Who’s Blazing Your Trail?

by Steve Farrar

Psalm 16:8-11 8I have set the LORD always before me: because he is at my right hand, I shall not be moved. 9Therefore my heart is glad, and my glory rejoiceth: my flesh also shall rest in hope. 10For thou wilt not leave my soul in hell; neither wilt thou suffer thine Holy One to see corruption. 11Thou wilt shew me the path of life: in thy presence is fulness of joy; at thy right hand there are pleasures for evermore.

Psalm 119:105

Thy word is a lamp unto my feet, and a light unto my path.

Luke 9:23 And he said to them all, If any man will come after me, let him deny himself, and take up his cross daily, and follow me.

Kung iyong paliliitin nang paliliitin, ito ang makukuha mo: Maaari kang mabuhay ng isang nasayang na buhay o maaari kang mabuhay ng isang marunong na buhay. Depende lamang iyan sa kung anong landas ang iyong tatahakin.

Sa kasaysayan, mayroong mga kilalang landas. Ang Appalachian Trail, ang Oregon Trail, ang Natchez Trail, at ang Chisholm Trail ay ilan lamang sa mga mga kilalang landas noong unang mga araw ng Amerika. Ang mga ito ang unang interstate system ng bansa.

Ngunit anumang landasin ang iyong naiisip, ipinapakita na naman ng kasaysayan nang paulit-ulit kung gaano karunong na manatili sa tamang landas. Kung ikaw ay papunta sa Oregon, talaga namang dapat na dumaan ka sa Oregon Trail, imbes na subukan ang daang gustuhin natin. Hindi na kailangan ng malalim na pag-iisip para malaman kung bakit.

Kailangan munang gumawa ng pagkarami-raming paglalakbay sa mga dead-end na landas bago nabuo ang tamang landasin. Ngunit sila na nauna ay nakatagpo din ng isang landas na mayroon lahat ng kinakailangan. At maaari mong masabi na ang mga nauna sa ating dumaan roon ay minarkahan ang daanang iyon para sa mga susunod sa kanila na daraan din doon.

Ang landas, kung gayon, ay ang daan ng karunungan. Kapag dumikit ka rito, makakaasa ka na makakahanap ka ng tubig, damuhan para sa iyong hayop, sisilungan, at pahingahan habang nasa daan.

Siguro ay hindi mo masyadong napag-isipan, ngunit, ikaw ay nasa isang landas din. Ngayon mismo, sa oras na ito. At tulad din ng mga nauna, umaasa ka na mahahanap mo ang lahat ng iyong kailangan doon.

Maaaring ikaw ay nasa tamang landas o nasa maling landas. Ngunit kung nasaan ka man, ikaw ay nasa gitna ng daang iyon. Kung ikaw ay nasa maling landas, mayroon pa ring oras upang baguhin mo ang iyong direksyon. Kung ikaw ay nasa tamang landas ngayon, maaari mo pa ring mapili ang maling landas bukas. Araw-araw kapag bumangon ka mula sa iyong higaan, pipiliin mo na naman kung ano ang landas na iyong dadaanan.

Ang buhay Kristiano ay isang landas. Ang landas na iyon ay nagsisimula noong ikaw ay maligtas at natatapos sa kamatayan. At ngayon, sa iyong pagtatapos sa eskwela, ay gagawa ka na naman ng isang desisyon. Isang napakahalagang desisyon. Anong daan ang iyong susundin—at sino ang pinagkakatiwalaan mo upang magliwanag ng landas para sa iyo?

PAGSUNOD:

Ang landas ng aking buhay ay markado ng mga yapak ni Jesus.

PAGHAHANAP:

Panginoon, mayroon bang mga tao diyan na natutukso akong tingnan bilang mga liwanag sa landas imbes na Ikaw? Kung ganon, ipakita Niyo po sila sa akin at tulungan Niyo po akong alisin ang aking mata sa kanila at ituon sa Inyo.

PAGTUGON:

  • Kukunin ko ang sandaling ito upang isulat ang isang halimbawa kung saan pinili ko ang maling landas sa buhay.
  • Ano’ng sakit ang idinulot nito sa akin? Ano ang natutunan ko mula roon?
  • Ano ang aking gagawin upang maiwasan ko ang pagsunod sa landas na iyon muli?

Panginoon, napakaraming tao diyan sa labas na nag-aalok na dalhin ako sa lahat ng klase ng landas na may lahat ng uri ng mga pangako. Tulungan Niyo po ako na makita ang tunay na landas ng pagiging matapat. At panatilihin niyo po ako doon—ano man ang mangyari.

Ang article na ito ay Tagalog version ng isang devotional article ng Our Journey, January 14, 2007, pp. 28-29.

Advertisements

Ano Na ang Mangyayari sa Iglesya ng Hinaharap?

Halos (kung hindi man) lahat ng mga magulang na kilala ko ay nais na magkaroon ng magandang kinabukasan ang kanilang mga anak. Gusto nila ang mga ito na maging pinakamahusay, maabot ang pinakamataas na potensyal nila, at para sa ating mga Kristiano, nais natin silang maligtas din at mabuhay nang nakalulugod sa Diyos at sa Kanyang Salita—mapa-doktrina o mapa-isinasapamuhay.

Ngunit ako’y natatakot na baka ang ating mga pangarap sa ating mga anak ay hindi maging isang realidad. Iniisip natin na ginagawa naman natin ang pinakamainam para sila’y mapalaki nang tama, ngunit hindi natin alam—baka nagkakamali tayo. Iniisip natin na tama ang ating mga pamamaraan, at mukha namang maganda sa simula—pagkatapos pagdating ng panahon napapa-isip tayo, “Ano’ng nangyari sa anak ko?” At mula diyan nararapat nating pagbulay-bulayan ang isang tanong.

Ano nang mangyayari sa iglesiya ng hinaharap? Kung hindi tayo maingat, ang mga bata ngayon ay maaaring maging matatandang tumalikod sa hinaharap—ang tumalikod na iglesiya ng hinaharap. Dahan-dahan, ang pagbabago sa doktrina at pamumuhay ang sisira sa mga susunod na henerasyon.

Hindi mo na kailangan pang tumingin pa sa malayo para malaman mong ito’y nangyayari. Personal akong nakakaalam ng isang iglesiya na mayroong service para sa mga matatanda at isa pa para sa mga young people. Hindi na masama ang paghihiwalay church services sa pagitan ng grupo ng edad ay masama, ngunit hindi iyon ang kaso. Ang rason kung bakit sila pinaghihiwalay ay dahil gusto ng mga adults ang mga himno at gusto naman ng mga young people ng ‘masayang’ mga kanta! Ang nakakatakot ay karamihan sa mga young people na ito ay mga anak ng mga adults ng parehong church! Heto pa ang isang iglesiya, ang mga bata ay niloloko yung mga awitin  na kinakanta nila sa Sunday School, at, tulad ng sinasabi ng isang guro doon, ay namamato sila ng mga nilamukos na papel sa teacher habang nasa klase! Gayundin, sa isang matandang iglesiyang alam ko, lahat ng mga babaeng matatanda ay nagdadamit nang maayos sa church service, samantalang ang mga young people rin nito ay naka-mini skirt at spaghetti. At lumaki sila sa church!

Hindi ko naman sinasabi na iyon ay dahil sa atin lahat—ang halimbawang ipinapakita ng mga matatanda ay malakas nang impluwensya para maisip nila na gawin ang tama. Ngunit, ang tanong, hindi kaya posible na may mali din sa ating ginagawa? Nababahala ako na baka hinahayaan lamang natin (o pinepwersa) ang ating anak na gawin ang isang bagay, ngunit wala man lang silang maliit na ideya kung bakit dapat nila itong gawin, o kung bakit dapat nilang gawin ang isang bagay sa ganito at ganyang paraan. At kaya, pag lumaki na sila, hindi nila ito paniniwalaan, o gagawin, o kahit man lang gawin ito sa paraan na inaasahan nating gagawin nila.

Ang mas lalong nakaka-alarma ay hindi natin ito napapansin, mas lalo na na may gawin patungkol dito.

Ating alalahanin: ang iyong mga anak—ating mga anak, ang iglesiya ng hinaharap. Anuman ang ating itinuturo natin sa kanila o hindi tinuturo sa kanila ang makakapag-dikta kung anong uri ng iglesiya ang ating binubuo para sa kinabukasan.

 

Nagsisimula ito sa ating mga magulang. Basahin mo ang Deuteronomy 6. Ang kabanatang ito ang magpapaalala sa inyo ng kahalagahan na maturuan at masanay ang mga bata. Pansinin ang mga talata 1-2, at 7,

Ito nga ang utos, ang mga palatuntunan, at ang mga kahatulan, na iniutos ng Panginoon ninyong Dios na ituro sa inyo, upang inyong magawa sa lupaing inyong paroroonan upang ariin:

Na ikaw ay matakot sa Panginoon mong Dios, na iyong ingatan ang lahat niyang mga palatuntunan at ang kaniyang mga utos, na aking iniutos sa iyo, sa iyo, at sa iyong anak, at sa anak ng iyong anak sa lahat ng araw ng iyong buhay; at upang ang iyong mga araw ay lumawig….

At iyong ituturo ng buong sikap sa iyong mga anak, at iyong sasalitain tungkol sa kanila pagka ikaw ay nakaupo sa iyong bahay, at pagka ikaw ay lumakad sa daan, at pagka ikaw ay nahihiga at pagka ikaw ay bumabangon.

 

Ang prinsipyong ito ay nag-a-apply din sa paraan ng iglesiya sa pagtuturo nito sa bata, dahil doon napapatatag ang pamilya. Hindi dapat nagko-kontrahan ang iglesiya at pamilya, mapa-doktrina o mapa-isinasabuhay.

Ngayon ay magsimula tayo ng isang check-up.  Subukan mong tanungin o obserbahan ang isang bata (12 pababa, maaaring maging anak mo) tungkol sa ilang aspeto ng ating pananampalataya at pamumuhay. Iyon ang magsasabi sa iyo kung nagagawa mo ang iyong trabaho.

Doktrina. Tanungin mo siya tungkol sa mga pangunahing katuruan ng ating pananampalataya. Ilan ang Diyos? Paano ka maliligtas? Madadala ka ba sa langit ng bautismo? Ano ang Bible? Ang mga ito ay ilan sa mga pangunahing tanong na dapat mong pag-isipan sa pagkatao ng isang bata. Kung mali ang naisasagot ng bata sa mga tanong na ito, ibig-sabihin ay hindi talaga niya natutunan ang dapat niyang paniwalaan. Natutunan ni Timoteo ang mga pangunahing doktrina ng pananampalataya nang siya ay bata pa (2 Timoteo 3:15), at ito ang naging isa sa mga hindi maitatangging dahilan kung bakit siya naging isa sa mga pinakabatang pinuno ng iglesiya noong panahon niya.

Pagdalo (Attendance). Talaga bang gusto mong uma-attend ng church, o pinipilit ka lang? Kung dumadalo ka sa church service, sa tingin mo ba ay talagang kailangan itong gawin? Dapat ba ay lahat ng pagtitipon ay daluhan? Dapat ka bang mag-behave nang maayos sa service? Maraming mga magulang ang pinipiling iwanan na lamang ang kanilang mga anak sa bahay, dahil sa tingin nila ay baka manggulo lang ito sa service. Ngunit ito’y isang bagay lamang ng pagtuturo at pagsasanay.

Isa pang salita tungkol sa pagdalo: hindi nire-rekomenda ang paghihiwalay ng mga iglesiya, tulad ng children’s church, at youth church, at adult church, bagaman alam ko na ginagamit din ito ng Diyos para magdala ng kaligtasan at paglagong ispiritwal sa marami. Kung pag-aaralan mo ang mga kasulatan, hindi ka makakahanap ng kahit isang prinsipiyo tungkol sa paghihiwalay sa kanila; imbes, ang mga halimbawa ng kasulatan ay nagpapahiwatig ng isang pampamilyang pagdalo. (Tingnan ang Deuteronomy 16, lalo na sa talata 11; 31:12; gayundin ang Lukas 2, nang mag-dalawang-taong gulang na si Jesus.)

Paghahandog at Pagbibigay. Kung hindi sasanayin ang mga bata ngayon na magbigay, mas malamang na hindi sila magbibigay paglaon, o magiging madamot sila. Itanong, Tama ba para sa iyo na maglagay ng pera sa offering basket? Huwag mong isipin na matututunan nila ito paglaki. Nagsisimula ito NGAYON. Isang mahalagang halimbawa ng batang pagbibigay sa Biblia ay yung batang nagdala ng dalawang tinapay at limang isda kay Jesus. (Juan 6:8-10) Bagaman ang mas kapansin-pansin ay ang kamangha-manghang himala ni Jesus, ang maingat na pag-aaral ng kwentong ito ay ipapakita ang mapagbigay na puso ng batang iyon. Saan kaya nanggaling ang ganoong klaseng ispiritu?

Musika. Ano ang mga awiting gusto mo, mga action song o mga himno? Naaantok ka ba sa mga kinakanta sa service, at mas gusto mo yung mga action song? Bagaman hindi applicable sa lahat, ay reasonable naman na sabihin na kung ano ang kinakanta ng mga bata ngayon ay maaaring magdikta ng kakantahin nila bukas. Kung ang lahat ng kanilang inaawit ay mga mabababaw na awitin at wala man lang yung mas malalim, at may mayamang lingwahe, ang mga himno ay maaaring maging kakaiba sa kanila paglaon. At mas mahalaga, sabihin sa kanila kung bakit inaawit natin iyan, at bakit hindi natin inaawit ito—maaari itong makapagdagdag ng lakas sa paniniwala na nais mong mabuo sa kanila.

Upang magkaroon ka ng ideya sa kung paano tinrato ni Jesus at ng mga mananampalataya sa Bagong Tipan ang musika, tingnan ang mga sumusunod na mga talata: Matthew 26:30; Mark 14:26; Acts 2:46, 47; 16:25, 26; I Corinthians 14:15, 26; Ephesians 5:19; Colossians 3:16; James 5:13. Bagaman ang mga talatang ito ay hindi direkta na sa paggamit ng instrumento, ang hindi pagbanggit nito ay maaaring magbigay ng pahiwatig. Maaari mo ring pag-aralan ang mga instrumentong ginamit sa Lumang Tipan, at tingnan kung ang lahat ng mga ito ay ginagamit sa pagsamba sa templo.

Pagsamba at Paglilingkod. Isipin mo na ikaw ay nasa harap mismo ng Diyos, ano kaya ang gagawin mo? Nais mo bang sumali sa choir? Lumahok sa mga gawain sa church? Lumabas kasama ang isang matanda sa pagse-share ng Bible? O magturo? Ang paggalang at kagustuhan sumunod sa Panginoon ay hinuhubog at nililinang. Lumalaki ba sila na tumitindi ang kagustuhang paglingkuran ang buhay na Diyos?

 

Ang anumang mangyayari sa iglesiya ng hinaharap ay naka-depende sa atin. Siyasatin natin ang ating mga kasanayan. Maaaring tayo ay ignorante tungkol sa kung paano, ngunit ang Biblia ay hindi nagkukulang sa mga prinsipiyo at gabay para magawa mo iyon. Ang kailangan lamang nating gawin ay pag-aralan itong maigi.

Matuto tayo na hubugin sila. At sino’ng nakakaalam? Maaari silang gamitin ng Diyos upang baligtarin muli ang sanlibutan.

The “What Then?” Test?

Riches are not forever.

by Joanie Yoder

Mula sa ikalabing-anim na dantaon (1600s) ay isang kwento ng isang usapan sa pagitan ng isang ambisyosong lalaki at isang debotong Cristianong si St. Philip Neri. Sabi sa kanya ng kabataan, excited, “Sa wakas, umayon na rin sina papa at mama na mag-aral ako ng Law!” “’Tapos ano?” simpleng tanong ni Philip.

Sumagot siya, “’Tapos ay magiging abogado ako!” “At pagkatapos?” tanong pa muli ni Philip. “Pagkatapos ay makakaipon na ako ng maraming-maraming pera, bibili ng magandang bahay, kukuha ng karwahe at mga kabayo, ikakasal sa isang magandang babae, at mamuno ng isang masayang buhay!” sagot niya.

Muli ay nagtanong si Philip, “At pagkatapos?” “Pagkatapos…” Sa unang pagkakataon ay napaisip siya tungkol sa kamatayan at walang-hanggan. Kanyang napagtanto na hindi niya isinasama ang Diyos sa kanyang mga plano at binubuo lamang niya ang kanyang buhay sa pansumandaling mga mahahalagang bagay.

Ang punto ng kwentong ito ay hindi na ang kayamanan ay mali. Ngunit kung ito ang ating nagiging pangunahing layunin, ating binabalewala ang walang-hanggan at nagtitiwala na sa pera, hindi sa Diyos. Sinabi ni Jesus na imposible na mahalin nang sabay ang pera at Diyos (Matthew 6:24), at nagbabala Siya, “Huwag magtipon para sa iyong sarili ng mga kayamanan sa ibabaw ng lupa, … kundi magtipon para sa inyong sarili ng mga kayamanan sa Langit” (vv. 19-20).

Ang bata at matanda ay kailangan na gumawa ng mga importanteng plano sa buhay. Ngunit lagi nating isaisip ang walang-hanggan sa pamamagitan ng pagsubok ng mga ito sa “what then?” test.

Ang totoong sukat ng ating kayamanan ay ang kayamanang mayroon tayo sa Langit.

 

From Our Daily Bread®, July 6, 2004.

 

We Need Not to Fear!

by Pastor Felizardo Abanto

Fear begins when we stray from God. When we fail Him, fear comes into our lives, and this kind of mistake spoils our relationship with God. We see a striking example of fear when Adam and Eve hid themselves from God because of sin, seen in Genesis 3:8-10:

 And they heard the voice of the LORD God walking in the garden in the cool of the day: and Adam and his wife hid themselves from the presence of the LORD God amongst the trees of the garden. And the LORD God called unto Adam, and said unto him, Where art thou? And he said, I heard thy voice in the garden, and I was afraid, because I was naked; and I hid myself.

Fear starts to limit our abilities, as we can vividly see in Proverbs 29:25:

The fear of man bringeth a snare:

but whoso putteth his trust in the LORD shall be safe.

Fear will cause you to miss out on opportunities, to be negative and to think that everything is impossible. The solution is to begin to trust God again.

How can we restore the presence of God in our life? First of all, we must receive Jesus into our hearts—in other words, we must be saved. Now, if you have accepted Christ as your Savior, you are already saved and cannot lose it again. (Romans 8) Second, you must accept and believe the fact that Jesus is with you:

Let your conversation be without covetousness; and be content with such things as ye have: for he hath said, I will never leave thee, nor forsake thee. So that we may boldly say, The Lord is my helper,

and I will not fear what man shall do unto me. (Hebrews 13:5-6, KJV)

Only the presence of God will remove every fear. His presence brings us strength, value and faith, and takes away every negative thought.

I encourage you not to let negative thinking dominate your life. Remember that you are now in Jesus, and because of that He will go before you and no evil will come to you. Just keep in mind always: Jesus is in you and He will remain in you.

There is no fear in love; but perfect love casteth out fear: because fear hath torment. He that feareth is not made perfect in love” (1 John 4:18, KJV).

Divine Guidance

by Pastor Felizardo Abanto

God is the Fountain of all wisdom and He gives it to His children. Proverbs 2:6-7 says that every decision we make will shape our future. The only way not to make mistakes is by seeking guidance from Him who is the Spring of Life.

We must trust God’s direction and not in our own understanding:

Trust in the LORD with all thine heart; and lean not unto thine own understanding. In all thy ways acknowledge him, and he shall direct thy paths. Be not wise in thine own eyes: fear the LORD, and depart from evil. It shall be health to thy navel, and marrow to thy bones. (Proverbs 3:5-8)

The Word of God has the answer for all our worries and the Holy Spirit brings conviction to our heart when we truly desire to submit to His leading.

We must obey God’s advice. Jesus was the model of perfect obedience to His Father in everything, and because of this He is the Friend and Helper of all who obey Him:

If ye keep my commandments, ye shall abide in my love; even as I have kept my Father’s commandments, and abide in his love. Ye are my friends, if ye do whatsoever I command you.

(John 15:10, 14)

Seeking and obeying God’s advise always brings blessing. Proverbs 3:13-18 shows that gaining wisdom is more profitable and beneficial than attaining any material thing, wealth, honor, peace and joy, or living to ripe old age:

Happy is the man that findeth wisdom, and the man that getteth understanding. For the merchandise of it is better than the merchandise of silver, and the gain thereof than fine gold. She is more precious than rubies: and all the things thou canst desire are not to be compared unto her. Length of days is in her right hand; and in her left hand riches and honour. Her ways are ways of pleasantness, and all her paths are peace. She is a tree of life to them that lay hold upon her: and happy is every one that retaineth her.

We must still take in mind that God only guides and reveals His direction to all who sincerely desire to obey Him. Read the Bible to search for answers; pray in the Holy Spirit to bring peace into your heart. When you pray, confess that God has complete control over every situation and accept His will, believing that He has the best in store for us.

The World You Want by Jon Foreman

earth

We may not readily realize, but every thing we do affect others, whose actions affect others, and so on, and so it rings true that one person contributes to the shape of the world he’s in. What are you doing in this world? Will your actions be so that it becomes the world you want it to be? Jon Foreman writes insightfully in these lyrics he wrote for his band.

I’m kickin’ up the pieces
I’m trying out adhesives
I’m trying to fix a place that feels broken
All my words they fail me
My voices don’t avail me
I’m trying to say the hope that’s unspoken

The world feels so malicious
With all our hits and misses
Feels like we’re in the business of rust
It’s when I stop to listen
All the moments I’ve been missing
I finally hear a Voice I can trust

Is this the world you want?
Is this the world you want?
You’re making it.

You start to look like what you believe
You float through time like a stream
If the waters of time
are made up by you and I
If you change the world for you,
you change it for me

What you say is your religion
How you say it is your religion
Who you love is your religion
How you love is your religion
All your science, your religion
All your hatred, your religion
All your wars are your religion
Every breath is your religion

You change the world
Every day you’re alive
You change the world
You change my world

Is this the world you want?
Is this the world you want?
You’re making it
Every day you’re alive.

From the Switchfoot album “Fading West,” released 2014. All rights reserved.