakakuha ng tunay na benepisyo mula sa Bibliya.

 

I Must Receive the Word of God

 

Kung nais talaga nating makinabang mula sa Salita ng Dios, dapat natin itong tanggapin sa ating mga buhay.

Sa ating teksto ay gumagamit si Santiago ng isang ilustrasyon ng isang binhi at isang lupa. (...receive with meekness the engrafted word). Sa Matthew 13, binigyan tayo ng Panginoon ng isang talinhaga na kapareho ang klase. Sinasabi Niya ang tungkol sa binhi (ang Salita) at sa lupa (ang puso). Paano yun na parehong uri ng binhi ang ginamit, ngunit nagbubunga ng iba’t ibang resulta? Ang sagot ay nasa lupa! Yung isang lupa ay tinanggap ang Salita nang may tamang pag-uugali, habang ang iba ay hindi.

How do I receive the Word with right attitude?

  1. Be carefulJas 1:19 Wherefore, my beloved brethren, let every man be swift to hear, slow to speak, slow to wrath:

Maging mabilis na makinig. Ibigay ang iyong buong atensyon. Maging alerto. Don’t miss the message!

  1. Be calm – Jas 1:19slow to wrath.

A relaxed attitude increases receptivity. Kung ikaw ay relaxed, mas kaya ng tao na makipag-usap sa’yo nang higit at kaya mong makaintindi nang malinaw. Sa kabilang banda, kung tayo ay galit, balisa, nagdaramdam, mapait, nagiging balakid/harang ito sa pagpapanatili sa ating mapakinggan ang Salita ng Dios.

  1. Be cleanJas 1:21 Wherefore lay apart all filthiness and superfluity of naughtiness, and receive with meekness the engrafted word, which is able to save your souls.

Nangangahulugan ito na pagtigil sa paggawa ng anumang imoral o masama. Bago ka makapagtanim ng isang binhi, mahalaga na bunutin muna ang mga damo. Ang mga damo ay nagiging balakid sa paglago ng halaman. Kapag tayo’y may kasalanan sa ating mga buhay, hinaharangan nito ang pakikinig ng Salita. Pinipigilan ng kasalanan ang Salita ng Dios na lumapit sa ating mga puso. Kaya hangga’t hindi tayo malinis, hindi tayo masyadong makikinabang mula sa Salita.

  1. Be compliant.  Jas 1:21 ..and receive with meekness the engrafted word,..

Ito ay nangangahulugan na pagtanggap nang may kababaan ng loob. Ito ay nangangahulugang yung pwedeng maturuan, mapagpakumbaba, at bukas sa pagbabago. Huwag kang umakto na parang alam mo na ang lahat. Kapag iniisip mo na alam mo na lahat, mawawalan na ng silid para sa Salita na bigyang-pakinabang ka sa iyong buhay-Kristiano.

 

I Must Reflect on the Word of God

Jas 1:23  For if any be a hearer of the word, and not a doer, he is like unto a man beholding his natural face in a glass: 24  For he beholdeth himself, and goeth his way, and straightway forgetteth what manner of man he was. 

Gumagamit dito si Santiago ng ilustrasyon ng isang salamin. Ang Salita ng Dios ay tulad ng isang salamin. Ang gamit ng salamin ay para suriin ang ating mga sarili. Anong silbi ng salamin kung matapos mong makita ang iyong sarili, ay wala ka namang gagawin patungkol dito?

Ang Salita ng Dios ay isang salamin ay kailangan nating gunitain!

Binibigyan tayo ni Santiago ng tatlong praktikal na mga paraan sa kung paano magbubulay-bulay sa Salita:

  1. Read it. Jas 1:25 But whoso looketh into the perfect law of liberty, and continueth therein, he being not a forgetful hearer, but a doer of the work, this man shall be blessed in his deed. 

Ito’y nangangahulugan na dapat ay hindi tumigil sa pagtingin. Hindi lang ito basta pagbabasa, kung mas mailalarawan pa ng mga salitang research at investigation. Ang salitang look ay na nangangahulugang to stoop down and gaze in.

May dalawang paraan ng pagtingin sa salamin. Maaari kang sumulyap rito (glance), o tumitig rito (gaze). Kapag sumulyap ka lang, mabilis ka lang na aalis at kakalimutan kung ano ang iyong nakita. Ngunit hindi iyon ang gustong gawin natin ng Dios kapag nagninilay-nilay tayo sa Kanyang Salita. Nais Niya na tayo’y tumitig rito (pagmasdan ito nang mabuti). Magbigay ng mas mahabang oras/atensyon/tuon sa Salita.

Maraming mga Kristiano, para lamang masabi na nag- “quiet time,” ay susulyap lamang sila sa kanilang Biblia, at yun na yun. Hindi iyan ang ibig-sabihin natin kapag sinasabi nating I Must Reflect on God’s Word.

May isang magandang aklat akong natapos ilang buwan ang nakalilipas na pinamagatang Bible Study Methods. Sa aklat na iyon, ang awtor ay nagmungkahi ng siyam na bagay na dapat tingnan habang nagninilay-nilay sa Salita.

Gumamit siya ng isang acronym para rito para madaling maalala:

S – Is there a Sin to confess

P – Promise to claim

A – Attitude to change

C – Command to obey

E – Example to follow

P – Prayer to be prayed

E – Error to avoid

T – Truth to believe

S – Something to praise God for

Simula noong matutunan ko ito, ginagamit ko na ang pattern na ito para magnilay-nilay sa Salita.

  1. Review it.  Jas 1:25 But whoso looketh into the perfect law of liberty, and continueth therein..

Ito ay pagbabasa ng Biblia at pag-iisip tungkol dito nang paulit-ulit. Pagbubulay-bulay ang tawag dito ng Biblia. Ang pagbubulay-bulay ay nangahulugang pag-iisip nang seryoso tungkol sa isang bagay nang paulit-ulit.

Kung alam mo kung paano mag-alala, alam mo kung paano magbulay-bulay. Kumuha ka ng isang negatibong ideya at isipin mo ito nang paulit-ulit, iyon ay tinatawag na “worry” o pag-aalala. Ngunit kung kinuha mo ang Salita ng Dios ay pinag-isipan mo ito nang paulit-ulit, ito ay tinatawag na “meditation” o pagbubulay-bulay.

Psa 119:97  MEM. O how love I thy law! it is my meditation all the day.

The Lord told Joshua Jos 1:8  This book of the law shall not depart out of thy mouth; but thou shalt meditate therein day and night..

Maaaring ikaw ay nagmamaneho, ngunit ikaw ay nagbubulay-bulay; maaaring ikaw ay nagluluto/naglilinis ng bahay/naglalaba ng mga dami, ngunit ikaw ay nagbubulay-bulay. Dapat tayong magsanay na pagbulay-bulayan ang Salita ng Dios.

  1. Remember it. Jas 1:25 But whoso looketh into the perfect law of liberty, and continueth therein, he being not a forgetful hearer..

Dito na pumapasok ang kahalagahan ng Scripture memorization. Kabisaduhin mo ang mga kasulatan sa iyong isip at ingatan ito sa iyong puso. Sinabi ng psalmista, Thy word have I hid in my heart that I might not sin against thee.

Huwag mong tingnan ang pagkakabisado na isang pabigat. Dapat blessing ang memorization, hindi burden.

And speaking of remembering, sila na nanag-take note ay may malaking lamang sa mga iba na hindi. Meron silang mababalikan na material in case makalimutan nila ang mensahe na kanilang napakinggan before.

So those are the practical ways to Reflect on the Word: Read it, Review it, and Remember it.

Para sa panghuling bahagi, kung nais nating mapagpala ng Salita ng Diyos, kinakailangan nating tumugon sa Salita ng Diyos!

I Must Respond to the Word of God

 

Going back to the book of James, Jas 1:22 But be ye doers of the word, and not hearers only, deceiving your own selves. 

Huwag lang basta makinig sa Salita—sanayin ito, isabuhay ito, kumilos ayon dito, at gawin kung ano ang sinasabi nito!

May mga Kristiano na gustong mag-church, makinig sa mensahe, ngunit umaalis sila nang walang intensyon na tumugon sa anumang napakinggan nila.

Sinasabi ni Santiago na dinadaya natin ang ating mga sarili kung hindi natin hahayaan ang Salita na baguhin tayo. May mga Kristianong nag-iisip na sapat na ang biblikal na kaalaman upang lumago. Ngunit sa nakikita natin, ang sukatan ng pagiging malago ay hindi kaalaman—ang sukatan ng pagiging malago ay ang karakter.

May mga Kristiano na nag-iisip na sila’y mga ispiritwal na higante dahil sa dami ng biblikal na impormasyon sa kanilang ulo, ngunit sa paningin ng Dios sila ay mga ispiritwal na kutong-lupa, mga wala pa sa gulang, sapagka’t hindi nila matutunan na tumugon sa kanilang nalalaman.

Dapat natin alalahanin na ang kaalaman ay nagdadagdag ng responsibilidad. Kapag mas marami tayong alam, mas marami tayong pananagutan. Sinabi ni Jesus, To whom much is given, much is required. Sinabi ni Santiago, To him who knows to do good and doeth it not, it is sin.

Kaya ang tanong sa atin ngayon ay ito, “Ano ang gagawin ko sa aking nalalaman? Ako ba ay tumutugon sa Salita ng Dios?”

Naalala ko na may nabasa akong kwento tungkol sa isang myembro ng church na dumating nang huli isang Sunday ng umaga. Habang siya’y nakaupo sa tabi ng isa pang myembro, tinanong niya ito nang mahina, “Tapos na ba yung preaching?” Matalinong sumagot ang myembro sa kanya at nagsabi, “Na-preach na yung message, pero hindi pa natin nagagawa!”

Kaya mga Kristiano, kung nais talaga nating makinabang mula sa ating Biblia, umaasa ako na maaalala natin ang tatlong simpleng mga hakbang na ito: Receive the Word, Reflect on the Word, and Respond to the Word.

 

Ang article na ito ay sinulat ni Bro. Reyvie Manalo, at pinublish originally sa Facebook in three parts under the same title. Isinalin nang buo sa Tagalog ni Bro. Elijah Abanto.

Si Bro. Reyvie ay dating myembro ng Capitol BBC, at aktibong myembro na ng Calvary Baptist Church sa Dubai, UAE. Kasama niyang nakikinabang sa Biblia ang kanyang asawang si Rio at anak na si Hannah.

Benefiting from the Bible

Kaunting bagay lang ang higit na nakaka-appeal sa atin kaysa sa “benefits.” Kung kaunti man ang alam na English ng isang tao, kapag nataon siya’y pangkaraniwang mamamayan, ay isa ang “benefits” sa mga salita marahil na alam niya. Sikat ang salitang iyan sa mga miyembro ng OWWA, PhilHealth, at marami pang organisasyon sa bansa, kabilang na ang mga bangko. Kapag narinig ang “benefits,” pumapalakpak ang tainga ng tao.

Paano kung sabihin kong may “benefits” kang makukuha mula sa Biblia? Kung ikaw ay isang Kristiano, malamang ang isasagot mo, “Totoo naman eh, talagang maraming benepisyo ang Biblia!” Kahit siguro unsaved na tao, basta relihiyoso, ay sasabihin iyon.

Ano nga ba ang mga benepisyong naidudulot ng Biblia? Unang-una ay kaligtasan, sigurado na diyan. Idagdag pa ang mga ispiritwal na pagpapala tulad ng pagiging malapit sa Dios, kapayapaan, katiyakan, tibay ng loob, kasiyahan, bukod pa sa karagdagang kaalaman at mga pisikal, pinansyal na pagpapala kapag sinunod ito. Napakaraming benepisyo ng Biblia sa buhay ng isang tao, lalo na sa isang Kristiano.

Ang tanong ay kung kita sa buhay mo ang sinasabing “benepisyo” ng Biblia.  Marami sa atin ang nagsasabi nito, ngunit kapag tiningnan ang ’tanang’ buhay natin, walang ebidensya—’seems like invisible,’ sabi nga sa English.

It’s because we’re not doing some needed things. Una ay dapat mayroon muna tayong mga Biblia. Hindi dapat sinasabi ng isang walang Biblia na nakikinabang siya rito. Kasama na rin dito ang paggamit nito. Maraming tao na may Biblia ngunit hindi dinadala sa church; parang mga bisita pang kailangang “share-an.” Mayroon ngang may dala ngunit hindi naman binubuksan man lang. Basta masabing may dala ay okay na.

Wala tayong anumang benepisyong makukuha sa Biblia kung nakalagay lang iyon sa isang tabi. Mayroon tayong kailangang gawin—at nagsisimula iyon sa pagkuha natin nito gamit ang ating mga kamay.

Ways to Encourage

Kung mas mahalagang magpalakas ng loob kaysa pumuri, then dapat ay gawin nating habit ang pag-encourage sa ating kapwa. Ngunit paano?

  • By words. Ang mga salita ay may malaking epekto sa tao, at ang salita na nakapagpapalakas ng loob ang higit na kapaki-pakinabang. Try mo ang ganitong salita: “Huwag kang mag-alala,” “Kaya mo yan sa tulong ng Dios,” “Nandito lang ako ah,” “Gusto mong ipag-pray kita?” Kahit nga ang kantahan siya ay okay rin. Tip: Huwag kang magsasabi ng “Naiintindihan kita,” dahil ang problema ng isang tao ay unique sa kanya; at ang “Huwag ka nang malungkot,” dahil mas mabuti para sa kanya na ilabas ang totoong damdamin. Hindi rin minsan nakakabuti ang magbigay ng payo sa ganitong sitwasyon.
  • By gestures. Mayroong mga tao na hindi kailangan magsalita, ngunit nakakapag-encourage. Mga paraan: tapik o haplos sa balikat, pagngiti, pagyakap o paghawak sa kamay (sa kapwa gender).

 

  • By silence. May mga pagkakataon na kailangan mo na lamang tumahimik o walang gawin, ang importante ay nasa tabi mo siya habang siya’y nagkikwento, umiiyak, atbp. That’s why ang Dios ay magaling na Encourager—nakakaalis ng bigat ang katahimikan Niya habang ibinabahagi natin sa Kanya ang lahat sa panalangin.
  • By giving him something. Nakaka-encourage din sa isang tao na bigyan mo siya ng isang bagay, tulad ng panyo kung umiiyak siya. Minsan nga kahit simpleng tinupak lang o chocolate bar o kahit candy ay nakakapagpalakas ng loob. It makes an impression na mahalaga siya sa’yo.
  • By appreciating what he does. Sabihin mo ang kagandahan ng kanyang mga ginagawa.

 

Marami pang paraan para makapagpalakas ng loob. Pero, ang tanong, gagawin mo ba ang mga iyon? Be an encourager today, dahil hindi mo alam, baka dahil sa isang encouragement na binigay mo magkaroon ng malaking pagbabago.

Encouragement

Sa ngayon ay pabata na nang pabata ang mga artista. May isa akong artistang kilala na mukhang mas matured ang hitsura sa akin ngunit dalawang araw pa pala ang tanda ko sa kanya. Ito naman talaga ang target pa noon ng movie industry; ang kumuha nang kumuha sa kanilang industriya ng mga mas batang itsura upang mas maengganyo ang publiko na tangkilikin ang kanilang mga produkto. Sa kabilang banda, ang mga “batang” ito ay nagpapaakit naman sa alok ng industriya dahilan sa dalawang bagay—pera, at higit pa rito, kasikatan, o fame.

Sa ganito o ganoong paraan ang bawat isa sa atin ay may kagustuhan na makilala kahit papaano. Bagaman hindi sa punto na sasali tayo sa mga contest, mayroon tayong naiisip na paraan para makilala saan mang dako tayo naroroon. Mayroong gumagamit ng pagiging maloko, babaero, o daldalero upang maging kilala sa eskwela. Mayroon na ginagamit ang pagsisikap o pagsisipag sa trabaho upang sa gayon ay ma-promote, na magre-resulta sa pagiging mas kilala sa isang kompanya. Kahit ang mga tao sa iglesya ay hindi ligtas sa pagkakaroon ng ganitong hangarin. Mayroon akong mga kilala na kaya gustong mag-song lead, umawit, mangaral, at magturo sa Sunday School ay para makilala nang mas marami, at sa gayon, ay makatanggap ng papuri. Nakatanggap na rin ako ng papuri mula sa ibang tao, ngunit ang ngiti dulot ng papuri na iyon ay may kasama ring pakiramdam na parang ayaw tanggapin ang papuring iyon. Kadalasan pang mag-resulta ang papuri sa yabang kung hindi mababantayan.

Ngunit ang i-encourage—sa tingin ko ay higit pa ito kaysa papuri. Ang pagpapalakas ng loob ay karaniwang dumarating sa panahong mababa ang iyong ispiritu, walang sigla, o takot ka na gawin ang isang bagay dahil tingin mo ay hindi mo ito kaya o baka may masamang mangyari. At sa aking palagay, higit itong nakakatulong kaysa daan-daang papuri. Ang papuri ay parang nagsasabi na kaya mong gawin ang lahat ng bagay nang ikaw lang, ngunit ang pagpapalakas ng loob ay nagsasabi na magagawa mong gawin iyan—magtiwala ka lang. Hindi yabang kundi lakas at tibay ng loob ang idinudulot ng encouragement. So, sino nang na-encourage mo ngayon?

Loving God: Faith and Obedience

by Charles Colson

Bilang paghahanda, bago isinulat ni Charles Colson ang kabanatang ito ay ikinwento muna niya ang kasaysayan ng buhay ni Boris Kornfeld, isang Judiong doktor noong namamayagpag pa ang Soviet Union, isang Komunistang grupo na kinapapalooban ng Russia, at ang malupit nitong diktador na si Stalin. Doon ay naging preso siya, ngunit bilang isang doktor ng mga sundalo sa prison camp. Nakita niya ang kalupitan ng sundalo roon, at ng Komunismo sa kabuuan, at hindi nagtagal sa puso niya ay tinalikuran niya ang mga ito, at nanampalataya kay Jesus bilang kanyang Tagapagligtas. Mula noon ay sumusuway na siya sa mga malupit na utos ng mga sundalo doon, tulad ng pagpatay sa mga pasyente niyang hindi nagugustuhan ng mga sundalo. Ang naging sukdulan pa ay ang pagbabahagi niya ng Salita ng Dios sa isang pasyente. May nakarinig sa kanya, at sinumbong sa isang sundalo. Kaya noong kinagabihan, sa pagtulog niya, ay pinukpok ang kanyang ulo ng maso nang walong beses na agad niyang ikinamatay. Ang pasyenteng binahaginan niya ng Salita ng Dios ay naligtas din, na nakalaya sa Komunismo roon, at ipinamahagi sa buong mundo ang kanyang ginawa. Iyon si Alexander Solzhenitsyn.

 

Si Boris Kornfeld ay isang dakilang isinataong kabalighuan (paradox). Isang Judio na tinalikuran ang pananampalataya ng kanyang mga ninuno. Isang doktor na nasayang nang walang katuturan ang mga taon na ginugol sa pagsasanay. Isang politikal na ideyalista kung saan ang pangitaing maganda ay nauwi sa isang tigang na kulungan ng Siberia. Isang preso na ibinigay ang buhay para lamang sa isang ninakaw na piraso ng tinapay. Sa bawat isa sa mga aspetong iyon, si Boris Kornfeld ay isang bigo—iyon ay sa sistema ng pagpapahalaga ng sanlibutan. Ngunit kinuha ng Dios ang kabiguang iyon ng isang tao upang madala kay Kristo ang isang tao na magpapatuloy bilang isang mala-propetang boses at isa sa mga pinakama-impluwensyang manunulat sa buong mundo.

Sapagka’t ang mga salita ni Kornfeld ay ginawa ang mapangkumbinse at mapang-convict na gawain nito, hinihipo ang tinawag paglaon ni Solzhenitsyn na “isang sensitibong pisi.” Iyon ang kanyang sandali ng ispiritwal na pagkabuhay; “Dios ng kalawakan, naniniwala akong muli sa Inyo! Kahit na itanggi Kita, nariyan Ka pa rin,” kanyang isinigaw. Isa yung ispiritwal na pagsasalin—ang buhay na kinuha mula sa isang tao at inilipat sa isa para sa isang layunin ng Dios.

At sa kanyang kaligtasan ay nakita ni Solzhenitsyn ang kabalighuan ng kaharian ng Dios. Sapagka’t sa kahungkagan ng Russian gulag na iyon ay kanyang naramdaman ang isang bagay na hindi makita ng milyung-milyong naghahanap ng kaligayahan sa kayamanan ng buhay-Kanluran. Isinulat niya paglaon, “ang katuturan ng pamumuhay sa lupa ay nakasalalay, hindi sa isang kaisipan na kinalakihan natin, ang pagyaman, kundi sa paglago ng kaluluwa.”

Ang maikling buhay-Kristiano ni Kornfeld ay naisabuhay sa isang limitadong sitwasyon at paligid, halos nasa isolation pa nga, o pagkakahiwalay sa karamihan. Sa maraming paraan ay maaari nating isipin na ang kanyang desisyon na huwag pirmahan ang mga medical forms [o “death certificate” kung baga para sa mga preso], kanyang pag-uulat ng pagiging korap ng isang bantay [sa pagnanakaw nito ng tinapay na para sa mga pasyenteng preso], kahit na ang kaunting oras ng pagpapatotoo sa isang halos-mamatay na na pasyente ay walang kabuluhan, at magdadala lamang sa kanya ng wala kundi ng kung ano ang nangyari sa kanya sa katapusan—ang brutal na kamatayan sa mga kamay ng mga dumakip sa kanya. Ngunit ang pananampalataya ni Kornfeld ay malakas, tiyak, at sinsero. At kahit papaano ang kapwa niya Kristiano at ang Banal na Ispiritu ay nagbahagi ng isang katotohanan sa kanya: ang hinihingi sa kanya ng Dios ay pagsunod, anuman ang mangyari. Pagsunod nang may iisang pag-iisip sa pananampalataya.

At iyon ang aral ng Rusong doktor na ito: ang nais ng Dios mula sa Kanyang bayan ay pagsunod, kahit na ano ang sitwasyon, kahit na hindi alam kung ano ang kalalabasan nito.

Lagi na namang ganito. Ang Dios na tinatawag ang Kanyang bayan sa pagsunod ay nagpapakita lamang ng pahapyaw ng kung ano ang mangyayari sa kanilang mga pagpupunyagi.

Karamihan sa mga dakilang katauhan sa Lumang Tipan ay namatay nang hindi nakikita ang katuparan ng mga pangako na kanilang pinanghawakan sa buong buhay nila. Ginugol ni Pablo ang buong buhay niya sa pagtatatag ng unang iglesia, ngunit habang papalapit na ang kanyang kamatayan ang lahat ng kanyang nakita ay isang linya ng maliliit na kongregasyon sa Mediterranean, at marami pa sa mga ito ay pinahina ng makalamang kalayawan o pagkakahati dahil sa maling doktrina.

Nitong mga mas kabaguhan na mga panahon, ang dakilang kolonyal na pastor na si Cotton Mather ay nanalangin para sa revival nang ilang oras kada araw sa loob ng dalawampung taon; ang Great Awakening (“Dakilang Paggising”) [sa Amerika] ay nagsimula sa taon ng kanyang kamatayan. Sa huli ay tinanggal na rin ng Imperyo ng Britanya ang pang-aalipin habang ang Kristianong taga-parliamento at pinuno ng kilusan laban sa pang-aalipin, si William Wilberforce, ay nakahimlay sa kanyang kamatayan, pagod matapos ang halos limampung-taon niyang kampanya laban sa kasanayan ng pang-aalipin ng tao. Napakakaunti ng mga nadala sa Panginoon sa buong buhay ng pagmi-misyon ni Hudson Taylor sa silanganan: ngunit ngayon ay milyung-milyon na ng mga Tsino ang yumakap sa pananampalataya na buong pagpapasensya niyang tinanim at inalagaan.

Mayroong mga maaaring mag-isip na ang ganitong klase ng dibinong modelo ay malupit, ngunit ako’y kumbinsido na mayroong dakilang karunungan dito. Nalalaman kung gaano tayo kadaling tawagin ng sirena ng tagumpay, hindi tayo hinahayaan ng Dios na makita ito, at samakatwid ay luwalhatiin ang sarili, sa kung anong ginawa sa pamamagitan lamang natin.

Ang isang iskriptyural na analohiya ng hindi nagtatanong na pagsunod na inaasahan ng Dios ay makikita sa pagpapagaling ni Jesus sa alipin ng isang centurion. Sinabi nina Mateo at Lukas kung paano lumapit ang centurion kay Kristo para sa paralisadong alipin niya; nang alukin siya ni Jesus na puntahan ang alipin, mabilis na tumugon ang centurion na kailangan lamang magbigay ni Jesus ng kautusan at ang alipin niya ay gagaling na. Naintindihan ng centurion ang mga tungkol sa bagay na ito dahil tuwing uutusan niya ang kanyang mga sundalo na humayo, humahayo ang mga ito; sa kaparehong paraan ay naintindihan niya ang awtoridad ni Jesus na tulad ng isang komander ng militar kung saan ang isang tao ay nagbibigay ng pagtalimang walang tanung-tanong. Dahil sa ligayang dulot na pagkakadiskubre ng ganoong klase ng pananampalataya, hindi lamang pinagaling ni Jesus ang alipin, kundi ginamit ang centurion bilang halimbawa ng pananampalataya sa Kanyang mga salita sa karamihan.

Ginagawang malinaw ng Biblia, at ang mga karanasang tulad ng kay Kornfeld ay kinukumpirma, na ang walang tanung-tanong na pagtanggap ng at pagsunod sa awtoridad ni Jesus ay ang haligi ng buhay-Kristiano. Ang iba pa ay nakasalalay na rito. Ibinibigay din nito ang susi sa pag-unawa na para sa marami ay isang malaking misteryo ng Kristiyanismo: ang pananampalataya.

Ang nagliligtas na pananampalataya—yung kung saan tayo ay napapaging-matuwid, ginawang matuwid sa Dios—ay isang kaloob ng Dios; at, oo, kasama rin dito ang isang rasyonal na proseso dahil ito ay nagmumula sa pakikinig ng Salita ng Dios. “O sige,” maaaring sabihin ng isang nakikibakang Kristiano, “ngunit kung praktikal na sasabihin paano ba nagiging totoo ang aking pananampalataya? Paano ko ba makakamtan ang ganoong klase at tibay ng pananampalataya ng isang lumalagong Kristiano?”

Doon pumapasok ang pagsunod. Para sa lumalagong pananampalataya—yung pananampalataya na lumalalim at lumalaki habang isinasabuhay natin ang ating buhay-Kristiano—ay hindi lamang kaalaman, kundi kaalaman na may kasamang pagkilos. Hindi lamang iyon paniniwala, ngunit paniniwalang isinasabuhay—sinasanay. Sinabi ni Santiago na dapat tayong maging mga tagagawa ng Salita, hindi lamang mga tagapakinig. May isang Alemang pastor na na-martyr sa Nazi concentration camp na nagsabi, “Yun lamang na naniniwala ang sumusunod; yun lamang na sumusunod ang naniniwala.”

Mukha man itong paikot na proposisyon, ngunit marami namang bagay na ganito—sa katotohanan at sa kasanayan. Isipin mo na lang ang tungkol sa pagkatuto na lumangoy. Sinasabi sa atin kung ano ang gagawin. Tapos naiilang tayong hahakbang sa tubig, lalangoy, at biglaan ay makakalimutan ang lahat ng sinabi sa atin. Humahampas tayo sa tubig, naghahabol ng hininga at lumulubog. Sa bandang huli, kadalasan sa punto na lubusan na tayong nawalan ng pag-asa, sa isang sandali ay nakukuha na natin ang pakiramdam nang nakalutang. At dahil naisip nating posible nga ito, naaalala natin ang mga instruksyon sa atin at sinisimulan na natin itong sundin. At gumagana nga ito. Tulad ng pag-aaral na balansihen ang bisikleta o pagpapakadalubhasa sa isang banyagang wika, ang pananampalataya ay kalagayan ng pag-iisip na lumalabas sa ating mga ginagawa, at namumuno sa ating mga aksyon.

Kaya ang pagsunod ang susi sa totoong pananampalataya—ang hindi mayayanig na uri na pananampalataya na makapangyarihang naipakita sa buhay ni Job. Nawala kay Job ang kanyang pag-aari, kanyang pamilya (bukod sa isang mapag-angal niyang asawa), kanyang kalusugan, kahit na ang kanyang pag-asa. Ang payo ng mga kaibigan ay hindi nakatulong. Saan man siya tumingin, wala siyang mahanap na mga sagot sa kanyang abang kalagayan. Natira siyang nakatayong mag-isa. Ngunit kahit parang inabandona na siya ng Dios, kumapit pa rin si Job sa katiyakan na ang Dios ay kung sino Siya. Tiniyak ni Job ang kanyang pagsunod sa pamamagitan ng mga lumang salitang iyon ng pananampalataya: “Though He slay me, yet will I trust in Him” (“Kahit na patayin Niya ako, gayunpaman ay magtitiwala ako sa Kanya”).

Ito ang totoong pananampalataya: paniniwala at pagkilos nang may pagsunod sa kabila ng mga sitwasyon o ebidensyang laban dito. Dahil, kung ang pananampalataya ay nakadepende sa nakikitang ebidensya, hindi iyon magiging pananampalataya. “We walk by faith, not by sight,” isinulat ni apostol Pablo.

Walang kabuluhan sa mga Kristiano ang walang-tigil na humanap ng mga bagong demonstrasyon ng kapangyarihan ng Dios, na umasa ng dakilang pagtugon sa bawat pangangailangan, mula sa paggamot sa mga simpleng sakit hanggang sa pag-hahanap ng mapaparkehan ng sasakyan; dahil dito, napupunta ang pananampalataya sa mga milagro imbes na sa Tagagawa nito.

Ang totoong pananampalataya ay nakadepende hindi sa mga misteryosong tanda, mga pagkilos ng mga bagay-bagay sa langit, o engrandeng dispensasyon mula sa isang Dios na nakikita bilang mayaman, at mapagkawanggang tiyuhin; ang totoong pananampalataya, sa pagkakaintindi ni Job, ay nakasalalay sa katiyakan na ang Dios ay kung sino Siya. Tunay ngang doon nga tayo ay nararapat na maging handa na itaya ang ating mga buhay.

May isang panahon kung saan may labing-isang lalaki ang ginawa ito mismo. Itinaya nila ang kanilang mga buhay sa pagsunod sa kanilang pinuno, kahit na ang paggawa nito ay laban sa lahat ng karunungang pantao. Ang akto na ito ng pagsunod ay nagbunga ng isang pananampalataya na nagpatapang sa kanila na tumindig laban sa sanlibutan at, sa kanilang buhay, ay binago ang mundo magpakailanman.

[Sila ang mga apostol ni Jesus.] (Itutuloy)

 

Ang Tagalog na article na ito ay isinalin mula sa isang kabanata ng aklat ni Charles Colson, Loving God, pahina 31-35. Inilathala ng Zondervan at HarperCollins Publishers, taon 1987, 1990.