Musika, Pagbabago at Paninindigan

paninindigan

by Bishop Felizardo D. Abanto

 

Sa kalagitnaan ng kontrobersiya ngayon tungkol sa musika, ang pastor ng Capitol Bible Baptist Church ay diretso at hindi nahihiyang nakatayo pa rin para sa uri ng musika na kanyang natutunan habang isa pang estudyante sa Bible Baptist Seminary of the Philippines, Mandaluyong City, taon 1977 hanggang 1980. Noon ang paggamit ng mga tambol sa mga iglesiyang Bible Baptist ay ipinagbabawal. Walang “praise and worship” na musika—wala, wala, kahit isa. Isinasagawa lamang ito noon sa mga Pentecostal at Charismatic na mga simbahan. Noon ang mga iglesiyang Bible Baptist ay nananatiling matibay sa musika at mga pamantayan ng pananamit at buhok—lalong-lalo na sa mga doktrina at Baptist Distinctives. Atin pa ngang dinis-fellowship ang isang batang pastor, si Rey Clemente, dahil naniwala siya sa unibersal na iglesiya at hindi naniwala sa ikapu. Kaya umalis nga siya at ginawa kung ano’ng gustuhin niya. Sa tingin ko ang kanyang iglesiya (isa sa mga pinakamatandang iglesiyang Bible Baptist sa Pilipinas) ay ang unang Bible Baptist Church na yumakap sa “praise and worship” at mga tambol sa kanilang musika, kasabay ang pagbukas niya sa iglesiya sa mga simbahang Charismatic. Yan ay kasaysayan na. Hindi natin iyan maitatanggi.

Ngunit nagbabago ang mga bagay. Nagbabago ang mga tao. Ngayon, ang mga pastor ng mga BBC ay nasa isang kontrobersiya patungkol sa musika. Nagugulat ako at mayroon pa ng ganitong klase ng pagkakasalungatan. Bakit? Sa nakaraang tatlumpung taon ay alam  at siguradung-sigurado ang mga BBC pastors sa kanilang katayuan sa bagay na ito. Ngayon “hindi na natin alam.” Ang alam lang natin ay nagbabago ang lahat ng bagay sa ating paligid. Na “imposible” na hindi sumabay sa pagbabago. At kapag hindi tayo sumabay, mapag-iiwanan tayo at tayo ay magiging “walang kaugnayan” (irrelevant). Ngunit, isipin nating maigi—tama pala si Rey Clemente! At dapat sumabay tayo sa “takbo ng sasakyan.”

Pero, SALAMAT NA LANG. Nang may buong paggalang, sa tingin ko ay HINDI TAYO DAPAT MAGBAGO. Hindi natin kailangan ang pagbabagong ito. Dapat ba nating iayon ang ating mga iglesiya sa konsepto ng mundo ng pagka-may-kaugnayan (relevance) at sa pilosopiyang pantao para maabot ang sanlibutan? HINDI! HINDI KAILANMAN! Ang sagot, siyempre, ay na ANG MGA IGLESIYA AY DAPAT NA UMAYON SA KONSEPTO NG DIYOS NG PAGKA-MAY-KAUGNAYAN. Iyan ang totoong kwento sa likod ng pagbabagong ito. Para patuloy na maging may-kaugnayan sa sanlibutang ito dapat kang magbago—dapat kang umayon sa sanlibutang ito. Iyan ang konsepto ng mundo tungkol sa pagka-may-kaugnayan. Ngunit ang sa Diyos ay hindi ang maki-ayon ngunit ang umiba:

Ako samakatwid ay namamanhik sa inyo, mga kapatid, sa pamamagitan ng mga kahabagan ng Diyos, na iharap ninyo ang inyong mga katawan ng mga buhay na hain, banal, katanggap-tanggap sa Diyos, na ito ay inyong makatuwirang paglilingkod. At huwag maki-ayon sa sanlibutang ito: kundi kayo ay mag-iba sa pamamagitan ng pagbabago ng inyong kaisipan, upang mapatunayan nawa ninyo kung ano yaong mabuti, at katanggap-tanggap, at sakdal, na kalooban ng Diyos.

Ang konsepto ng Diyos ng pagka-may-kaugnayan ay ang maging iba mula sa sanlibutang ito: na maging pinabanal at malinis mula sa kamunduhan; na maging isang maluwalhating iglesiya, walang batik, o kulubot; na maging banal at walang kapintasan (Efeso 5:25-27).

Ang isang naibang buhay ay instrumento pa rin ng Diyos sa pag-abot sa sanlibutan. Iyan ang dahilan kung bakit kailangan ng mga pastor na magsalita at patunugin ang alarma. Hindi ito ang oras para tumahimik. Ito ang oras para bumuo ng isang totoo, tahasan, at matapang na paninindigan. Kinabukasan ng mga iglesiya ang nakasalalay dito. Ayoko na pagdating ng panahon ay akusahan ako ng aking mga anak na mahaba lamang ako sa retorika, ngunit kulang sa memorya, at pabaya sa pagtitimbang ng mga konsikwensya ng aking mga kilos. Nais ko na maalala nila ako bilang isang pinuno na alam kung paano gumawa ng isang pagtindig para sa aking mga paniniwala nang walang takot o pabor.

APPLY TO LIFE HELPS

Malamang ay nakatulong sa iyo ang artikulong ito upang tumayo para sa iyong pinaniniwalaan, nang “walang takot o pabor.” Ngayon ay siyasatin natin ang ating sarili:

  1. Mayroon ba sa ngayon na sitwasyon sa iyong buhay na kailangan mong tumayo para sa kung ano ang sinasabi ng Biblia? Ano ito? ____________________________________________________________________________________________________________
  2. Nahihirapan ka ba minsan na gawin ito? ____ Bakit? __________ ______________________________________________________

Sikapin mo na sa mga susunod na pagkakataon ay gagawin mo ang iyong makakaya, sa kapangyarihan ng Diyos, na ikaw ay magsalita, magkompronta, o tumayo para sa iyong paniniwala.

Is It Right to Respect?

Pope Francis has come to my country just yesterday, and Catholic Filipinos are prostrating to show their wonder and awe of the papacy. And indeed practically everyone is exalting this new pope of the Catholic churches. Even those who reject Catholicism (almost all of them) and faith in some way respect the man.

On the other end of the line there are a few people who are not welcoming to “his holiness.” Recently a pastor posted and showed his sentiments on the coming of the Pope in Facebook, and called him a curse to the Philippine islands, and called him a ‘poop’ instead of pope. Of course, this drew the furious ire of the devotees and the rebukes of those who somehow see silence as the best option. These people emphasize the need for “respect” and “tolerance.” They are fuming with anger with this pastor because he is “without manners” and “disrespectful.”

Respect is such a beautiful and noble term to us. It is such a positive trait every time it is used in writing, speech, etc. But does it mean it is always right to respect?

First of all, I believe in God. I believe that the Bible is His Word, and I believe everything it says, however narrow it may seem to the ears of people. And God is “no respecter of persons,” and His words clearly reflect that. Jesus calls legalistic religious leaders and false teachers “hypocrites,” “vipers,” “serpents,” “blind,” and anywhere in the Scripture God calls them “brute beasts,” “clouds without water,” “trees plucked up by the roots,” “filthy dreamers,” “spots,” “children of the devil,” and such like. Truly God is not a respecter of persons, which brings the word “respect” in bad light.

Of course we would be hurt when we are disrespected, and so we feel anger toward those who do not respect someone we respect. But let us think for a minute. Is it really right to respect all the time? These people who fumed at this pastor knew that it is not. Because if they say that is right to respect all the time they would never hurl invectives at the pastor. But they feel a person like the pastor never deserves respect. So they did not respect. But did they ever think of being in his position? Surely he has his own reasons for disrespecting the pope. Somehow in his life he found that the pope does not deserve his respect. So he did not respect.

This is not about hate or religious discrimination, this is about being yourself. I know the Catholics who spoke against the pastor thought that if they did not speak, it would be abomination to them. Silence is just not an option. They are just being Catholics. But couldn’t they in turn see that the pastor may have felt the same way, so much so that silence is also not an option? Because in the same way as the Catholics, he is just being himself.

Now that’s what we should respect.