Sincerely Yours, Job (Series Part 1)

by Bro. Elijah E. Abanto

Base sa sermon ni Charles R. Swindoll, What Job Teaches Us About Ourselves

 

Sabik-na-sabik ka na. Pinagpapawisan ka na. Ano kaya ang sasabihin niya sa akin? naiisip mo. Sa iyong nanginginig na kamay ay sulat mula sa isang Bible character—personal na sulat! Hindi ka na makapaghintay pa na basahin ang sulat na iyon.

Isipin mo na ang nagpadala ng sulat ay si Job—ang isa sa mga pinakatinatangi na mga karakter ng Biblia—siya ang sumusulat sa iyo. At sa aklat niya ay mayroon siyang tinuturo sa bawat isa sa atin. Kung babasahin natin ang Aklat ni Job, makikita natin ang kwento ng isang mananampalataya na dinatnan ng matitinding pagsubok at kung ano’ng reaksyon niya at ng mga taong nasa paligid niya. At mula sa kwentong iyon ay may mga prinsipyo tayo na matutunan at maisasagawa sa ating mga buhay—lalo na sa mga Kristiano na ngayon ay dumadaan sa matinding paghihirap at pagdurusa—sa maikling salita, pagsubok.

Basahin natin ang Job kapitulo 1:1-5:

May isang lalake sa lupain ng Uz, na ang pangalan ay Job; at ang lalaking yaon ay sakdal at matuwid, at natatakot sa Dios, at humihiwalay sa kasamaan. At may ipinanganak sa kaniya na pitong anak na lalake at tatlong anak na babae. Ang kaniyang pag-aari naman ay pitong libong tupa, at tatlong libong kamelyo, at limang daang magkatuwang na baka, at limang daang asnong babae, at isang totoong malaking sangbahayan; na anopa’t ang lalaking ito ay siyang pinaka dakila sa lahat na mga anak ng silanganan. At ang kaniyang mga anak ay nagsiyaon at nagsipagdaos ng kapistahan sa bahay ng bawa’t isa sa kanikaniyang kaarawan; at sila’y nangagsugo, at ipinatawag ang kanilang tatlong kapatid na babae upang magsikain at magsiinom na kasalo nila. At nangyari, nang makaraan ang mga kaarawan ng kanilang pagpipista, na si Job ay nagsugo, at pinapagbanal sila, at bumangong maaga sa kinaumagahan, at naghandog ng mga handog na susunugin ayon sa bilang nilang lahat: sapagka’t sinabi ni Job, ‘Marahil ang aking mga anak ay nangagkasala, at itinakuwil ang Dios sa kanilang mga puso.’ Ganito ang ginawa ni Job na palagi.

Kung aalalahanin natin ang buong kwento ng Job, makikita natin na si Job ay dumanas ng matinding pagsubok. Ngayon, mula sa mga talatang ating binasa, makikita nating dumarating din ang mga matitinding pagsubok sa mga pinakamatatapat na Kristiano. Iniisip natin na si Job ay lagpas-lagpas ang pagka-maka-Diyos niya sa atin, ngunit siya pa ang nakaranas ng pinakamatinding pagsubok sa buong Biblia. Tinuturo nito sa atin na hindi lang masasama at suwail ang may ganitong klaseng pagdurusa. Mula sa mga talatang iyon ating ilarawan si Job:

1) Si Job ay “sakdal at matuwid, at natatakot sa Diyos, at humihiwalay sa kasamaan.” (v. 1) Ang halimbawang ito ni Job ay hindi maitatangging huwaran para sa ating lahat: walang-kapintasan, may takot sa Diyos at lumalayo sa masama.

2) Si Job ay mayaman at pinagpala. (vv. 3-6) Pinagpala siya ng maraming anak; pinagpala siya ng maraming pag-aari, na malamang ay dahil sa kanya ring mga pagsusumikap; at pinagpala siya ng karunungan, dahilan para siya’y kilalanin na “pinakadakila sa lahat ng mga anak ng Silanganan.” Makikita natin dito na maaaring maging maka-Diyos ang pinakamayamang tao sa mundo.

3) Si Job ay may maayos na pamilya. (vv. 4-5) Hindi natin maitatanggi na matindi ang bonding ng mga magkakapatid—lagi silang nagsasama-sama para magsalu-salo. Ang mga lalaking anak ay may pagkilala sa kanilang babaeng kapatid, na bihirang makita sa mga pamilya ngayon—bihira ang close na magkapatid na babae at lalaki. Hindi marahil ito mangyayari kung hindi naging mabuting magulang si Job at kanyang asawa. At totoong iniisip ni Job ang ispiritwal na kalagayan ng mga anak niya—dahilan para ipaghandog ang kanyang mga anak para sa kanilang mga kasalanan, maging sikreto man ang mga ito. Naipanalangin na ba natin ang bawat isa sa ating mga anak, iniisip na hindi lang ang kanilang pisikal na pangangailangan kundi, ang ispiritwal din?

Panginoon, nakita po namin ang buhay ni Job. Pwede pala po! Pwede pala na mabuhay nang walang-kapintasan, banal, at may-takot sa’yo! Nalaman din po namin na pinagpapala niyo po ang mga nananampalataya sa Inyo. Nawa po ay tulungan niyo po kami na bigyang-pansin, hindi lamang ang pisikal na kalusugan ng aming mga anak, kundi pati ang kanilang ispiritwalidad. Patawarin Niyo po kami sa amin pong pagkukulang sa mga ito. Tulungan Niyo po kami. Amen.

Strength and Beauty

strength and beauty

by Sis. Olivia E. Abanto

Ang “lakas” (strength) ay pangkaraniwang nakikita sa katauhan ng mga lalaki, lalo’t kung ang pagbabatayan ay lakas ng pangangatawan at aspetong emosyonal. Ang “ganda” (beauty) ay pangkaraniwang nakikita sa pagkagawa sa mga babae. Ngunit ang dalawang katangiang ito ay kapwa ko nakita sa ating Panginoon. Sa Awit 96:6b ay sinasabi, “Ang lakas at ganda ay nasa iyong santwaryo.” Kahit sa aking personal na karanasan napatunayan ko na ang Diyos ay malakas at makapangyarihan sa lahat ng aspeto. Siya ay nagpamalas din sa akin ng kakaibang ganda sa pamamagitan ng Kanyang pagmamahal at pagpapatawad at iba pang katangian. Binibilang ko itong kagandahan ng Diyos sa pamamagitan ni Kristo. Tayo ay nilalang ng Diyos sa Kanyang wangis, kaya ako’y naniniwalang ang dalawang katangian na ito ay nasa atin din na Kanyang mga anak.

Strength and beauty—dalawang katangian na tila mahirap at bihirang matagpuan sa lalaki at babae sa magkasabay na pagkakataon. Nais ko pa ring panghawakan ang hamon ng Salita ng Diyos sa sulat ni Pablo para sa mga Taga-Filipos 4:13: “Magagawa ko ang lahat ng bagay sa pamamagitan ni Kristo na nagpapalakas sa akin.” Mayroon akong pitong (7) pinagsamang katangian ng “lakas at ganda” upang ang biyaya ng Panginoon ay maipamuhay at maipamalas natin para sa kapurihan ng ating Diyos:

1) Lakas para ipakita ang Kagandahan ng Pagiging Mapag-asikaso o Hospitality (1 Pedro 4:9). Hindi madaling ipakita ang kagandahan ng bukas na tahanan, ngunit kung mauuna tayong buksan ang ating mga puso para sa nangangailangan ng karamay at pagmamahal ay kasunod ding lalabas ang lakas na maipakita ang ganda ng bukas na tahanan na may galak at taos-pusong pagtanggap sa sinumang nangangailangan nito.

2) Lakas para ipakita ang Kagandahan ng Pananampalataya. Kailangan ng lakas para tumayo nang matatag upang makayang pagtagumpayan at lampasan ang samu’t saring krisis ng buhay, kung may pagtitiwala o pananampalataya sa ating Diyos. Sapagka’t nangako Siya na “ang sinumang nagtitiwala sa Kanya ay hindi mapapahiya.” Naalala ko pa nang ako ay bago pa lamang na Kristiano. Isang taong malapit sa aking puso ang agad na humamon sa aking pananampalataya sa Diyos. Napatunayan kong may lakas na ibinigay sa akin ang Diyos upang tumindig nang matatag para makita ng taong ito na ang pagtitiwala sa Diyos kailanman ay hindi pagkukulangin.

3) Lakas para Sabihin ang Katotohanan sa Kagandahan ng Karunungan. Mga Kawikaan 31:26—“Binubuka niya ang kaniyang bibig na may karunungan; at ang batas ng kagandahang-loob ay nasa kaniyang dila.” Mas madaling isara na lamang ang bibig upang maiwasan ang anumang hindi pagkakasundo, lalo na kung ang pinag-uusapan ay katotohanan. Ngunit hindi makakatulong sa bawa’t isa kung ang katotohanan ay natatakpan at nananatiling nakatago. Ang lakas o tapang upang ihayag ang katotohanan ay mabuti lalo’t kung ito’y sasamahan ng karunungan na sabihin ito sa tamang panahon, paraan at lugar. Marami ring mabilis magsalita ngunit kulang ng karunungan, at ito’y nagdudulot ng pagkasira ng ispiritu ng sasabihan. Ngunit kung may karunungan, ito may makabasag man ng pansariling-kalooban, ay hindi ang ispiritung maselan.

4) Lakas na Gumawa upang ang iba ay maranasan ang Kagandahan ng Pag-ibig. Kung ang ating Panginoon ay hindi kinaya ang magpagal ng hirap at pasakit sa krus, hindi rin natin mararanasan ang ganda ng pag-ibig ng Diyos upang tayo ay mabuhay nang walang-hanggan sa piling Niya sa tinakdang panahon. Maraming pagkakataon sa mga karanasan ng ating buhay na kung walang lakas upang maghirap o magtiis ng hirap, ang ganda ng pagbubuklod nang may pagmamahal sa loob ng tahanan ay hindi mararanasan: ang pangakong “kamatayan ang magpapahiwalay sa atin” ay mapapako. Ang katagang “kaibigan magpakailanman” ay mapapalitan ng “walang permanenteng kaibigan.” Nagawa ito ng ating Panginoon kaya’t makakaya rin natin.

5) Lakas para Itaas ang Kagandahan ng mga Pamantayan (Awit 29:2). Laging may dulot na ganda ang “standards” o pamantayan sa pagiging Kristiano sapagka’t ang Diyos ang nagtakda nito, ngunit sa bawat lakad ng panahon maraming pagsubok upang ito’y sirain o pababain. Kaya’t kailangan ng lakas upang ito’y panatilihing pinanghahawakan natin at ipinapamuhay sapagka’t ang ating Diyos kailanma’y hindi nagbago o nang-hina sa Kanyang mga pamantayan, kabanalan, kalinisan, at kaayusan—mananatili itong kalikasan ng ating Diyos, sapagka’t Siya’y hindi nagbabago kahapon, ngayon at magkailanman. (Hebreo 12:3)

6) Lakas para Makapagbuo sa Kagandahan ng Pusong Nagpapatawad (Colosas 3:13). Dahil sa pagpapatawad ng Panginoon ay maraming buhay ang muling naitatag, maraming buhay ang muling nabuo. Ito ay nasaksihan ko sa maraming pamilya at indibidwal sa buhay. Napakabuti at kay-gandang pagmasdan ang mga buhay na muling binuo sa biyaya ng Diyos kung tayo ay isa sa mga ginamit Niya at binigyan ng lakas upang magbuo sa pagpapatawad na ibinigay natin sa kanila na nagkasala sa atin.

7) Lakas na Mamuno sa Kagandahan ng Isang Halimbawa o Modelo. Kung walang lakas, hindi magagawang pangunahan ang anumang gawain. Katulad ng sinabi ni Pablo, “Sumunod kayo sa akin tulad na ako ay sumusunod kay Kristo.” Una niyang nakita ang pangunguna ng Panginoon bilang halimbawa ng pagsunod sa Ama. Kung kaya’t nasabi niya ang mga katagang ito, “Sundin niyo ako katulad ng pagsunod ko kay Kristo.” Tunay ngang kailangan ng lakas makapanguna upang sumunod at upang maipakita ang kagandahan ng isang modelo o halimbawa. Pangkaraniwang sinasabi ng anak sa magulang na nagsasabi ng “Sumunod ka sa ama mo,” ay “Bakit ako susunod sa kanya, ikaw nga hindi sumusunod sa kanya?” Hindi binibigyang katwiran ang anak sa pagkakataon na ito ngunit ito ay katotohanan na nagaganap sa kahit anong relasyon kung ang kagandahan ng isang pagiging modelo ay hindi natin naipapamalas kahit tayo’y may lakas upang manguna.

Maaaring ang pitong pinagsama-samang katotohanang ito ay hindi pa ang lahat upang ipamalas ang buong katangian ng “lakas at kagandahan” ng ating katauhan, ngunit naniniwala akong ito’y sapat upang mapatunayan na ang kalakasan at kagandahan na ito sa ating buhay ay makakapagpamalas ng kapangyarihan at kagandahan ng Diyos sa bawa’t buhay. Higit Siyang may kakayahang magtanggol, magpanatili, manguna, bumuo at magtaas sa atin. Ang Kanyang maingat na kamay, pag-ibig, kahabagan, biyaya, laging pagpapatawad, pagtanggap sa akin ay ang nagpapanatili sa akin upang mabuhay nang may lakas at ganda sa bawa’t araw.

Fear (A Poem)

by Elijah Abanto

I tremble, I shake, sometimes I break

I think, “This is more than I can take,”

Here he comes, oh here he comes

FEAR, with his ugly, big thumbs.

 

He prowls, he prowls, shout does He

Insults, revilings, or threats they may be.

And insult, revile, threaten he did—

All I could do is watch while I hid.

 

But then I realized, there’s still one bigger Giant

“I’m more powerful, more strong,” He did grant

So why should I tremble, shake, or break

When God, my Savior, is the Refuge I take?

 

Now O Fear, how I know to defeat you, my dear!

I’ll just listen to the voice of God, I now hear

And follow what He says, and do what He wills

And I will take COURAGE, and kill you, you Fear!

Walong Bagay na Ginagawa ng mga Mapayapang Tao

  1. Lumalayo sila sa mga baliw. Proverbs 14:7; 7:20
  2. Hangga’t posible, hindi sila nagpupumilit na maging numero uno. Pag gusto mo laging maging numero uno, nagiging seloso ka. Nagiging mag-isa ka na lang. pansinin mo ang agila, mag-isa lang lumilipad. Bakit? Napakataas niya kasi, kumpara sa mga maya na mababa-baba lang ang lipad kaya marami siyang kasama. Itanong sa sarili, “Mahalaga bang maging number one ako sa bagay na ito?” Hangga’t maaari nga, si Jesus ayaw nang masyadong kilala. Tuwing nagpapagaling siya, nagsasabi siya ng istriktong utos, “Huwag na huwag mong sasabihin kahit kaninuman” (Mark 1:45) Iniiwasan nila ang pagiging masyadong mataas. Sabi nga ni Rizal, “Ang mga matatayog na puno ang nang-aakit ng kidlat.” (Genesis 11:4-8, tungkol sa Tore ng Babel)
  3. Nagsasabi sila ng “Hindi” kapag kailangan. Titus 2:11-12
  4. Binabantayan nila ang kanilang mga emosyon. Titus 2:3
  5. Nagtatanim sila ng mabubuting binhi, kaya makakaasa sila ng magandang ani. Proverbs 11:18; Galatians 6:7
  6. Nagtatabi sila, gumagawa, at nag-iingat ng ipon. Proverbs 6:6-8-mga langgam; Proverbs 31:25-babaeng pinagpala: bakit siya tatawa sa darating na araw?; Ecclesiastes 10:19—pera ang sagot
  7. Ginagamit nila ang kanilang oras nang tama. Nag-i-schedule sila at nag-lo-long at short term goal sila. Psalm 90:12; Eccl. 3:17
  8. Tanggap nila ang mga bagay hindi na mababago. Ang halimbawa ay si Pablo, na binigyan ng thorn in the flesh (2 Corinthians 12:7),

 

Mula sa mensahe ni Pastor Ed Lapiz, Day by Day, 702-DZAS, AM Radio.

Takot at Pag-ibig

by Elijah Abanto

“There is no fear in love; but perfect love casteth out fear: because fear hath torment. He that feareth is not made perfect in love” (1 John 4:18).

February 10. Martes. Gabi. Nag-good night na ako kina Tatay, Mommy, Ate, at Micah na nasa pastor’s lounge ng Bible School. Umakyat na ako patungo sa Boys’ Dorm. Pagkatapos mag-tooth brush, pumunta na ako sa higaan. Bigla kong naalala ang BDJ at natanong ang aking sarili kung, Ano kayang isusulat ko na article? Tamang-tama pagluhod ko para manalangin biglang may pumasok sa ulo ko: There is no fear in love. Natigilan ako. Matagal ko nang hindi nababasa ang passage na iyon ngunit iyon ang biglang dumaan sa isip ko—Diyos malamang. ‘Thank you’ agad ako!

Tamang-tama yung passage dahil kakapakinig ko lang ng Christian radio kagabi na nangaral tungkol sa pagiging takot at pag-ibig ng Diyos sa atin.

Mula sa nakaraan na article ay may makikita tayong hindi maitatangging katotohanan: Pag-ibig sa Diyos ang nag-aalis ng takot. Naalala niyo kung paano ibinahagi ng Rusong Judio ang kanyang kaligtasan? Kung paano siya namatay? Dahil sa kanyang pag-ibig sa Diyos nawalan na siya ng takot—takot maging sa kamatayan.

Basahin mong muli ang 1st John 4:18. Basahin mo pa uli sa Tagalog para lalo mong maintindihan. “Walang takot sa pag-ibig. Ang ganap na pag-ibig ay nagtataboy ng takot sapagkat ang takot ay kaparusahan. Ang natatakot ay hindi pa nagiging ganap sa pag-ibig.” Ganap ka na ba sa pag-ibig mo sa Diyos? Ganon mo na ba kamahal ang Diyos at hindi ka na natatakot? Hindi pa marahil.

Unang-unang halimbawa ay ang mga takot sa multo, ipis, daga, o iba pang maliliit na bagay. Pakiramdam natin lagi tayong may katabing ispiritu, nakatinging multo, na maya-maya ay tatakot nang maigi sa atin at hindi na tayo makapaglakad pauwi at iiyak na lang tayo sa isang tabi. Sa ipis o daga—kamusta ka naman! Bakit ka nagtatatalon kapag may ipis na dumaan? Pag may itim na dagang cute na gumagala? Pag may gagamba? Bakit? I’m serious. Masyado na tayong natatakot sa maliliit na bagay, paano pa ang malalaki? Huwag nating sabihin, “Talagang ganito na ako, eh.” “For God hath not given us the spirit of fear; but of power, and of love, and of a sound mind” (2 Timothy 1:7).

Pangalawa sa pamumuhay bilang Kristiano. Maraming mga Baptist ang natatakot na makilalang Baptist dahil baka kantiyawan sila, baka lokohin sila, o baka tanungin sila ng tanong na hindi masasagot. Kaya nakikisama tayo sa marumi nilang gawain. Ganito ba natin kamahal ang Diyos?

Pangatlo, sa pagso-soul winning. Sinabi ng Mark 16:15: “Go ye into all the world and preach the gospel to every creature.” ‘All the world,’ ngunit tayo, takot na witness-an ang ating pamilya. Wala pa tayo sa mundo, nasa bahay pa lang. Much more sa labas. Lumalagpas tayo sa mga bahay sa house-to-house kasi baka tanggihan tayo o deboto sa relihiyon. Ngunit kung ganoon na lang ang pag-ibig natin sa Diyos, hindi tayo papayag na hindi ma-witness-an ang lahat ng dumadaan sa landas natin. And yet, when recording visitation hours, ang naririnig ko “Zero,” binilog na daliri, tangong pakanan-kaliwa, o kamay na kumakampay. Bakit tayo natatakot? Dahil hindi pa ganap ang pag-ibig natin sa kanya.

Pang-apat, sa pang-uusig ng mga hindi Kristiano. Marami sa mga kabataan, tumigil na sa pagdalo sa iglesiya dahil—takot sa magulang. Maraming tumatakas sa magulang—dahil sa takot sa kanila. Ganito ba natin kamahal ang Diyos, na kailangan pa natin silang nawala bago tayo umalis? O magsinungaling? Why? Alam naman natin ang verse na “All that will live godly shall suffer persecution,” ngunit sa takot na maranasan ito ay tinatakasan natin. Alam niyo bang nagsaya pa ang mga apostol dahil naging “karapat-dapat sila na maghirap para kay Kristo”? Hinagupit ang mga iyon—ikaw, nagahupit na ba? Ganyan ba ang pagmamahal mo sa Diyos? Ganyan ba, na kapag may trabaho ka, ay hindi ka a-absent doon kahit may Prayer Meeting, Fasting, o soul winning—dahil takot ka na baka tanggalin ka? Ganito ba natin kamahal ang Diyos? Bakit tayo natatakot? Bakit?

Lahat tayo dumaan diyan. Kahit ako—kala niyo siguro dahil matapang akong magsalita laban dito wala akong takot? Ngunit naisip ko, Ang Diyos—ang Diyos, ang kasama ko, pero bakit ako natatakot, bakit? Dahil hindi pa ganap ang pag-ibig ko sa Kanya. Kung mahal ko Siya talaga, hindi ako matatakot—hindi ka matatakot, na sumunod sa Kanya—anuman ang kapalit. Kailan mo gagawing ganap ang pag-ibig mo sa Kanya? Ngayon na, kapatid—ngayon na. Mayroon pa namang panahon eh. Buhay ka pa.

The “What Then?” Test?

Riches are not forever.

by Joanie Yoder

Mula sa ikalabing-anim na dantaon (1600s) ay isang kwento ng isang usapan sa pagitan ng isang ambisyosong lalaki at isang debotong Cristianong si St. Philip Neri. Sabi sa kanya ng kabataan, excited, “Sa wakas, umayon na rin sina papa at mama na mag-aral ako ng Law!” “’Tapos ano?” simpleng tanong ni Philip.

Sumagot siya, “’Tapos ay magiging abogado ako!” “At pagkatapos?” tanong pa muli ni Philip. “Pagkatapos ay makakaipon na ako ng maraming-maraming pera, bibili ng magandang bahay, kukuha ng karwahe at mga kabayo, ikakasal sa isang magandang babae, at mamuno ng isang masayang buhay!” sagot niya.

Muli ay nagtanong si Philip, “At pagkatapos?” “Pagkatapos…” Sa unang pagkakataon ay napaisip siya tungkol sa kamatayan at walang-hanggan. Kanyang napagtanto na hindi niya isinasama ang Diyos sa kanyang mga plano at binubuo lamang niya ang kanyang buhay sa pansumandaling mga mahahalagang bagay.

Ang punto ng kwentong ito ay hindi na ang kayamanan ay mali. Ngunit kung ito ang ating nagiging pangunahing layunin, ating binabalewala ang walang-hanggan at nagtitiwala na sa pera, hindi sa Diyos. Sinabi ni Jesus na imposible na mahalin nang sabay ang pera at Diyos (Matthew 6:24), at nagbabala Siya, “Huwag magtipon para sa iyong sarili ng mga kayamanan sa ibabaw ng lupa, … kundi magtipon para sa inyong sarili ng mga kayamanan sa Langit” (vv. 19-20).

Ang bata at matanda ay kailangan na gumawa ng mga importanteng plano sa buhay. Ngunit lagi nating isaisip ang walang-hanggan sa pamamagitan ng pagsubok ng mga ito sa “what then?” test.

Ang totoong sukat ng ating kayamanan ay ang kayamanang mayroon tayo sa Langit.

 

From Our Daily Bread®, July 6, 2004.

 

3 Philosophies of Life

Luke 10:30-37

What is philosophy? It is a body of principles concerning the science which comprises logic, ethics, and the theory of knowledge. All philosophies of life will fit into these three categories:

1) “What’s Thine is Mine”—The thieves had this philosophy! Well, the devil had it first (Isaiah 14:12). Adam and Eve also had it (Genesis 3:6)—here we can see the manifestation of the three lures of the world according to 1 John 2:15, 16—the lust of the eyes, flesh, and the pride of life. Cain’s works had shown this philosophy, too (Genesis 4). Achan had the same—and though he didn’t kill anyone unlike Cain, 37 people died because of it, including his family (Joshua 7). Absalom’s failed usurpation of his father David’s kingdom also showed this philosophy (2 Samuel 15). What about today? This wrong philosophy is also shown by Communism. The result of this philosophy? You can think it yourself! Remember that only God is the Owner of all things—“The earth is the Lord’s, and the fullness thereof; the world, and they that dwell therein” (Psalm 24:1).

2)  “What’s Mine is Mine”—Sadly, the priest and the Levite of Luke 10:31, 32 had this philosophy. It’s just “my time—material—my life.” Nebuchadnezzar’s philosophy also demonstrated this (Daniel 4:31)—the philosophy of pride. Ananias and Sapphira suffered death because of this philosophy (Acts 5). The rich young ruler wasn’t saved because of this same thing (Matthew 19:22). The rich fool of one of Jesus’ parables also possessed this philosophy. What is the result of this philosophy? You will soon learn as Solomon has concluded: “All is vanity.” Also you need to understand what Paul has said in Romans 14:7, 8: “No man liveth to himself nor dieth to himself.” We must also remember that this philosophy is a SELFISH philosophy.

3)  “What’s Mine is Thine”—The Good Samaritan showed this. He cared for a wounded Jew and even promised to pay for the man’s inn charges! Well, God showed this philosophy anyway! His creation, His glory, His salvation, His Heaven—He freely permitted us to make it as ours. Christ teaches it (John 10:18) and so was Paul (Galatians 6:14; Philippians 1:21). The result—LIFE—“he that loses his life shall find it” (Luke 9:24).

Which philosophy is your philosophy of life?

 

*This message is based on M.O. Garner’s sermon, Grace Baptist Church, Amarillo, Texas.

 

Mahirap Bang Maging Christian Student?

by Jerome Pagiwan

Bilang Kristianong mag-aaral parang mahirap isipin na kayang pagsabayin ang pag-aaral at paglilingkod sa Dios—no doubt about it dahil siguradong naisip niyo rin ito noong una. That’s true for the first timer! Ngunit kung iisipin mas masarap mamuhay nang nasa piling ng ating Panginoon.

Mahirap mamuhay lalo na sa gitna ng mga barkadang unsaved at iyon ay mapapatunayan ko dahil sila ang maglilihis sa iyong pamumuhay sa Panginoon. Totoo magagawa mo ang gusto mo pero after that guilty ka sa mga nagawa mong kasalanan. Nandiyan na ang pagtuturo ng paninigarilyo, pag-inom ng alak, at kahit pa ang paghihikaw. Sa totoo lang may kilala akong ganon at dahil sa kanyang barkada, napupunta na siya sa daan ng kasalanan.

Para sa ating mga Kristiano, mamili ng kaibigan dahil dalawa lang ang kahahatungan ng buhay natin—it’s either mapabuti o mapasama. Don’t take risks with your friends but take risks for God for the better.

Divine Guidance

by Pastor Felizardo Abanto

God is the Fountain of all wisdom and He gives it to His children. Proverbs 2:6-7 says that every decision we make will shape our future. The only way not to make mistakes is by seeking guidance from Him who is the Spring of Life.

We must trust God’s direction and not in our own understanding:

Trust in the LORD with all thine heart; and lean not unto thine own understanding. In all thy ways acknowledge him, and he shall direct thy paths. Be not wise in thine own eyes: fear the LORD, and depart from evil. It shall be health to thy navel, and marrow to thy bones. (Proverbs 3:5-8)

The Word of God has the answer for all our worries and the Holy Spirit brings conviction to our heart when we truly desire to submit to His leading.

We must obey God’s advice. Jesus was the model of perfect obedience to His Father in everything, and because of this He is the Friend and Helper of all who obey Him:

If ye keep my commandments, ye shall abide in my love; even as I have kept my Father’s commandments, and abide in his love. Ye are my friends, if ye do whatsoever I command you.

(John 15:10, 14)

Seeking and obeying God’s advise always brings blessing. Proverbs 3:13-18 shows that gaining wisdom is more profitable and beneficial than attaining any material thing, wealth, honor, peace and joy, or living to ripe old age:

Happy is the man that findeth wisdom, and the man that getteth understanding. For the merchandise of it is better than the merchandise of silver, and the gain thereof than fine gold. She is more precious than rubies: and all the things thou canst desire are not to be compared unto her. Length of days is in her right hand; and in her left hand riches and honour. Her ways are ways of pleasantness, and all her paths are peace. She is a tree of life to them that lay hold upon her: and happy is every one that retaineth her.

We must still take in mind that God only guides and reveals His direction to all who sincerely desire to obey Him. Read the Bible to search for answers; pray in the Holy Spirit to bring peace into your heart. When you pray, confess that God has complete control over every situation and accept His will, believing that He has the best in store for us.

“I Will Be Pure…”

Kakaiba ba ang dating sa’yo ng apat na salitang ito? Parang mahiwaga ang ibig-sabihin nito, ano? Pero kapag nalaman niyo kung bakit ko ito sinabi, maiintindihan niyong simple lang pala ito. Mayroon siguro sa inyong sasabihin din ito kasama ako, at mayroon ding uurong at magda-dalawang-isip, “Darating din ang panahon.”

Ngayong Linggo ay ituturo ko ang isa pang pangyayari pagkatapos ng Judgment Seat of Christ—ang Marriage Supper of the Lamb, o “Hapunang Kasalan ng Kordero.” Matutunan nila na ang Baptists ay inihalintulad sa isang Bride na malinis at dalisay (“pure”) sa harap ng kanyang Bridegroom, si Jesus Christ. Para mapabilang ka rito dapat ay ligtas ka, miyembro ng isang Baptist church, at tapat (dalisay) sa Kanya.

Sa panahong isinulat ko ito ay kakasisi ko lang sa isang kasalanang nagawa ko kagabi. Nagalit ako sa aking sarili, “Bakit ba patuloy akong nagkakasala?” At nang ibigay sa akin ang lesson ng Marriage Supper, at nalamang dapat pala ay dalisay ako, napaisip ako kung kailan ko ito magagawa. Ngunit bigla kong naisip. Sa tulong ni Jesus, magagawa kong maging dalisay.

Ikaw, maaaring ngayon ay may kasalanan kang hindi pa isinusuko sa Kanya. Kailan mo ibibigay ito sa Kanya? Kailan mo masasabing, “I will be pure”?