You Should Realize This

Ang kaalaman sa pagkakasala o guilt ay isang positibong bagay kapag dinadala tayo nito sa posisyon ng pagsisisi at paghingi ng tawad sa Diyos. Ang pagkakaalam sa kasalanan ang nagdala sa atin sa pagsisisi at pagtanggap kay Jesus bilang Tagapagligtas at Panginoon natin. At sa totoo lang, kapag tayo’y Kristiano na, tulad ng sinabi ni Pablo, “Ako’y namamatay araw-araw,” mayroon tayong mga kasalanang nanggaling sa ating makasalanang kalikasan na dapat nating pagsisihan at palitan ng isang bagong katangian sa bunga ng Ispiritu.

Ngunit kung ang iyong guilt ay hindi nagbubunga ng pagsisisi, at bagkus ay dinadala ka pa nang mas malalim sa hukay na iyong kinasasadlakan, ay hindi ito magandang senyales. Nakakasama ito sa ating pisikal na kalagayan, dahil sinisira nito ang nervous system, ang sistema ng katawan kung saan tayo ay nakakapag-isip. Higit pa rito, ang iyong relasyon sa Diyos ay hindi nagiging maayos, tinanggap mo man si Jesus bilang Tagapagligtas. Ang guilt na ito ay maaari ring makasama sa iyong relasyon sa iba.

Mayroon akong nakilalang isang lalaking Kristiano na hindi pa rin makapagtagumpay sa pagtingin at panonood ng mga sekswal na lalaki sa Internet. Alam niyang dapat niyang itigil ito, at alam niyang kasalanan ito. Ngunit imbes na makatulong ang pagkakaalam na ito upang makalaya siya sa kasalanang ito, lalo pa siyang nalulubog rito, at naikwento niyang hindi siya masyadong makapag-pray, makapagbasa ng Bible, o makapaglingkod sa Panginoon dahil dito. Dagdag pa rito, ang kanyang pakikitungo sa kapwa kalalakihan ay hindi rin nagiging maayos. Mas gusto na lamang niyang umiwas, o kung kausapin man niya, ay madali siyang mapikon o magalit.

Ang guilt ay kadalasan ding dala, hindi lang pagkaalam ng kasalanan, kundi pag-iisip na dahil dito ay may mangyayaring masama.

Kung nasa ganitong sitwasyon ka, kapatid, ikaw na isang Kristiano, ay mayroon kang apat na bagay na dapat mapagtanto upang makalaya ka sa kasalanang mayroon ka at ang kakabit nitong pagkabagabag.

 

1) You’re saved. (Romans 10:13) Nung ikaw ay tumawag sa pangalan ng Panginoon, nanampalataya sa Kanya, at tinanggap Siya bilang Tagapagligtas ng iyong kaluluwa, ay ligtas ka na. Anumang oras na dumating sa iyo ang kamatayan, ay sa langit ka pupunta, sa piling ng Ama. Minsan ay dapat itong ipaalala sa atin upang maisip natin na ang ating mga nagawa, ginagawa, at magagawa pang mga kasalanan ay hindi matutumbasan ang katubusang nilaan para sa atin ni Jesus sa krus nang dumanak ang Kanyang dugo roon. Kapag atin ding pinagnilay-nilayan ang katotohanang ito ay maiisip nating isa tayong makasalanan na kinaawaan lamang ng Diyos at iniligtas Niya mula sa kapahamakan. Hindi tayo naging banal dahil sa mga nagawa natin, kundi dahil sa nagawa ni Jesus. Naging anak tayo ng Diyos hindi dahil sa pagsisikap natin, ngunit dahil sa pagpupunyagi ni Jesus dito sa lupa hanggang sa Kanyang kamatayan. Hindi nawala ang ating makasalanang kalikasan, bagkus, nadagdagan lamang tayo ng isa pang kalikasan—ang dibino o banal na kalikasan. Kaya magkakasala pa rin tayo, ngunit nandyan ang banal na kalikasan upang kumastigo sa atin. Ang kaalamang ito ang dapat na tumulong sa atin upang tuluyan nang magsisi at magdesisyon na sumunod sa Kanya.

2) You’re accepted. (Ephesians 1:6) Kadalasang naiisip natin kapag tayo’y nagkakasala (maaaring ito ay isang bagay na nagawa o bagay na hindi natin nagawa), ay iniisip natin, “Hindi na nila ako tanggap.” Ang malimit na pumipigil sa ating i-confess ang ating kasalanan ay ang pag-iisip natin na baka tanggihan na tayo ng kapwa natin Kristiano—minsan ay iniisip natin ito kahit sa Diyos. Ngunit, alalahanin mo, tinanggap ka na ng Diyos—hindi Niya tinanggap ang nakaraan mo, ang buhay mo ngayon, o ang buhay na iyong hinaharap—tinanggap Niya ang iyong kabuuan. Alam Niyang madadapa ka nang ilang beses, ngunit hindi iyon magre-resulta sa pagtanggi Niya sa iyo. Kahit kailan. At ako, bilang isang Kristiano, ay hindi rin dapat na ikaw ay aking iwasan, tanggihan, pag nalaman ko ang iyong kasalanan, dahil tulad mo, naligtas din lang ako, tinanggap, at nagkakasala pa rin.

3) You’re forgiven. (Colossians 2:13) Pinatawad ka na kapatid! Alam kong dala na tayo na hindi napapatawad ang ating mga kasalanan ng mga tao. Nakikita natin ito sa media, kung saan ang mga drama ay ipinapakita na kapag may nagawa ang isang tao, ay madalas sabihin ng nasaktan, “Hindi kita mapapatawad.” Naranasan natin ito sa isang kaibigan, na noong may nagawa tayong pagkakamali, ay bigla na lamang umiwas at hindi na nakipagkasundo. O tayo mismo, nung tayo’y magawan ng pagkakamali, ay hindi natin mapatawad sa una ang taong iyon. Kaya naman naiisip natin na baka hindi tayo mapatawad kapag nalaman ng iba ang nagawa natin. Well, we should know better—we are forgiven already! Ang nakalipas, ang kasalukuyan, at hinaharap natin ay napatawad na ng Diyos. Walang kasalanan na napakalaki na hindi mapapatawad at hindi pinatawad ng Diyos. Alam kasi ng diyablo na ang susi para patawarin tayo ay ang aminin ito (1 John 1:9), kaya naman lahat na ng maling kaisipan ay nilalagay niya sa atin. Ngunit, kapatid, napatawad ka na!

4) You’re loved. (1 John 4:10-11, 19) Ito naman lagi ang ating hinihintay, na pagkatapos tayong magkasala, at ipagtapat ito, ay mahalin pa rin tayo. Yun lang naman eh! If we just realized that we are still loved, still cherished, hindi tayo matatakot na ipagtapat ang ating nagawa at makalaya sa guilt na nasa pag-iisip natin. And it’s true, God still loves us! Hindi ba ang Diyos ang nagsabing, “I have loved thee with an everlasting love” (Jeremiah 31:3, emphasis added)?

 

Friend, you should realize this. You’re saved, you’re accepted, you’re forgiven, you’re loved—still, anuman ang nagawa mo o hindi mo nagawa sa kapwa o sa Diyos. It may seem too amazing, but, alam mo, noon pa kahanga-hanga ang Diyos sa mga bagay na ito. Yes, alam ko, alam ko, sa pagsusulat ng article na ito ay parang binibigyan ko pa ng lisensya ang isang Kristiano na gumawa pa nang gumawa ng kasalanan dahil ligtas pa rin naman siya, tanggap pa rin, pinatawad na, at mahal pa rin. Ngunit ito ang katotohanan. Maging ang Diyos ay kumuha ng risk na ihayag sa ating papatawarin Niya tayo sa kasalanan dahil maaari nga nating abusuhin ito, ngunit ginawa Niya pa rin.

Ngunit ito nga ba ang dapat nating maging reaksyon dito. Sabi sa Romans 3:31, “Do we then make void the law through faith? God forbid: yea, we establish the law.” Hindi dapat mabalewala ang batas ng Diyos dahil dito; dapat ito pa nga ang maging dahilan upang mas lalo natin Siyang sundin. Sabi pa sa Romans 6:15, “What then? shall we sin, because we are not under the law, but under grace? God forbid.” At sa Romans 6:1-2, “What shall we say then? Shall we continue in sin, that grace may abound? God forbid. How shall we, that are dead to sin, live any longer therein?” Ang ating kaligtasan, pagiging tanggap, kapatawaran ng kasalanan, at pagmamahal ng Diyos ay dapat na magdala sa atin sa pagsisisi at pagdedesisyong sumunod sa Kanya. Sa pamamagitan nito, ang guilt na bumabalot sa atin ay mawawala at tunay tayong magiging malaya. Malayang-malaya.

Advertisements

Guilt and Grace

Habang binabasa ko ang aklat ng Kristianong journalist na si Philip Yancey, ang What’s So Amazing About Grace?, ay napagtanto ko ang katapat ng guilt o pagkaalam ng kasalanan: grace o biyaya. Ang grace ay isang bagay na ibinibigay sa isang tao bagaman hindi ito karapat-dapat para doon. Ang pinakamalaking Halimbawa ng pagbibigay ng biyaya ay ang Diyos—nang tayo ay mga makasalanan pang hindi karapat-dapat sa pagiging mga anak Niya, ay binigyan Niya tayo ng biyaya sa pamamagitan ng pagliligtas sa atin. “There is no free ride in this world,” sabi nga nila, at kung akala natin ay walang presyo ang biyayang binibigay at binibigay ng Diyos sa atin, think again. Someone must pay—one way or the other. At sa kasong ito ang Diyos ang nagbayad—imbes na tayo.

Ngunit alam niyo bang nasa kamay nating mga tao kung ano ang magtatagumpay: guilt o grace? Ginamit ni Philip Yancey ang mga salita ni C.S. Lewis tungkol sa responsibilidad ng tao, “ ‘Sinabi ni St. Augustine na “Nagbibigay ang Diyos kung saan nakakakita Siya ng kamay na walang laman.” Ang tao na may kamay na puno ng mga bagay-bagay ay hindi makakatanggap ng kaloob’” (p. 180, translated). Dagdag pa niya, “Ang biyaya, sa ibang mga salita, ay dapat na tanggapin. … Ipinapaliwanag ni Lewis na … ’Ang kapatawaran ay kailangan na tanggapin tulad na ito ay inaalay kung ito ay magiging kumpleto: at ang isang tao na hindi umaamin sa kanyang kasalanan ay hindi makakatanggap ng kapatawaran.’” Parang sa kaligtasan—alam nating lahat na ang kaligtasan ay isang biyaya, walang bayad, walang kapalit, ngunit—kung hindi ito tatanggapin, ay hindi ito matatanggap.

Nung bago ka maligtas ay inamin mo ang iyong pagiging makasalanan at tinanggap mo si Jesus sa iyong puso bilang Tagapagligtas at Panginoon. Bago mo Siya matanggap ay mayroon ka munang tinalikuran.

Ito ang pagkakaiba ng mga Fariseo at ng babaeng nahuli sa pangangalunya (John 8:1-11). Ang mga Fariseo ay mga makasalanang hindi matanggap ang pagkakamali; ang babae ay isang makasalanang inaamin ang pagkakamali. Sino ang napatawad? Sino ang nabigyan ng biyaya? Yung babae. Sa atin din, kung may nagawa tayong kasalanan, handang magpatawad ang Diyos, ngunit, kung hindi natin ito aaminin, ay hindi natin matatanggap ang kapatawaran. Tayo ang may problema, hindi ang Diyos. —Bro. Elijah E. Abanto

 

The Love Ruler

by Elijah Abanto

February ang tinatawag nilang “Love Month” o “Valentine’s Season.” But let me tell you something: love must not be seasonal; it must be all the time. Sabi nga ni Bro. Jeremiah Abanto nung maging EMCEE siya sa isang worship service, “Hindi lang naman ho pang Valentine’s ang pag-ibig; sa amin hong mga Kristiano ay laging Valentine’s.” Yes. It must be that. Ang mga tao kasi nagpapakabanal lamang pag Mahal na Araw; nagbibigay lamang kapag Pasko; at nagmamahal lamang kapag Araw ng Mga Puso. Ngunit hindi dapat maging ganoon sa atin. Bawat araw ay Mahal na Araw para sa atin; bawat sandali ay Pasko; at bawat panahon ay Araw ng Mga Puso.

I know of Someone whose love is just like that—He is God. Actually, sa kadakilaan ng katangian Niyang ito ay sinabi ni Apostle John na “God is love” (1 John 4:8, 16). Ang Diyos ay pag-ibig. Kung ganon, paano natin ito susukatin? Masusukat ba natin ang pag-ibig ng Diyos? Gamit ang Salita ng Diyos, let’s measure it—let’s use the Love Ruler.

 

Love Ruler 1: Bakit Ka Ba Niya Mahal? Basahin mo ang mga talatang ito:

 

“The Lord did not set his love upon you, nor choose you, because ye were more in number than any people; for ye were the fewest of all people: But because the Lord loved you, and because he would keep the oath which he had sworn unto your fathers, hath the Lord brought you out with a mighty hand, and redeemed you out of the house of bondmen, from the hand of Pharaoh king of Egypt”

(Deut 7:7-8, KJV).

 

Bagaman ang tinutukoy dito ay ang pag-ibig ng Diyos para sa Israel, ay makikita natin ang dahilan Niya kung bakit Niya ito minahal; at maihahambing ito sa kung bakit Niya tayo mahal. Hindi mahal ng Diyos ang Israel dahil marami sila; maraming tao kasi ang “nagmamahal” lamang dahil “marami siyang pera”; “mas mabait siya”; “mas maganda siya.” Pumipili ang tao ng relihiyon kadalasan base sa dami ng tagasunod nito. Ngunit ang Diyos, alam na niyang “ye were the fewest of all people” ngunit inibig Niya pa rin. Ako—ikaw? Minahal ka ba ng Diyos dahil may “marami” sa’yo? Hindi. Ano’ng sabi Niya? Minahal Niya ang Israel dahil mahal Niya ito. Minamahal tayo ng Diyos dahil mahal Niya tayo. Ganun lang kasimple!

Love Ruler 2: Paano Kung Ayaw sa Akin Lahat ng Tao? People do have a tendency na hindi mahalin ang tao na hindi minamahal ng karamihan. Kapag ayaw ng maraming tao sa kanya, kahit tayo ay nahahawa na para hindi siya mahalin. Ngunit, tingnan natin ang Dios:

 

Only the Lord had a delight in thy fathers to love them, and he chose their seed after them, even you above all people, as it is this day.

(Deut. 10:15, KJV)

 

Ang Diyos lamang noong panahong iyon ang may kasiyahan na mahalin sila! At alam niyo bang halos ganon din ngayon? Ang lahat ng katabing bansa ng Israel ay nais lipulin ito agad-agad, at kampi pa sa kanila ang mga bansa sa Europa. Amerika lamang ang kakampi nila. Hindi pinansin ng Diyos ang poot na mayroon ang karamihan sa kanila; basta mahal Niya ito, tapos. Tayong iglesiya, bagaman kinapopootan tayo ng karamihan, ay mahal Niya pa rin tayo.

 

Love Ruler 3: Mahal Ba Niya Kahit mga Hindi Kilala? Yes. Basahin mo ito:

 

He doth execute the judgment of the fatherless and widow, and loveth the stranger, in giving him food and raiment.

(Deut. 10:18, KJV)

 

Mahirap para sa tao na mahalin ang isang taong hindi kilala. Mahirap din minsan na para sa atin na tulungan ang taong hindi naman natin alam ang pangalan, o yung wala man lang kahit kaunting koneksyon sa kanya. Ngunit ang Diyos ay mahal siya. In fact, kailan ba tayo minahal ng Diyos? Nung tayo’y ligtas na? Hindi. Minahal na Niya tayo nung tayo’y mga estranghero pa sa Kanya, hindi Niya kilala. Kaya nga dumating Siya sa lupa di ba? Mahal Niya tayong mga estranghero na namatay pa Siya sa Krus para ipakita iyon!

 

Love Ruler 4: Tuwing Kailan Niya Ako Mahal?

 

Yet the Lord will command his lovingkindness in the daytime, and in the night his song shall be with me, and my prayer unto the God of my life.

(Psalm 42:8, KJV)

 

Pag mabait ako? Pag sumusunod ako sa Kanya? Pag maayos ang relasyon ko sa Kanya? Not a bit. Ano’ng sabi sa Kanyang Salita? Mahal ka Niya tuwing umaga; mahal ka rin Niya sa gabi. Ang buhay mo ba sa ngayon ay nasa umaga? Mahal ka Niya. Ang buhay mo ba sa ngayon ay nasa gabi nito? Mahal ka pa rin Niya.

 

Love Ruler 5: Paano Kung Hindi Ako Maniwala? Madalas tayong mag-alinlangan sa pag-ibig ng tao; minsan ay kahit sa Diyos, tulad ng mga Israelita sa sumusunod na talata. Ngunit Siya?

 

The burden of the word of the Lord to Israel by Malachi. I have loved you, saith the Lord. Yet ye say, Wherein hast thou loved us? Was not Esau Jacob’s brother? saith the Lord: yet I loved Jacob.

(Mal 1:1-2, KJV)

 

“Yet I loved Jacob.” Kita mo yun! Mahal pa rin Niya ang Israel kahit nag-aalinlangan ang mga ito sa Kanya. What kind of love is that? Naiiyak ako kapag iniisip ko ito. Mahal Niya ako kahit nagdadalawang-isip ako sa pag-ibig Niya. Mahal ka pa rin Niya.

 

Love Ruler 6: Kaya Ba Niyang Ibigay ang Lahat pati Kanyang Buhay?

 

For God so loved the world, that he gave his only begotten Son, that whosoever believeth in him should not perish, but have everlasting life.

(John 3:16, KJV)

 

Yes, He can and He did. Nung nagkatawang-tao Siya, iniwan Niya ang lahat ng kaluwalhatian at dumating sa sanlibutang mahirap at walang yaman. Higit pa rito, ay nagpakasakit Siya sa pahirap na ibinigay sa Kanya hanggang sa ipako Siya sa Krus at dinanas ang pinakakahiya-hiyang kamatayan ng isang tao. Kaya ba ito ng pagmamahal mo?

 

Love Ruler 7: Hanggang Kailan Niya Ako Mamahalin?

 

The Lord hath appeared of old unto me, saying, Yea, I have loved thee with an everlasting love: therefore with lovingkindness have I drawn thee.

Jeremiah 31:3, KJV

 

Magpakailanman. Mula pa noong bago ka ipanganak mahal ka na Niya, at hindi matatapos iyon hanggang sa matapos ang walang hanggan. Ang pag-ibig natin ay may hangganan; ngunit ang Kanya’y walang katapusan. O kay dakilang pag-ibig. O kahanga-hangang pag-ibig.

 

Nasukat mo na ba ang Kanyang pag-ibig? Sa totoo nga lang, it’s very unworthy for us to measure His love. He loves us so much na hindi natin kayang ilarawan ito. Milyon man ang gamitin mong “Love Ruler” ay matatapos ka pa rin sa realisasyong walang kapantay, kasinglalim, kasingtaas, kasingganda, kasingtingkad, at kasingtindi ang pag-ibig ng Diyos—para sa lahat, para sa atin, para sa akin—para sa iyo.

Ang realisasyong ito ang tumutulak sa akin na gawin ko rin ang paraan Niya ng pag-ibig. “Oh, hindi mo maaabot iyon, brod!” Oo, but at least masasabi kong sinikap ko. Di ba si Jesus na rin ang may sabi na “Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect”? (Matt 5:48, KJV)

Let us be like Him. bdj

 

Amazed by His Love

by Elijah Abanto (written 2010)

Nito lang nakaraang Martes ay nakapanood kami sa Youtube ng preaching ng isang pastor na Mexicano tungkol sa kademonyohan ng Disney at ng mga palabas nito. Nalaman namin na ang “Little Mermaid” ay itinataas ang kasamaan ng child pornography. Hindi man napapansin ng mga manonood, ang mga musical backgrounds nito ay nagsasabing, “Children, put your clothes off.” Maging ang drawing nila ng kastilyo ng kaharian nila Mermaid ay may drawing ng male genitals. Ang sikat-na-sikat na “Lion King” ay may scene kung saan pinopromote ang sex at 666. Ang ibig-sabihin pala ng “Pokahontas” ay “ispiritu papunta sa walang kalaliman”—alam naman nating ang “walang kalaliman” ay pagkukulungan ni Satanas pagdating ng panahon (ang “bottomless pit”). Maging ang mga palabas na akala natin ay pambata ay may tinatago palang sumpa sa mga bata.

And I’m just thinking now, “Alam ito ng Diyos, di ba?” Bago pa namin malaman ang bagay na ito ay alam na ito ng Diyos—alam niya na ang palabas na kinagigiliwan natin ay puno pala ng kademonyohan. So what is He doing? Just sitting pretty there doing nothing about it?

Alam nating hindi ganun ang Diyos. Kitang-kita natin ang pagkilos ng Diyos sa maraming pagkakataon sa ating buhay—sa ating buhay na, kung iisipin ay isang piraso lang ng buhangin sa lahat ng dapat asikasuhin ng MayKapal. Mahal Niya kasi tayo—kaya gumagawa talaga Siya sa lahat ng bahagi ng ating buhay. Ngunit paano ang aking nabanggit? Bakit mukhang hindi kumikilos ang Diyos sa kasamaan na ginagawa ng mga taga-Disney at ng marami pang mga organisasyon at tao dito sa lupa? Dapat ay wasakin na Niya ang mga gumagawa nito na niloloko ang mga magulang at anak na mabuti ang kanilang ipinapalabas.

Ngunit may isang pumipigil sa Diyos: pag-ibig. He cannot do it and will not do it—at least not now. Gusto Niya pa kasing bigyan ng pagkakataon ang mga ito na magsisi at bumalik sa Kanya. Gusto Niyang ipakita na kahit gaano ka pa kasama ay maaari ka Niyang patawarin at iligtas—dahil sa pag-ibig.

Kaya naman namamangha ako. Mabilis kasi tayo, bilang tao na magalit, gumanti—ngunit ang Diyos na Ito ay hindi. He loves them—at isang paraan upang ipakita Niya ito ay sa pamamagitan ng pagbibigay ng tsansa. Tayo rin—iniisip ko, sa dami ng pagkakamaling nagawa ko, ay binibigyan Niya ako ng pagkakataon. “I have loved thee with an everlasting love,” sabi nga ng Diyos. Hanggang kailan kaya Niya tayo iibigin?

Magpakailanman.

Mercy’s War by Jon Foreman

God is not silent, nor is He dead, as many unbelievers of Him say. He still fights, He’s still in a war, but in a different kind of war. The weapon He uses today are not swords and guns, but mercy, shown in the love displayed by our Lord Jesus. Jon Foreman’s writing prowess here is at its best and masterpiece-like state.

I was looking for excuses
And You offered me my soul
In the name of all my weakness
In the name of rock and roll
By His sickness I am healed
Because they broke You, I am whole
O the wonderful blood of Jesus

I went looking for the fig leaves
And You asked me what they’re for
I was building up a wall
And You offered me a door
I was hoping for silver spoons
When You handed me a sword—
O the wonderful blood of Jesus!

Maker is unmade
Love succumbs to hate
Life himself is slain
Is death the only way?
Is death the only way?

I went looking for religion
Absolutely not a friend
I went looking for ways out
And You showed me the way in
I went looking for a ghost
And instead I found a Man—
O the wonderful blood of Jesus!

Felt like I was at the end
Felt like giving up on life
I talked about Your mother
And denied You once or twice
I plucked out Your beard
Put a sword into Your side—
O the wonderful blood of Jesus!

Life and love are atoned
By the blades of all our swords
We cut the final cord
But this is mercy’s war.

I was chasing after safety
When my world went up in flames
I watched all my defenses
Washed like ashes down the drain
I thought You were a stranger
But You called me out by name—
O the wonderful blood of Jesus!

Your wounds were gaping open
I couldn’t recognize You at first
All I had to offer
Was an insult or a curse
The blood dripped down like poison
On the nauseated earth—
O the wonderful blood of Jesus!

This is mercy’s war

This is mercy’s war

This is mercy’s war
O the wonderful blood of Jesus!

“Mercy’s War” is from The Wonderlands: Dawn EP, released 2015. © Atlantic/Lowercase People Records.

Your Love is Strong by Jon Foreman

These lyrics has been a favorite of those listening to Jon Foreman in his aftershows. This piece shows the powerful love of God for us, displayed by what He’s done and is doing for us now, and what He’ll do for us. This is a combination of the Lord’s model prayer and the discourse on needs.

Heavenly Father,  You always amaze me
Let Your kingdom come in my world and in my life

Give me the food I need
To live through today

And forgive me as I forgive
The people that wrong me.
Lead me far from temptation
Deliver me from the evil one.

I look out the window
The birds are composing
Not a note is out of tune
Or out of place

I walk to the meadow
And stare at the flowers
Better dressed than any girl
On her wedding day.

So why should I worry?
Why do I freak out?
God knows what I need
You know what I need.

The Kingdom of the Heavens
Is now advancing
Invade my heart
Invade this broken town.

The Kingdom of the Heavens
Is buried treasure
Would you sell yourself
To buy the one you’ve found?

Two things You told me
That You are strong
And You love me
Yes, You love me

Your love is, Your love is
Your love is strong
Your love is, Your love is
Your love is strong!

Our God in Heaven
Hallowed be Thy name
Above all names
Your kingdom come
Your will be done

On earth as it is in Heaven
Give us today our daily bread
Forgive us weary sinners
Keep us far from our vices
And deliver us from these prisons!

“Your Love is Strong” (based on Matthew 6:9-13, 25-31) is from the Spring EP, released 2008. © Atlantic/Lowercase People Records.