Quotes on Giving

A bit of fragrance always clings

to the hand that gives you roses.

Anonymous Proverb

 

A check or credit card, a Gucci bag strap, anything of value will do. Give as you live.
Jesse Jackson

 

A handful of pine-seed will cover mountains with the green majesty of forests. I too will set my face to the wind and throw my handful of seed on high.
Fiona Macleod

 

All that this world knows of living

lies in giving — and more giving;

He that keeps, be sure he loses —Friendship grows by what it uses.
Alexander Maclaren

Blessed are those who give

without remembering. And blessed are those who take without forgetting.
Bernard Meltzer

 

Complete possession is proved only

by giving. All you are unable to give

possesses you.
Andre Gide

For true love is inexhaustible;

the more you give, the more you have. And if you go to draw at the true

fountainhead, the more water you draw, the more abundant is its flow.
Antoine De Saint-Exupery

From what we get, we can make a living; what we give, however, makes a life.
Arthur Ashe

Getters don’t get — givers get.
Eugene Benge

Gifts must affect the receiver

to the point of shock.
Walter Benjamin

 

Give a lot, expect a lot,

and if you don’t get it, prune.

Thomas J. Peters

 

Giving is better than receiving because giving starts the receiving process.

Jim Rohn

 

Giving is true having.

Charles Haddon Spurgeon

 

I do not believe one can settle how much we ought to give. I am afraid the only safe rule is to give more than we can spare.
C. S. Lewis

He that loveth, flieth, runneth,

and rejoiceth. He is free, and cannot be held in. He giveth all for all, and

hath all in all, because he resteth in one highest above all things, from whom all that is good flows and proceeds.
Thomas p Kempis

He who bestows his goods upon the poor shall have as much again,

and ten times more.
John Bunyan

 

From www.famous-quotes.com.

 

Advertisements

The Harvest of Giving

Harvest. Sino’ng higit na maligaya kaysa sa magsasaka kapag tag-ani? Natapos na ang  yugto ng “hindi naman nakatayo, hindi naman nakayuko,” at kaunting tiis na lang, dala-dala na sa tahanan ang ani at handa nang pakinabangan. Babalikan niya ang lahat ng pagpapagal, hirap, lakas, talino, at kahit na salapi na ginugol niya—at masasabi na at least, ay maaani na niya kahit papaano kung ano ang tinanim niya.

Ang pagbibigay ay tulad ng pagtatanim—sigurado ang pag-ani. Tulad ng pagtatanim na maaaring, isang araw, isang buwan, isang taon, o dalawampung taon pa minsan bago mo matikman ang ani—ang pagbibigay ay nagbibigay ng ani, maaaring ito’y dumating na ngayon, sa isang araw, sa isang buwan, sa isang taon, o pagkatapos pa ng dalawampung taon—ngunit sigurado ang ani. Sigurado. At kapag sinabi mong ani, maganda, at hindi pangit, ang makukuha mo.

“But this I say, He which soweth sparingly shall reap also sparingly: but he which soweth bountifully shall reap also bountifully” (1 Corinthians 9:6). Matagal ko na itong memorized, at malamang kahit na ikaw ay kabisado mo na rin siguro ito. Ngunit nakukuha kaya natin ang ibig-sabihin nito? Kung kaunti ang ating hinasik, kaunti ang ating naaani; kung marami, tiyak na marami rin ang ating aanihin. Isang prinsipyo tungkol sa pagbibigay: Depende sa ibinigay natin ang ibibigay sa atin. “Give, and it shall be given unto you,” (Luke 6:38) sabi nga ni Jesus. Iniisip ko kung bakit pwede namang “Give, and ye shall ye receive” tulad ng paghingi (Matthew 21:22; John 16:24); bakit pinahaba pa ni Jesus? Sa isang hindi nagbubulay, ang pagtanggap (“receive”) ay tulad lang ng pagbabalik sa iyo (“given unto you”); ngunit kung iisiping mabuti, ang dalawang ito ay may pagkakaiba. Ang una ay hindi mo alam kung ano o gaano kalaki ang makukuha mo; ang pangalawa ay tiyak kung ano at gaano kalaki (“it shall be”). Dinagdag pa ni Jesus: “good measure, pressed down, and shaken together, shall men give into your bosom”—higit pa madalas, sabi Niya.

When will we get this? Sa tingin ko ay naintindihan na natin, ngunit hindi lang natin pinaniniwalaan pa nang buo; may reserbasyon pa tayo. Ngunit kahit si Charles F. Stanley, isang Baptist pastor nang mahigit sa limampung taon na at founder ng In Touch Ministries ay sinabi na, bilang isa sa mga “Life Principles” ng Biblia, “You reap what you sow, more than you sow, later than you sow.”1

Nang gumawa ng article si Charles R. Swindoll, isang Baptist pastor sa loob ng halos 40 taon at founder ng Insight for Living, base sa Luke 6:37-38, ay ikinwento niya ang tungkol sa isang lolo na nakatira sa bundok kasama ang kanyang apo. Kapag sumigaw siya doon, ay aalingawngaw ang kanyang boses. Minsan nung sumigaw siya ng “I love you,” ay umalingawngaw din ng “I love you… I love you… love you…” Nung sumigaw siya ng “I hate you!” Binalikan din siya ng alingawngaw na “I hate you! … I hate you… hate you…” Ang ginagawa ay bumabalik sa ating parang alingawngaw.2 Paano kaya kapag “sumigaw” tayo ng pagbibigay? “Aalingawngaw” din sa’yo ang binigay mo; madalas mas marami pa kaysa sa binigay mo.

Sa devotional article pa ni Harold J. Sala, kilala sa Pilipinas bilang founder ng Guidelines International Ministries simula pa noong 1963, ay sinabi na kabilang sa tatlong dahilan kung bakit dapat tayong magbigay ay dahil iyon ang paraan ng Dios para tayo’y pagpalain.3 Lagi naman nating naririnig ito mula kay Pastor Abanto at marami pang biblikal na pastor at misyonero. Sinabi pa ni Sala, base sa Biblia, na makakapagpala lang ang Dios kung tayo’y nagbibigay.

Sinabi na rin ng Dios sa atin sa pinakakilalang talata na Malachi 3:10, “Bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the LORD of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it.” Sa mga hindi ito ginagawa, hindi siguro dahil hindi nila alam ang sinasabi ng Dios, ngunit dahil ayaw nilang maniwala dito. Ngunit napatunayan ko na totoo ang Salita ng Dios. Marami akong nakitang halimbawa kung saan ang nagbibigay pa sa Gawain ang siyang inuutangan ng mga ibang hindi naman nagbibigay.

Saktong-sakto ang mga salitang binitawan ni William Stafford, isang Baptist pastor at evangelist nang mahigit sa 50 taon na rin, sa kanyang aklat na Spirit-Filled Giving. Ito ang kanyang sinabi: “Narito ang susi na nagpapalaya ng ani sa ating mga buhay. Nagiging bahagi tayo ng plano na ekonomiya ng Dios, ngunit kailangan muna nating simulan ang proseso sa pamamagitan ng pagbibigay. Higit pa rito, tayo ay nagbibigay dahil may layunin, hindi lang para matupad natin ang ating mga obligasyon sa Dios. Ang pag-iikapu ay isang utang na dapat nating bayaran, ngunit ang pagbibigay ay isang binhi na inihahasik.”4 Magkakaroon lamang ng ani kung naghahasik tayo. Gagana lamang ang ekonomiya ng Dios kung sisimulan  ng pagbibigay natin.

But this is the good news: hindi talaga tayo nawawalan kapag nagbibigay. Tulad ng sinabi ni Pastor Felizardo Abanto, ito ay investment. “Cast thy bread upon the waters: for thou shalt find it after many days” (Ecclesiastes 11:1). Hindi lang fair ang Dios; more than fair pa ang Dios. Hindi Niya lang ibabalik ang binigay mo; higit pa rito. Hindi ko ipinapanalangin na maunawaan niyo ito; alam kong nauunawaan niyo ito. Ang panalangin ko ay paniwalaan  niyo ito.

Pinagpala ka ng Dios kung ikaw ay malayang nagbibigay sa Panginoon, at sa Kanyang gawain. Expect that it will be given back to you. At huwag mong isipin na kapag nag-e-expect ka ng blessing mula sa binigay mo ay makasalanan iyon. No. Ganoon talaga ang sistema ng Dios. Tandaan natin ang sinabi ng Dios, “For my thoughts are not your thoughts, neither are your ways my ways, saith the LORD” (Isaiah 55:8).

I want to end this article with a story. Mula sa Mark 12:41-44:

Umupo si Jesus sa tapat ng kaban ng yaman. Nakita niya kung papaano naghuhulog ng salapi sa kaban ng yaman ang napakaraming tao. Maraming mayayaman ang naghulog ng maraming salapi sa kaban ng yaman. Lumapit ang isang dukhang babaeng balo at naghulog ng dalawang sentimos na maliit lang ang halaga.  Tinanong ni Jesus ang kaniyang mga alagad at sinabi sa kanila: Katotohanang sinasabi ko sa inyo, ang dukhang babaeng balong ito ang naghulog ng higit na malaking halaga kaysa sa kanilang lahat na naghulog ng salapi sa kaban ng yaman. Ito ay sapagkat silang lahat ay naghulog ng mga labis nila. Ngunit siya, sa kabila ng kaniyang karukhaan, ay inihulog ang lahat ng kaniyang kabuhayan.

Ano kaya ang nangyari sa babaeng balo? You judge.

 

1 Stanley, Life Principles Notes. In Touch.org.

2 Swindoll, Growing Strong in the Seasons of Life, p. 155.

3 Sala, Today Can Be the Best Day of Your Life, August

4 Stafford, Spirit-Filled Giving, pp. 98-99.

Generous and Gracious Giving

Ang salitang “generous” at “gracious” ay dalawang halos-magkatulad na salita—sa sitwasyon lang nagkakaiba. Parehong tumutukoy ang mga salitang ito sa pagbibigay ng malaking halaga, o mahalagang bagay.

Ang generous giving ay mailalarawan ko sa sitwasyong ito: may nangangailangan, kaya ikaw ay nagbigay. Walang humihingi, ngunit ikaw ay nagbigay. Ang generous giving ay hindi nababatay sa dami ng iyong pera o pag-aari, may nangangailangan o wala—nais mo lamang magbigay. Dito ay hindi mo iniisip ang pagiging karapat-dapat ng taong bibigyan mo—ang sarili mo ang tinitingnan at pinagbabatayan ng ganitong pagbibigay. Halimbawa nito ay ikaw sa isang palaboy sa kalsada; handaan kapag may birthday; ikaw sa Gawain ng Dios; ang Dios sa ating mga tao. Mapagbigay, kaya nagbibigay.

Ang gracious giving ay para sa taong nangangailangan lamang (kahit na parang akala niya ay hindi niya iyon kailangan), humihingi (minsan kahit na hindi), at nagbibigay ka pa rin. Ang gracious giving ay para sa mga taong hindi karapat-dapat bigyan sa iyong paningin, ngunit dahil nais mong ipakita ang iyong pag-ibig ay magbibigay ka. Halimbawa ay asawa sa asawa, magulang sa anak (at vice versa), kapatid sa kapatid, ikaw sa isang kaaway, Kristiano sa hindi ligtas—ang Dios sa ating mga tao. Hindi karapat-dapat, ngunit, binibigyan pa rin.

We need to develop these two kinds of giving: generous and gracious, giving. Hindi lang basta nagbibigay, kundi, nagbibigay. Madalas, ang pagbibigay na ginagawa natin ay mga tira-tira—hindi maubos na ulam, kanin, ice cream, o sitsirya; o sobra—maraming pagkain, gamit, o pera—parang yung mga mayayaman lang sa panahon ni Jesus na naghulug-hulog ng malalaking halaga sa kaban ng templo (Mark 12:41, 44). Hindi ganon. Ang pagbibigay nang tunay ay may kurot sa atin, may presyo sa atin—may nawawala sa atin. Parang yung babaeng balo sa panahon ni Jesus na naghulog ng dalawang kusing sa kaban ng templo (Mark 12:42, 43). Parang ang Dios na ibinigay ang bugtong Niyang Anak na si Jesus sa sanlibutang hindi karapat-dapat (John 3:16)—ganon.

With All My Heart: Tips Upang Maging Tunay na Mapagbigay

Give to him that asketh thee, and from him that would borrow of thee turn not thou away.

Matthew 5:42, KJV

 

God is a Giver. Hindi ko man sabihin ang pangungusap na ito ay alam mo na siguro ang katotohanang iyon. Mapagbigay talaga Siya. Ang ating buhay, ang katawang may kakayahang makakita, magsalita, o gumawa. Ang hanging nalalanghap, ang pagkaing kinakain natin, ang kagandahan ng kapaligiran, katalinuhan, karunungan, pera, bahay, damit—lahat ng mga ito ay bigay ng Diyos. Mga kaibigan, iyong asawa, mga kapatid—sa Diyos lahat sila nanggaling. At kung ikaw ay tiyak nang pupunta sa langit, ang Diyos ang nagbigay sa iyo ng kaligtasan. At ang kaligtasan na iyon ay dahil ibinigay Niya sa atin ang Kanyang Anak. Kaya kung si Jesus ay miyembro ng isang iglesiya, Siya ang tunay na makatutupad sa responsibilidad na magbigay sa Gawain, dahil Siya, ang sarili Niya ang Kanyang inalay sa atin. Purihin ang Panginoon!

… Ngayon ay ikaw naman. Are you a giver? Nagbibigay ka ba? Oo, lahat tayo ay nagbigay na, sa ilang mga pagkakataon ng buhay. Kung may kakayahan nang magbigay ang isang taong wala pang Kristo sa puso, mas lalo na tayo, dahil nasa atin si Kristo. Malamang marami sa atin ang nakapagbigay na ilang beses sa ating buhay. Ngunit may mga pagkakataon (mas madalas na mga pagkakataon) ay mahirap magbigay. Minsan ang taong iyon ay alam nating hindi karapat-dapat, o kaya naman ay galit tayo sa kanya, o kaya iniisip mo ay baka maubos ang pera, o na baka para sa inyo na lamang ang bagay na pwede mong ibigay. Maraming mga rasonableng mga dahilan para hindi magbigay, at kahit sino, ay nagiging dahilan ang isa sa mga ito para hindi rin magbigay sa kung sino man, kasama na ang Diyos.

We all must learn to give. “It is more blessed to give than to receive,” sabi nga ng Kasulatan (Acts 20:35). Walang sinabi rito na mas mapagpalang magbigay sa partikular na klase na tao, tulad ng anak, kapatid, o kaibigan; o mas mapagpalang magbigay sa partikular na klase ng sitwasyon, tulad kung may sobrang pera, pag gusto mo, atbp. Tayo ay dapat na magbigay sa kahit anong klase ng tao, sa lahat ng klase ng sitwasyon. “…He maketh his sun to rise on the good and on the evil, and sendeth rain on the just and on the unjust,” sabi ni Jesus tungkol sa Ama (Matthew 5:45). Ang tunay na pagiging mapagbigay ay walang kondisyon.

So I will ask again, Are you a giver? Giver sa tunay na kahulugan ng salita? Ngayon ay kasama niyo na ako na magsasabi, “Ang hirap eh.” Ngayon ay malinaw na kung ano ang ibig-sabihin ng pagiging mapagbigay. Isa pang dahilan ng Panginoon kung bakit hindi ka masasabing mapagbigay kapag nagbigay ka sa partikular na tao o sitwasyon:

For if ye love them which love you, what reward have ye?

do not even the publicans the same? And if ye salute your brethren only,

what do ye more than others? do not even the publicans so? (Matt 5:46-47, KJV)

Kung magbibigay ka lamang sa karapat-dapat bigyan, ano’ng pagkakaiba mo sa mga hindi ligtas? Kung magbibigay ka lang kung “mayroon” ka, ano’ng pinagkaiba mo sa mga ordinaryong tao? Hindi ba ganun sila?

Paano ako matututong maging mapagbigay?

1) Magsisi at humingi ng tawad sa Panginoon. Aminin muna natin sa Diyos ang ating pagkakamali. Hangga’t hindi natin naaamin ang isang kasalanan, ay hindi natin magagawan iyon ng solusyon. Sabihin natin sa Diyos, “Patawad, Panginoon, dahil hindi po ako nagiging mapagbigay, tulungan Niyo po akong maging mapagbigay.” That would be great start toward becoming a giver.

2) Laging magdala ng bagay na maaari mong maibigay. There are many times na kaya ako hindi nakapagbigay ay dahil wala akong dala. Siguraduhing magdala ng isang bagay, hindi naman laging pera, na maibibigay mo. Mas mahirap hindi magbigay kung may laman ang bulsa. Isa pa, ang paghahandang magbigay ay hindi lamang sa panlabas, kundi sa loob. Maging determinado sa iyong puso na ikaw ay magbibigay sa oras na ito.

3) Tingnan ang lahat ng sitwasyon na pare-pareho. Ibig-sabihin, huwag mong isipin kung may pera ka o wala, kung dapat ba siyang bigyan o hindi. Isipin na ang bawat sitwasyon ay isang oportunidad para ikaw ay magbigay. Maaaring wala ka ngang pera sa oras na may nangangailangan, ngunit kung nakikita mo itong oportunidad, ay gagawa ka ng paraan para magawang magbigay. Si Jesus, noong may limang libo, dahil wala Siyang salaping maibibigay pambili ng tinapay, ay gumawa ng himala.

4) Umibig ka. Alam mo ba ang dahilan kung bakit ibinigay ng Diyos ang Kanyang Anak? Iyon ay dahil sa pag-ibig. (John 3:16) Paano mo magagawa na batuhin ng tinapay ang bumabato sa iyo ng bato? Ibigin mo ang iyong kaaway, di ba? (Matthew 5:43-44) “You can give without loving,” sabi nga ng isang kasabihan, “but you cannot love without giving.” Magmahal ka. Don’t get me wrong! Hindi romantic love ang tinutukoy ko rito, kundi ang pag-ibig na tinutukoy ng 1 Corinthians 13—unconditional love. Kapag minahal mo ang sinuman na lumalapit sa iyo, you cannot help but give.

5) Ilagay mo ang iyong sarili sa sitwasyon ng nangangailangan o humihingi. Baligtarin mo ang sitwasyon—matutuwa ka ba kung hindi ka nabig yan? Alam mo na hindi. “Therefore all things whatsoever ye would that men do to you, do ye even so to them: for this is the law and the prophets” (Matthew 7:12). Kung gusto mong bigyan ka, magbigay ka rin.

6) Magpasalamat sa Panginoon sa pagkakataon na ikaw ay nakapagbigay. “In everything give thanks: for this is the will of God in Christ Jesus concerning you,” sabi ng 1 Thessalonians 5:18. Kapag nagawa mo ito, maiisip mo na isang pribilehiyo ang magbigay, hindi isang kawalan.

 

As you do these things, ipinapanalangin ko na dalhin ka nito sa punto na magiging tunay kang mapagbigay. Yung walang reserbasyon, walang panghihinayang. Nawa dumating tayo sa panahong mag-aabot tayo sa Panginoon at sa kapwa at masasabi natin, “With all my heart.”

Magpakabanal Ka! (A Story, Part 6)

After prayer meeting…

Daddy Claudio: Tama lang pala yung ginawa ni Pastor. Hoo! Na-encourage talaga ako… at na-convict.

Mommy Claudia: Ano naligtas ka na?

Daddy Claudio: Loko-loko ito! Hindi no. (maaantok at hihiga na)

Mommy Claudia: Huy, hindi ka pa nagba-Bible reading!

Daddy Claudio: Mahal, intindihin mo naman ako. Maghapon ako sa trabaho, tapos pagbabasahin mo pa ako.

Mommy Claudia: Claudio, hindi ako nag-uutos sa’yo na magbasa ng Bible—ang Diyos! Sa totoo nga lang, isang verse lang ang sinasabi na magbasa ka—Revelation 1:3. Halos-lahat ng mga talata tungkol sa Biblia ay mga utos na i-meditate ito, o kaya i-memorize, o kaya i-apply. Kaya bumangon ka na diyan at magbabasa tayo!

Daddy Claudio: (babangon) Ano ba Scripture reading?

Mommy Claudia: Hindi mo nabasa yung kaninang umaga, kaya babasahin natin yun ngayon. Leviticus 13, 14 ngayon.

Daddy Claudio: (lalaki ang mata) Leviticus ba kamo?

Mommy Claudia: Oo nga!

Daddy Claudio: Eh yang Leviticus ang pinaka-nakaka-boring na libro na nabasa ko sa tanang buhay ko!

Mommy Claudia: Ang sama mo naman!

Daddy Claudio: Eh totoo naman!

Mommy Claudia: Kaya ka di lumalago.

Daddy Claudio: (kukunin ang Bible mula sa kamay) Sige na nga.

Mommy Claudia: Salit-salitan tayo.

Daddy Claudio: Ang haba naman nito!

Mommy Claudia: Huwag ka nang mag-reklamo!

“Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand” (Revelation 1:3).

Friday, araw ng sweldo… Hapon.

Daddy Claudio: Salamat po. (aalis mula sa reception o kuhanan ng sweldo) (bibilangin ang natanggap na sweldo) One, two, three, four, five, six, seven, eight thousand pesos. Ano nga pa lang kailangan ni Martin sa school? Magte-thesis yung batang yun kailangan ng malaking pera non next week. Pambaon pa niya. Malapit na rin yung due ng electric at water bills ng bahay. May hinuhulugan pa kaming TV. Oo nga pala! Tithes! Eight hundred pesos. May commitment pa ako para sa Pastor’s Sunday, due na sa Sunday. Magkano ba yun? Five hundred pesos. May offerings pa. one hundred pesos na lang yun. Missions? Next month na lang. Magta-tithe pa ba ako?

————————-

Daddy Claudio: Tanggap ko na yung sweldo. (uupo sa may mesa)

Mommy Claudia: Ibawas mo na yung tithes and offerings! (kukuha ng papel at lapis)

Daddy Claudio: Ha?

Mommy Claudia: Sabi ko yung tithes and offerings ibawas mo na. May missions pa at tsaka yung commitment mo sa Pastor’s Sunday.

Daddy Claudio: Huwag na lang muna kaya ngayon?

Mommy Claudia: Bakit? Gumugulo na naman iyang utak mo, Claudio. Umayos ka.

Daddy Claudio: Eh alam mo namang—

Mommy Claudia: Tithes, offerings, missions, at commitments yan! Hindi mo pwedeng hindi ibigay yan! Sa Diyos yan!

Daddy Claudio: Eh paano si Martin—

Mommy Claudia: Mayroon pa yan!

Daddy Claudio: Yung bills nati—

Mommy Claudia: Mababayaran natin yan!

Daddy Claudio: May hinuhulugan tayong TV! (tatayo)

Mommy Claudia: Ano ka ba? Magpo-provide ang Panginoon! Ang mahalaga ibigay natin iyan!

Daddy Claudio: (uupung muli) Sige, ibawas mo na. Naalala ko yung preaching noong Thursday. “The just shall live by faith.”

Mommy Claudia: Buti na lang umayos na yang utak mo.

Daddy Claudio: Salamat ha. Buti na lang isang giver ang napangasawa ko.

Mommy Claudia: Kahit papano naman gusto kong sumunod kay Lord, kahit sa attendance lang o giving.

Daddy Claudio: Sumali na rin kaya tayo sa choir at soul winning?

Give, and it shall be given unto you” (Luke 6:38a). “It is more blessed to give than to receive” (Acts 20:35b). Paano malalagyan ang bulsa kapag puno na?

Ang Walang Mayroon

by Elijah Abanto

Nalaman na natin na ang pagiging Kristiano ay puno ng mga magkabaligtad-magkaugmang mga bagay (paradox). Halimbawa, sa pag-uusig ay dapat tayong magsaya. Mas pinagpala ang magbigay kaysa tumanggap. Ang krus, na sa panahon ng Romano ay simbulo ng kaparusahan, ay simbulo na ngayon ng pag-asa at kaligtasan. At kapag binasa mo pa ang Mateo 5:1-12, mamamangha ka sa kung paanong ang mas masaya o  pinagpala ay kabaligtaran ng inaasahan natin.

At kung mayroon mang tao na nakaintindi at tumupad ng mga paradox na ito, ay hindi maitatangging isa rito ang Anak ng Taong si Jesus. Ang taong pinakamahirap sa lahat ng taong nabuhay sa lupa ang Siya pang pinakamayaman din sa buong sangkatauhan. Ang Walang Mayroon. (!)

Siya ang pinakamahirap. Pinanganak siya sa sabsaban. Pinalaki siya sa pamilya ng isang mahirap na karpintero. Nang siya ay idedika sa templo, imbes na isang mamahaling tupa ang gamitin, ay dalawang kalapati lamang ang inihandog. Para makapunta sila sa Jerusalem noong siya ay mag-12 years old, kailangan nilang maglakad na pamilya—at hanggang paglaki niya, sa kanyang ministeryo, ay wala siyang karwahe, o kahit man lang asno (donkey) ay wala—noong kailangan niya ng isa ay nanghiram pa siya. Para makabayad siya ng buwis, pinangisda niya pa si Pedro. Para gumawa ng halimbawa, kinailangan niya pang manghiram ng barya. Nakikikain lamang siya sa mga pista, selebrasyon at mga kaarawan—minsan ay kumukuha pa sila ng butil ng mais sa pananim ng iba—na pribilehiyo sa mga mahihirap `pag tag-ani. Wala siyang bahay—hindi niya alam kung saan niya iuunan ang kanyang ulo `pag gabi. Kahit Bible wala din siya. Ang iisang damit na pag-aari niya ay kinuha pa sa kanya nang ipako siya sa krus. Nilibing din siya sa libingang pag-aari ng kanyang alagad. Mahirap siya. Pero bakit…?

Siya ang pinakamayaman. Isipin mo na lamang kung ano’ng ginawa Niya sa tatlong taon Siya na naglingkod sa tao. Isa Siyang ‘modernong doktor’: nagpagaling Siya ng mga may-sakit—bulag, bingi, pipe, lumpo, may ketong, dinudugo. Mayroon Siyang ‘advanced technology’—nakabuhay Siya ng patay, nakapagpakain Siya ng limang libo, at nakapagpatigil ng unos. Sa dami ng taong nabigyan Niya at mga bagay na naibigay Niya, iisipin mo rin na Siya ay mayaman.

Paano kaya yon? Isang taong walang-wala ang Siya pa mismong nakapagbigay ng mga pinakamahahalagang bagay sa buhay? Huwag mong sabihin na kaya nagkaganoon ay dahil Diyos Siya, bagaman tama iyon. Hindi lang iyon. Ibig sabihin lamang noon ay binibigyan ng Diyos ang bawat tao ng kakayahang magbigay. Walang pwedeng maidahilan ang tao sa Diyos para hindi siya makapagbigay—dahil bawat isa ay binigyan ng kakayahan para gawin iyon—mapamayaman man o mahirap.

Alam niyo ba na ang maaaring dahilan kung bakit binigyan ng awtoridad si Jesus na magpagaling at gawin ang mga ginawa Niya ay dahil wala Siyang kahit-anong pag-aari? Malamang kung naging mayaman o may-kaya kahit papaano si Jesus ay hindi na Siya bibigyan ng ganitong  kapangyarihan, dahil mayroon na naman Siyang ibibigay—ang Kanyang pera at pag-aari. Ngunit dahil walang-wala Siya, ay binigyan Siya ng ganitong kapangyarihan ng Diyos—naaalala niyo ba na kahit ang damit Niya ay ginamit para makagawa Siya ng himala? Iniisip ko minsan na kung sakali siguro na isa sa atin ay wala na talagang pag-aari ay baka bigyan din ng kakayahan ng Diyos na gumawa ng himala para may kakayahan siyang makapagbigay. (Malay mo!) At kung anuman na mayroon si Jesus, ay kitang-kitang ibinigay Niya iyon lahat—pati Kanyang buhay. Kaya Siya naging pinakamayamang pinakamahirap. Dahil ibinigay Niya ang mayroon Siya.

Tayo ay may bahay, salapi at mga pag-aari—nagawa na ba nating magbigay mula rito? Alam na natin ang mag-ikapu, mag-offering, mag-commit—pero yung mas malalim pa na pagbibigay—nagawa na ba natin? Yung buhay ba natin ay inalay na rin natin sa Kanya para gamitin sa anumang paraan na maisip ng Diyos? Bakit di natin gawin? Baka maging Walang Mayroon din tayo—ang mahirap na mayaman.

Tamang Gamit Naman Oh!

by Elijah Abanto

Hayaan niyo pong isa-isahin ko ang mga bagay na ipinagkatiwala sa atin ng Diyos:

clock

Time (oras). Ang pinakamahalagang binigay sa atin ng Diyos para gamitin ay ang oras. Lahat ng tao sa mundo ay may pare-parehong bilang ng oras na natatanggap (24 oras kada araw)—walang sobra, walang kulang. At inaasahan ng Diyos na ang bawat segundo, minuto, oras, araw, linggo, buwan, at taon ay ginagamit natin nang may katuturan at naaayon sa Kanyang gusto. Mas mainam pa na mabuhay ka ng 20 taon sa mundo na naglingkod ka sa Diyos kaysa 100 na taon na ginamit lamang para magbisyo at pumunta sa party kaysa church. (Ephesians 5:16)

choir

Talent (kakayahan). Bawat isang tao ay may kakayahang natanggap sa Diyos, at nararapat lang na gamitin natin ang mga kakayahang ito para sa Kanya. Nakita naman natin sa Biblia kung paanong ginamit ng mga alagad ng Diyos ang kung anong mayroon sila para sa Diyos: si Moises ay may tungkod, yung balo ay may dalawang kusing, si Elias ay may mantel, at si Dorcas ay may karayom at tela. (Maaari mong alamin kung paano ginamit ng bawat isa ang kung anong mayroon sila sa Biblia o magtanong ka sa isang may alam na Kristiano.) Nagagamit mo ba ang sa iyo?

fruits

Body (katawan). Bakit ba tayo nagsusuot ng maayos na damit? Bakit ba tayo hindi naglalasing at naninigarilyo? Bakit ba tayo nagpapahinga at natutulog? Bakit tayo kumakain ng masustansya? Dahil isa rin ang ating katawan sa pinagkatiwala ng Diyos sa atin. Oo nga may 24 oras ka nga, may talento ka, ngunit sakitin ka naman, kung hindi naman maayos ang paggamit mo sa iyong katawan? Wala din. Unang-unang ginagamit natin upang makapaglingkod sa Diyos ay ang ating katawan, kaya dapat lamang nating ingatan. (1 Corinthians 6:19-20)

tract

Gospel/Salvation (ebanghelyo/kaligtasan). Hindi tayo niligtas ng Diyos para lang pumunta ng Langit at maligtas mula sa Impyerno—may dahilan kung bakit tayo naligtas. Nakapagbabahagi ba tayo ng Ebanghelyo sa mga hindi pa naliligtas? Hindi na kailangan ng Soul Winning Program para gawin iyon! (1 Peter 4:10; Romans 1:14; Mark 16:15)

Opportunities (mga pagkakataon). May mga pagkakataon na binibigay sa atin ang Diyos na maaari nating gamitin para makapag-lingkod sa Kanya. Nagagamit ba natin o pinapalagpas lamang natin? Dapat nating sikapin na ito’y kunin at gamitin para sa Kanya.

cash

Money and Possessions (salapi at mga pag-aari). Saan mo ginagamit ang iyong “mammon”? Diyan malalaman kung isa kang mabuting katiwala ng Diyos. Dapat ay nag-i-ikapu at nagbibigay-handog ka. Ngunit hindi lamang doon nagtatapos—maghanap tayo ng paraan para makatulong sa kapwa—at kung mayroon tayo magbigay tayo. (Deut. 8:18; Malachi 3:10)

Ngayon, tanong—nagagamit ba natin ang mga bagay na ito nang tama at maayos? Hinilihiling ko sa Diyos na sana ay nasa tama tayo.

May salitang kanto na kapag mali ang pagkagamit ng isang bagay o pananalita ay sinasabihan ng, “Tamang gamit naman oh!” at kapag ako ay nagaganon ay nag-iisip ako kung may mali akong ginawa (o kung mayroon man, eh mangangatal na akong magsalita). Masasabihan kaya tayo ng Diyos ng ganitong ekspresyon? Kung sakaling tingnan Niya ang iyong mga “records,” matutuwa kaya Siya? O masasabi Niyang “Tamang gamit naman oh!”

Nawa ay hindi. Sa tulong ng Diyos, gamitin natin ng totoong tama ang mga pinakatiwala Niya sa atin.

Hindi Na Mabigat

pail of water

by Elijah Abanto

Timbang puno ng tubig. Matabang tao. Kaldero ng kanin. Bag na puno ng libro. Mesa. Kilu-kilong bigas at karne.

Ano’ng pumapasok sa isip mo?

Sa tingin ko mabasa mo pa lang ang mga salitang ito nabibigatan ka na. Parang pasan-pasan mo na ang buong mundo.

Ano’ng pumasok sa isip mo?

Mabigat.

Ang salita pa lang na ito ay mabigat na bigkasin.

Mabigat.

Ini-imagine mo pa lang parang hindi mo na matagalan—parang gusto mo nang ipasa kahit wala naman.

Tutal nag-i-imagine na rin lang tayo, imagine-in mo nang may dala kang napakabigat na bagay. Iniisip mo na dapat ingatan mo ito nang maigi. Ingat ka nang ingat. Ayan, ayan… Dahan, dahan lang… O kaya naman dahil sa’yo naman sa tingin mo, ay kung papano na lang… Magtapon na lang kaya ako ng iba… Pagkatapos maya-maya ay may lumapit sa`yo at nagsabi, “Akin po yan.” Ano kayang mararamdaman mo?

Titingnan mo nang maigi yung gamit tapos…

Mapapaupo ka. Ang bigat ay biglang mawawala.

Ano kamo? Sa’yo?

“Oo nga pala, pinagkatiwala mo lang pala sa akin.” All of a sudden para sa isang ingat-na-ingat, ay mawawala ang bigat at sasabihin sa may-ari, “Tulungan mo naman ako.” At sa isa na kung papano na lang ay lalaki na lang ang mata ay, “Sorry, paano na yan? Natapon ko na ang iba!”

And yet think of this—halos-lahat ay either of the two sa simula. Do you know na ang lahat ng mayroon tayo ay hindi talaga sa atin?

“The earth is the Lord’s, and the fullness thereof; the world, and they that dwell therein” (Psalm 24:1).

“For every beast of the forest is mine, and the cattle upon a thousand hills. I know all the fowls of the mountains: and the wild beasts of the field are mine” (Psalm 50:10-11).

“The silver is mine, and the gold is mine, saith the Lord of hosts” (Haggai 2:8).

Kaya tayo hirap-na-hirap sa mga bagay na mayroon tayo (kabilang ang pera), ay dahil hindi natin napapagtanto na hindi talaga sa atin ang mga iyon, kundi mga bagay lamang na ipinagkatiwala. At tulad ng ingat-na-ingat ay hihingi tayo ng tulong sa Panginoon, na Siya talagang nakakaalam kung paano iyon gagamitin. At para sa nagbalewala, ay hindi tayo magkandatuto sa pagsisisi, at maaaring ngayon ay binabayaran na natin ang mga sinayang natin.

Nangyari na ito sa akin. Minsan ay masyado na akong nabigatan sa hawak-hawak ko, hindi ko na alam ang gagawin. Ngunit nang Makita ko ang Panginoon sa mga bagay na ito, simula noon ay magkatulong na kaming nagdadala ng bigat—at mas magaan na.

Hindi na mabigat.

Hindi na mabigat.

Di ba ang sarap ng pakiramdam?

Kailan natin yun mare-realize? Mas mabuti, ngayon pa lang ay humingi na tayo ng tulong, at huwag na tayong magpabaya.

At alam niyo isang paraan ng pagpapagaan?

Para maging magaan?

Pagbibigay.

They Gave

by Elijah Abanto

Pagbibigay. Isang napakagandang salita, hindi ba? Oo, lalong-lalo na kung ikaw ang nabigyan. Right. (Pangiti-ngiti ka na siguro. Dahil siguro alam niyo na kung ano ang mga susunod na salita.) Pero kung ikaw kaya ang magbibigay? What do you think? Hindi siguro maipinta ang ating mga mukha kapag ganon ang sitwasyon—lalo na kung mayroon kang maibibigay.

Naranasan ko rin ang naranasan niyo. Minsan kasi bago maligo si Kuya Israel ay nanghingi siya ng shampoo sa akin. “Pahingi naman ng shampoo, ’Loy,” sabi niya. At alam niyo kung ano’ng naging itsura ng mukha ko. “Eh…” sambit ko pa, ngunit sa bandang huli ay binigyan ko rin siya. Parang ang hirap kong magbigay, samantalang kakarampot na shampoo lamang ang hinihingi.

Kaya hindi ako magtataka kung maging kayo ay nahihirapan din. Pero nagawa niyo na bang magbigay nang walang sakit sa dibdib? Yung masaya ka pa? Well, hayaan niyong magbigay ako ng halimbawa ng mga ganon.

Si Mommy, si Ate, si Bunso. Ang tatlong pinakainiibig kong mga babae sa buhay ko ang nagpakita ng ganitong kabaitan. Si Mommy, hangga’t may ibibigay, magbibigay. Makikita ko na lang na ilalabas niya pati ang mga mahahalaga niyang mga ipon at ibibigay kapag kailangan namin ng pera. Yes, si Ate Abigail rin. Mula noon, hanggang ngayon, hindi siya nagsawa na ibigay ang mayroon siya. Mapamayroon (noong nagko-kolehiyo siya marami siyang pera) o Mapawalang pera (ngayon), hindi niya kami pinagdamutan. Si Olivette, na kapag mayroong sitsirya ay lalapit at magse-share. I love these three people. Because they gave.

Yung babaeng balong may dalawang barya at yung isang batang may limang tinapay at dalawang isda. Ang bawat isang taong ito mula sa Biblia ay binigay lahat ng mayroon sila, hindi iniisip kung may babalik pa sa kanila. Mga simpleng tao, mga dukhang tao—pero nagkaroon sila ng kabuluhan. Because they gave.

Si Hadassah. Well, piksyunal lang ang taong ito, mula sa nobela ni Francine Rivers, A Voice in the Wind. Isa siyang alipin na Kristiano, at nakakatanggap lamang siya ng kaunting barya mula sa may-ari sa kanya. Ngunit imbes na impukin, ay ibinigay niya sa isang Romanong babae, ina ng isang sundalo na nagpapaalala ng malagim na sinapit ng kanyang pamil-ya sa Jerusalem. Nang tanungin siya kung bakit binigay pa niya ang kaunting perang iyon, sagot niya, “May pagkain ako. May tinutulugan ako. May damit ako. Ngunit siya wala ni isa sa mga ito. Mas kailangan niya iyon kaysa sa akin.” Napamahal ako kay Hadassah. Because she gave.

Ang Diyos. Siya ang Pinakamataas na Halimbawa ng pagbibigay. Binigyan tayo ng Diyos-Ama ng kalayaan, at mga pagpapala na hindi natin dapat tamasahin, dahil tayo ay mga makasalanan. Bumaba ang Diyos Anak na si Jesus para mamatay lang para sa ating kasalanan; binigay Niya ang Kanyang sarili. Ang Salita ng Diyos, sa pamamagitan ng Banal na Ispiritu, upang malaman natin kung paano mabuhay sa sanlibutan. At dahil doon, we are destined to have heaven for our home. Because He gave.

Naalala ko yung favorite verses ni Ate sa Proverbs 3 sa scripture reading noong Lunes, “Withhold not good from them to whom it is due, when it is in the power of thine hand to do it. Say not unto thy neighbour, Go, and come again, and to morrow I will give; when thou hast it by thee” (vv. 27, 28). And surely, these people lived up to that verse. Nagbigay sila nang walang reserbasyon. Dapat tayong sumbatan at hamunin ng mga halimbawang ito. Simula ngayon, magbibigay na ako—nang buong-puso. Ikaw—kailan ka magbibigay nang buong-puso?

Giving: Does It Make Me Less? Changing the Human Mindset to Godly Mindset

giving-640

Ligtas na ba tayo? Anak na ba tayo ng Diyos? Isang matamis na “Oo” ang malamang na isasagot natin. Pero kahit tayo’y ligtas na, may mga bagay na naiwan sa atin ng dati nating katauhan—ang old sinful nature at siyempre, principles of this world. Bagaman mga anak na ng Diyos ay may nananatili pa rin sa ating mga bagay na hindi kaaya-aya sa Kanyang paningin—at isa sa mga pinakamahirap tanggalin ay ang mentalidad natin tungkol sa ating pag-aari—lalo na sa pera. Pero sabi nga ng Bible, we “can do all things through Christ which strengtheneth” us. (Philippians 4:13)

Ang mentalidad ng Diyos at mentalidad ng tao ay malayung-malayo sa isa’t-isa lalo na’t nabahiran tayo ng kasalanan.

The Human Mindset

Ang isip ng tao para magkaroon ay ang pinakamabilis na paraan—ang kumuha at tumanggap—”Get all you can!” kung baga. Mainipin kasi tayong mga tao kaya gusto nating magkaroon nang agad-agad. Kaya maraming sumasali sa lotto, sa ’pyramid’ businesses, promos, at game shows ay dahil gusto nila magkaroon kaagad.

The Godly Mindset

Ang sabi ng Bibliya sa Acts 20:35, “It is more blessed to give than to receive.” Ngayong tayo’y mga anak na ng Diyos, nararapat lamang na ang human mindset natin ay mapalitan ng godly mindset. Ang utak ng Diyos na kung gusto natin tumanggap ay magbigay tayo. “Give, and it shall be given unto you.” (Luke 6:38) Let take God as the ultimate Example. Bakit ba tayo lumapit at nanumbalik sa Diyos mula sa kasalanan? Dahil ibinigay Niya ang Kanyang Anak na si Jesus sa atin. Kung hindi nagbigay ang Diyos sa atin, hindi Siya makakatanggap ng ating pagsamba at pagpuri.

Kaya kung ganoon ang prinsipiyo ng Diyos, hindi ba dapat gayundin tayong mga anak niya? Huwag tayong matakot na magbigay sa Panginoon. Kung hindi ka pa nakapagko-commit sa bagay na ito ay gawin mo na ngayon. Kung naniniwala ka sa Bibliya ay maniniwala ka sa sinasabi ng mga talatang iyong nabasa.

Isa pa, wala rin tayong pag-aari kung tutuusin. Lahat ay bigay Niya kaya karapat-dapat din Siyang tumanggap mula sa atin ng ating tithes and offerings.