INVESTMENT TIPS for GROWING Family Relationships

by Pastor Felizardo Abanto

1 Peter 3:7

Isa si Warren Buffet sa mga pinakamayamang tao sa Amerika. Noong 1997, sa pitungpu na nagkakahalaga ng 1 bilyong dolyares o higit pa, si Buffet lamang ang nakuha ang kanyang kayamanan sa pamamagitan ng pag-i-invest. (Para maubos mo ang $1 bilyon sa isang taon ay gagastos ka ng $2.73 milyon araw-araw. Ang pinakamababang katumbas ng $1 bilyon sa pesos ay P45 bilyon, at kung gagastusin mo ito nang P2.73 milyon kada araw ay 45 taon muna bago mo ito maubos.) Maraming mga investor ang tumitingin sa kanya para sa payo patungkol sa pag-i-invest.

Kung kayo ay makakaupo kasama si Warren Buffet pansumandali at kukuha ng kaunting mga tips sa pag-i-invest gagawin niyo kaya?

Isipin mo nang isang sandali na ang iyong pamilya ang iyong pinakamalaking kapital. Kung ikaw ay makakakuha kaya ng investment tips sa kung paano mo ito mapapalago sa kalidad magiging interesado ka kaya?

Ang Biblia na nasa ating mga kamay ay puno ng makapamilyang mga prinsipyo at kasabihan na maaari nating matutunan at maisagawa upang gawing mayaman ang ating relasyong pampamilya.

 

  1. INTINDIHIN ang Bawat Isa. 1 Peter 3:7

Kapag pag-aari mo ang isang bagay tulad ng VCR, ano ang gagawin mo para magamit mo ito? Kailangan mong unawain kung paano. Bilang mag-asawa, pag-aari niyo na ang isa’t isa. Paano magiging maayos ang inyong relasyon? Dapat ay unawain ninyo ang isa’t isa.

Tayong mga lalaki ay direktang inutusan na intindihin ang ating mga asawa. May ilang nagsasabi na mas madaling intindihin ang Quantum Physics kaysa kanilang asawa. Maaari sa ating mga Baptists ay ganito rin ang ating iniisip.

Ano ba ang ibig-sabihin ng pag-intindi? Ang ibig nitong sabihin ay ang “gawin ang kung ano’ng mahalaga sa ibang tao bilang mahalaga din sa iyo tulad na siya ay mahalaga sa iyo.” Paano? Gumawa ng panahon upang makilala ninyo ang isa’t isa. Gumawa ng oras para talagang makinig.

Sabi nga sa James 1:19, “Wherefore, my beloved brethren, let every man be swift to hear, slow to speak, slow to wrath.”

 

  1. TUMUPAD sa mga ITINALAGA [o IPINANGAKO].

Dapat tayong maging “MAPAGBIGAY sa papuri, ngunit MAINGAT sa mga pagpapangako.”

Bakit ba na ang pagtupad ng ating mga itinalaga at pagbibigay-rangal sa ating mga pangako ay mahalaga? DAHIL tayong lahat ay may tendency na itayo ang ating mga pag-asa sa mga pangako.

Kapag ang isang lalaki ay nangangako na mamahalin ang isang babae hanggang sa maghiwalay sila sa kamatayan, binibigyan niyon ang babae ng seguridad upang maging lahat na dapat maging siya sa isang relasyong pang-mag-asawa.

Sabi nga sa Ecclesiastes 5:4-5: “When thou vowest a vow unto God, defer not to pay it; for he hath no pleasure in fools: pay that which thou hast vowed. Better is it that thou shouldest not vow, than that thou shouldest vow and not pay.” Totoo din ang talatang ito sa ating mga itinalaga sa iba. Sa ibang mga salita, dapat tayong maging tapat o LOYAL.

Prov 3:3-4: “Let not mercy and truth forsake thee: bind them about thy neck; write them upon the table of thine heart: So shalt thou find favour and good understanding in the sight of God and man.” Kapag ating tinutupad ang ating mga itinalaga ito ay bumubuo ng TIWALA. Walang malusog na relasyon kung wala nito. Tiwala ang siyang matibay na pundasyon kung saan ang isang pamilya ay nakatayo.

Ngunit ang pagtupad sa mga ipinangako ay maaaring malaki ang kapalit. Mayroon ka bang mga commitment na dapat tuparin?

 

  1. MAGBIGAY NG RESPETO.

Respeto—magbigay-pansin; magbigay-pansin nang may espesyal na atensyon; karapat-dapat sa espesyal na pagtingin, kung gayon, ay magbigay malasakit; pag-iingat; TAKOT. (Proverbs 14:26) Isa pang salita para sa respeto ay PAGGALANG. Romans 12:10, “Be kindly affectioned one to another with brotherly love; in honour preferring one another.”

Paano natin ito ipapakita sa ating pamilya?

  • sa pamamagitan ng pagrespeto sa pag-aari ng isa’t isa
  • sa pamamagitan ng pagrespeto sa pagiging pribado ng isa’t isa
  • sa pamamagitan ng pagrespeto sa oras ng bawat isa

Mahirap ito para sa mga taong mataas ang pagtingin sa sarili. Phil. 2:3, “Let nothing be done through strife or vainglory; but in lowliness of mind let each esteem other better than themselves.”

 

  1. MAG-ALAY NG PAMPALAKAS NG LOOB.

May isang aktres na nagsabi, “Nabubuhay kami sa mga salitang nagpapalakas ng loob, mamamatay kami kapag wala niyon nang dahan-dahan, may kalungkutan, at may galit.”

1 Thessalonians 5:11, “Wherefore comfort yourselves together, and edify one another, even as also ye do.”

Kamusta ang ating mga tahanan? Paano tayo makapagbibigay ng lakas ng  loob?

  • sa pamamagitan ng pagngiti. Naitataas ng isang ngiti ang iyong pagpapahalaga sa sarili.
  • Sa pamamagitan ng mga salita. Ang mga salita ay maaaring gumawa ng malaking pasakit o kahanga-hangang kabutihan.
  • Sa pamamagitan ng pagpansin sa positibo.

Tinanong si Andrew Carnegie, isang businessman na nakapag-hire ng 45 na milyonaryo, kung paano niya ito nagawa. ’Hindi naman sila mga milyonaryo noong sila ay i-hire ko.”

Paano niya nalinang ang mga taong iyon para maging mga milyonaryo? “Ang mga tao ay nililinang. Tulad na ang ginto ay minimina, may ilang tonelada muna ng dumi na dapat maalis para makakuha ng isang onsa ng ginto; ngunit hindi ka nagmimina para makahanap ng dumi—nagmimina ka para makahanap ka ng ginto!”

Magsimula ka na ngayon sa paghahanap ng ginto sa iyong anak, iyong asawa, at sa iyong mga magulang. Tulad ng ginawa ni Jesus sa mga disipulong pinili Niya.

  • Sa pamamagitan ng pagbibigay ng regalo. Ginawa ito ni Barnabas sa Acts 4:36-37; ang ibig-sabihin ng kanyang pangalan ay, “son of encouragement,” o “anak ng pampalakas ng loob.”
  1. HUMINGI AT MAGBIGAY NG PAGPAPATAWAD.

Isa nang katotohanan na darating at darating ang panahon na mabibigo at masasaktan tayo ng tao. Mahalaga na kalimutan ang maraming mga maliliit na bagay at patawarin ang isa’t isa. Colossians 3:13, “Forbearing one another, and forgiving one another, if any man have a quarrel against any: even as Christ forgave you, so also do ye.” Tandaan na ang pagpapatawad ay hindi isang likas na gawi. Mas madaling magbilang ng kamalian. Ngunit tulad na tayo ay nakatanggap ng pagpapatawad mula sa Diyos, tayo ay dapat na magpatawad ng iba.

Alam niyo kung gaano karami ang mga taong nag-aasam ng pagpapatawad? May kwentong Español ng isang ama at ng isang anak na iniwan ang tahanan. Pagkatapos na maghanap ng ilang buwan nang walang tagumpay ang ama ay pumunta sa isang diyaryo para humingi ng tulong. Sinabi lamang ng kanyang ad, “Mahal na Paco, magkita tayo sa harap ng opisinang ito ng diyaryo sa Sabado ng hapon. Pinatawad ko na ang lahat. Mahal kita.—Iyong ama.”

Noong hapon na iyon ng Sabado, may 800 mga kalalakihan na may pangalang Paco ang dumating, naghahanap ng kapatawaran at pag-ibig mula sa kanilang mga ama. May ilan sa inyo na nangangailangan ng ganoong klase ng pagpapatawad mula sa Diyos. Maaari mo iyong matanggap. Nagpadala ang Diyos ng isang Sulat ng pagpapatawad—ang Pangalan Niya ay si Jesus. Lumapit ka sa Kanya. Ngayon na.

 

Nagpapasalamat si Bishop Abanto kay Pastor Merle Mees para sa article na ito.

 

Advertisements

Before It’s Too Late

father

Spiritual leadership in the home starts now.

by Joe White

Kaunting gawain lamang ang mas fulfilling kahit na challenging, mas thrilling kahit na mas demanding, mas rewarding ngunit mas exasperating kaysa sa pagiging ama at ang responsibilidad ng pagiging ispiritwal na pinuno ng tahanan.

Para sa akin, ang pagiging spiritual leader ko ay nagsimula sa kawalan ng kaalaman. Nang iuwi namin ang una sa apat naming baby sa bahay, wala akong ni isang clue kung gaano kalaki ang magiging gawain ko o kung paano simulan ang aking paglalakbay. Kamalian ang nagmarka sa mga unang taon ng trabaho kong ito.

Ang pinakamatanda kong anak, si Brady, ay lumaking may malaking ngiti at sensitibong disposisyon na naging dahilan para magtrabaho ako nang maigi sa aking magas-pang na ugali. Ang kauna-unahang niyang matagumpay na pagba-bike nang walang training wheels ay dumating noong siya ay 5 years old sa kainitan ng pagpapatakbo ko ng mga summer camp. Excited siya; busy naman ako sa trabaho (as usual).  Nahuli niya ako noong lunch at ipinahayag ang magandang balita.

“Tatay, hulaan mo kung anong nagawa ko ngayon.”

“Sabihin mo na, Anak!”

“Natutunan ko nang mag-bike—walang helper wheels!”

“Wow, ang galing! Dapat makita ko yan. Mamayang hapon pakita mo akin.”

“Hindi po, Tay, pagkatapos na ng summer.”

“Bakit pagkatapos pa ng summer?”

Ibinaba niya ang kanyang mga mata. “Nagtatrabaho po kayo tuwing summer, eh.”

 

Ang mga salitang iyon ay patuloy akong ginugulo. Ang totoo, nagtatrabaho ako tuwing taglagas, tuwing taglamig, at tuwing tag-ulan din—hindi lamang ako available para sa aking mga anak.

Noong summer din na iyon ang aking 6-year-old na anak, si Courtney, ay inilaan ang isang linggo sa aming nalalapit na maiksing camp. Nagkasundo kami na huwag magkita nang isang linggo. Ang hirap noon!

Sa panglimang araw niya sa camp, na-home sick si Courtney. Nagsimula na siyang umiyak, at ang kanyang tagapayo ay pumunta sa tabi ng kanyang higaan para bigyan siya ng mga yakap.

“Huwag ka nang umiyak. Makakauwi ka rin pagkatapos ng dalawang araw, at makikita mo na uli si Tatay.”

“Hindi ko na siya makikita!” protesta niya.

Pagkatapos ng summer, pumunta ang camp director sa aming tirahan. “Umupo ka,” bigla niyang sinabi. Umupo ako. Sinabi niya ang kwento tungkol sa pag-uusap ni Courtney at ng counselor nito. Nadurog ang puso ko.

Pagkatapos ay nagsabi siya, “Ano ang gagawin mo tungkol dito?”

Napaisip ako. Tumingin siya nang malalim sa aking mga mata. Tumunog ang telepono at habang sinasagot ko iyon, tumunog naman ang intercom. Pagkatapos ay dumating sa pintuan at may emergency. Umupo akong muli. Tumitingin pa rin siya sa akin.

“Tinanong kita, ano ang gagawin mo tungkol dito?” pilit niya.

“Hindi ko alam… Ang hirap… Napakaraming pangangailangan.”

“Joe, sino ang pinaka-importanteng mga tao sa buhay mo?”

“Ang pamilya ko.”

“Hindi mo pinapakita iyon!”

Umupo lamang siya roon at hindi pinalampas ang sitwasyon. Pinwersa niya ako na gumawa ng mga commitments para sa aking pamilya na gagawin ko ngayon. Nandiyan pa rin ang mga pangangailangan, pero nagbago ang aking mga prayoridad.

 

Maliwanag ang Kasulatan. Ang mga prinsipiyo ng Dios para sa success at fulfillment ay hindi nagbabago. Alam ng Dios ang bawat hininga na ating kukunin at nakikita ang bawat hibla ng buhok na nahuhulog mula sa ating mga bubunan. Ang kanyang walang sukat na karunungan ay tumatawag sa mga ama na mamuno spiritually sa ating mga tahanan kagaya ng ginawa ng Karpintero mula sa Nazareth sa mga nakapaligid sa Kanya. Ang pamumuno ay nangangahulugang paghuhugas ng mga paa, paghuhuwaran ng walang kapintasang integridad at pagkuha ng ating mga krus para sumunod kay Kristo.

Kailangan kong matutunan ito sa mahirap na paraan 25 taong nakalilipas nang ang aking apat na anak ay sumigaw para sa aking spiritual leadership sa aking tahanan. Aking nadiskubre na hindi pa huli ang lahat para magsimula, ngunit laging napakaaga para tumigil.

 

Translated from the article of the same title of Focus on the Family magazine, June 2006, ©2006 Focus on the Family. http://www.family.org.

 

Fathers: Thy Rod and Thy Staff… They Comfort Me?

sinturon

Bakit ako ang may pinakamaliit na kwarto sa bahay?” reklamo ng trese-anyos na si Terry sa kanyang ama. “Lahat ng kaibigan ko anlalaki ng kwarto, samantalang ako naiipit na sa cabinet na ito!”

“Manatili kang mag-reklamo nang ganyan, anak, at matutuwa kaming ilagay ka talaga sa totoong cabinet,” sagot ng kanyang ama. “Sa kabila nga ng lahat, kung paanong ang pagne-negosyo ay bumaba sa ngayon, dapat ka pang magpasalamat na may bubongan yang ibabaw ng ulo mo, pagkain para makain, at damit para maisuot.”

Noong kinagabihan, pumunta si Terry sa kanyang ama. “’Tay, paumanhin po at nagreklamo ako kanina. Siguro naiingit lang ako sa kung anong meron si Jason—DVD player, laptop, swimming pool, at lugar para paglagyan noon lahat. Pero naisip ko: Maraming pera ang tatay ni Jason, pero mayroon kang binibigay sa akin na hindi niya binibigay kay Jason.”

“Ano `yon, anak?” tanong ng kanyang ama, halatang interesado.

“Binibigyan mo ako ng mga patakaran. Parang corny, pero yon ang nagsasabi sa akin na concerned ka sa akin. Marami akong alam na hindi masasabi iyon tungkol sa tatay nila.”

 

  • TAKE A LOOK/Luke 11:11-13

Sinasabi ng 1 Thessalonians 2:11-12, na isang bagay na ginagawa ng isang mabuting ama ay ang aliwin ang kanyang anak. Kadalasan ay iniisip natin na ang pang-aaliw ay pagpapasaya sa atin tuwing tayo’y nasasaktan o nalulungkot. Ngunit iyon ay nangangahulugan din na gawing komportable ang isa sa pamamagitan ng pagpuno sa mga pangunahing pangangailangan ng taong iyon. Ginagawang komportable ng mga ama ang kanilang mga anak sa pamamagitan ng pagpapatnubay ng tirahan, pagkain, damit, pamasahe, at gamot. At kung kaya nila, magbibigay pa sila ng higit pa rito.

Basahin ang Luke 11:11-13. Paano inihahambing ni Jesus ang iyong makalupang ama sa iyong makalangit na Ama? Ano’ng sinasabi nito tungkol sa Dios?

 

  • TAKE A STEP

Ang mga patakaran ng ama ay mga ‘comforts’ din. Hindi lang meron nito para ilayo ka sa kasiyahan, kundi para protektahan ka mula sa mga panganib na hindi mo maiisip na nandoon. Kapag nabali ang mga patakarang ito, kahit na ang disiplina ay bahagi pa rin ng “comfort” na ibinibigay ng ama.

“…Tayo ay nagkaroon ng mga ama sa ating laman na nagwawasto sa atin, at binigyan natin sila ng pitagan…” (Hebrews 12:9).

Nasa tamang edad na si Terry para maunawaan ang “comfort” sa kanya ng ama sa pamamagitan ng gabay, patakaran, at disiplina. Umisip ng tatlong patakaran na ginawa ng iyong mg magulang. Paano kang napoprotektahan ng bawat isa? Sa anong mga paraan ka pa binibigyang-aliw ng iyong ama?

 

From More Family Walk, ©1992 Walk Thru the Bible Ministries, published by Zondervan.

 

Great Quotables: Fathers

The best fathers not only give us life—they teach us how to live.

Our heavenly Father longs to spend quality time with His children.

 

The best thing a father can spend on his children is his time.

 

A heart filled with praise brings pleasure to God.

 

In prayer, God hears more than words; He listens to your heart.

 

Spoiled children are given what they want; wise parents give them what they need.

 

All quotations from Our Daily Bread.

 

No one understands like Jesus.

For Parents: Teaching Your Kids to Love God

We love our children very much and we also, as Christians, want them to love God—but somehow we don’t feel confident to impose it to them—we are thinking that through going to Church they will eventually learn it. This can be possible, but it will take long periods of time for them to learn it. If we want them to learn to love God NOW, we must not totally depend on the church to do it—we must start at the home. Here are some tips for you to do it:

  • Pray together. (1 Thessalonians 5:17) Set a time where all of you can pray together (except eating times where you really pray before you eat). This could be after you wake up, or before you go to bed, or any time you are together. In this they can learn that there really is a God.
  • Read the Bible together. (John 5:39) Don’t just read it; understand it. Make a time for this activity. This can make them learn the will of God in their lives.
  • Set biblical rules in your home. (Proverbs 22:6) Ask your pastor about this. He can advise you rules and the scripture basis for those rules. By this your children will develop a thinking that the Bible is the standard for everyday living.
  • Tell them things about God. Make them aware of God and His character.
  • Attend Church with your child regularly and on time. (Hebrews 10:25) It’s not enough that they attend; YOU must also attend. It’s not enough that they are on time; YOU must also attend on time. They must see you as an example; not just as a commander. God set us an example, and so must we.

Teach them to listen and behave while the service is ongoing.

Don’t hesitate to start these tips in your home; these will truly change the way your child thinks about God.