The Landmine of Unforgiveness

by Charles F. Stanley

Kapag ikaw ay nasaktan, mayroong malaking tukso na makaramdam na tama lamang ang magka-roon ng isang hindi mapagpatawad na puso. Magbantay! Ito ay isang patibong, at isa sa mga pin-akamapangwasak na sandata ng Kaaway. Kung ikaw ay humakbang patungo sa direksyong iyon, hindi mo man maranasan ang pagkasira agad-agad, ay katagal-tagalan pag patuloy mong in-iipon ang kaisipan na hindi magpatawad, ay magiging mas malaki ang kasiraang maidudulot nito. Hindi mo siguro napapagtanto na ang ganoong klaseng tugon sa pananakit sa’yo ay isa sa mga pinakamapangwasak na bagay na magagawa mo sa iyong sarili. Kapag pinapanatili mo ang mga negatibong damdamin na ito sa iyong puso, mag-uugat ang kapaitan, at makikita mo ang mga implikasyon nito sa bawat bahagi ng iyong buhay.

Magsimula tayo sa mga depinisyon. Ang pagpapatawad ay tumutukoy sa pagsuko ng galit sa isang tao at ang karapatan na maging patas, anuman ang nagawa ng taong iyon. Ang hindi pagpapatawad, kung gayon, ay nagpapakita ng tahasang pagtanggi na isuko ang masamang kalooban at iyong karapatan na gantihan ang nanakit sa anumang paraan; ito ay base sa hindi maka-Kristong pag-uugali na mayroon dapat na magbayad para sa sakit, isang posisyon na pay-ak na walang biblikal na maaaring idahilan.

Sinasabi ng Efeso 4:31 sa atin na alisin ang lahat ng kapaitan, poot, at galit, kasama pati ang malisya, na siyang kagustuhan na makita ang isang tao na maghirap. Ang sumusunod na talata ay inuutusan tayong magpatawaran sa isa’t isa. Sa ibabaw, ang kasulatang ito ay parang madaling sundin; subalit, ang pagpapatawad ay maaaring maging isang malaking hamon, lalo na kapag ang sugat ay may kasamang matinding sakit. Minsan ay iniisip natin na napatawad na natin ang nakasakit ngunit sa katotohanan ay hindi naman—napakadali na sabihing “Pinapatawad na kita” nang hindi naman natin isinasapuso.

Ang pinakadahilan ng problema ay ang kawalan ng kagustuhan na ibigay sa iba ang kung anong ibinigay sa atin ng Panginoon. Nais ng Diyos na makita natin ang kaseryosohan ng ating kasalanan para ating maunawaan ang tindi ng awing ipinakita Niya sa atin. Kung pag-iisipan natin kung paano Niya tayo pinatawad, tayo ay walang masasabing dahilan para maging hindi mapagpatawad, gaanuman kasakit ang nagawang mali sa’yo. (Mateo 18:21-35)

Napakaraming mga tao ay nag-iingat ng mga sakit ng kalooban ngunit nabibigong makita ang ganoong klase ng ugali bilang isang malaking isyu sa kanilang buhay, na makakaapekto sa kanilang pisikal na kalusugan, emotional na pagkatao, at ispiritwal na konsidyon. Ang isang labis na kagustuhan na makaganti sa pamamagitan ng paghawak sa atin sa pagkaalipin—kapag ating pinipilit na huwag magbigay-patawad, tayo mismo ay mas nagiging malapit sa pagdurusa ng tensyon, depresyon, galit, at isang hating pag-iisip. Kahit na ang pagbanggit lamang ng kanyang pangalan ay nagdudulot sa atin ng reaksyon, na nagnanakaw ng ating kapayapaan at minsan maging ng ating pahinga. Hindi nakapagtataka kung nagbabala si Pablo ng, “Mga pina-ka-iibig, huwag ipaghiganti ang inyong mga sarili, kundi bagkus magbigay lugar sa pagkapoot: sapagka’t nasusulat, Ang paghihiganti ay Akin; ako ang maghihiganti, sinasabi ng Panginoon” (Roma 12:19).

Ang hindi pagpapatawad ay tulad ng isang pagkalat ng anay. Sa simula, ang problema ay hindi masyadong halata, ngunit maaari nitong kainin ang ating pagkatao at magdulot ng malaking pagkasira. Ang paghawak sa sitwasyon nang tama ay maaaring magbalik na kaayusan sa iyong buhay.

  1. Seryosohin ito. Dahil hindi tinitingnan ng Diyos ang hindi pagpapatawad nang magaan, tayo rin, dapat, ay makita ang tindi nito.
  2. Kunin ito bilang iyong buong pananagutan. Mayroon sigurong nagdulot sa iyo upang makaranas ka ng sakit at dusa, ngunit ang paninisi ay hindi makakaalis ng prob-lema. Aminin—sa iyong sarili at sa Diyos—na, kahit na maaari ang taong iyon ay may bahagi, ikaw pa rin ay responsible para sa iyong hindi mapagpatawad na ispiritu.
  3. Ipahayag ito nang totoo. Huwag mong hayaang patuloy na mabuo ang iyong galit. Umayon sa Panginoon na ang iyong hindi pagpapatawad ay isang kasalanan.
  4. Isantabi ang iyong galit. Hangga’t hindi mo isinusuko ito, ang hindi mapagtawad mong ispiritu ay babalik. Sabihin mo, “Diyos ko, patawarin mo ako sa aking galit. Pini-pili ko na na ito’y aking isasantabi.” Pagkatapos ay isipin ang Krus at tanungin ang iyong sarili, Paano ako mag-iingat ng anumang laban sa isang tao kung ako mismo ay napa-tawad na?
  5. Ipanalangin ang taong iyon. Hindi mo man siguro ramdam na ipanalangin ang isang taong nanakit sa iyo, ngunit ang iyong damdamin ay walang kinalaman dito—gumawa ng isang tahasang pagpili na manalangin sa Ama para sa taong iyon.
  6. Kung ang tao na nagdulot sa’yo ng sakit ay alam na ikaw ay galit sa kanya, personal na humingi ng tawad sa indibidwal na iyon. Hindi man ito maging madali para sa iyo, ngunit ito ay kinakailangan kung nais mong maging malaya sa pagkaalipin sa sarili mong hindi pagpapatawad.
  7. Hilingin sa Diyos na magpakita Siya sa’yo ng isang bagay na maaari mong ma-gawa para sa sinumang nakasakit sa iyo. Hayaan na makita ang iyong mapagpatawad na ispiritu, kahit na ang maging reaksyon ng taong iyon ay maging sus-pisyoso.

 

Pagkatapos mong sundin ang mga hakbang na ito, ang mga pakiramdam ng kapaitan ay maaari pa ring magpakita. Kung iyon ay mangyari, manalangin, “Salamat, Ama—napatawad ko na ang taong ito.” Huwag mong hayaan si Satanas na dalhin ka na naman sa patibong na alalahaning muli ang nangyari, kung saan maaari ka na namang mairehas sa matanda na, at hindi malusog na ispiritu ng hindi pagpapatawad.

Pagkatapos ng isang sandali, malalaman mo na tunay mo na ngang napatawad yung nakaga-wa ng mali, dahil hindi mo na mararamdaman ang naramdaman mo dati. Maaari mong madisku-bre na, kung saan ay mayroong galit dati, ay mayroon nang pagmamalasakit o maging ng interes sa buhay ng taong iyon. Makikita mo, sa iyong pagkagulat at kaginhawahan, na iba na ang iyong ugali, at ikaw ay lumaya na.

Ang artikulong ito ay Tinagalog na sipi (ni Bro. Elijah E. Abanto) mula sa Ingles na artikulo ni Charles F. Stanley na, “No Record of Wrong: Avoiding the Landmine of Unforgiveness,” In Touch® magazine, January 2005, pp. 6-9, In Touch® Ministries. All rights reserved.

Advertisements

Guilt and Grace

Habang binabasa ko ang aklat ng Kristianong journalist na si Philip Yancey, ang What’s So Amazing About Grace?, ay napagtanto ko ang katapat ng guilt o pagkaalam ng kasalanan: grace o biyaya. Ang grace ay isang bagay na ibinibigay sa isang tao bagaman hindi ito karapat-dapat para doon. Ang pinakamalaking Halimbawa ng pagbibigay ng biyaya ay ang Diyos—nang tayo ay mga makasalanan pang hindi karapat-dapat sa pagiging mga anak Niya, ay binigyan Niya tayo ng biyaya sa pamamagitan ng pagliligtas sa atin. “There is no free ride in this world,” sabi nga nila, at kung akala natin ay walang presyo ang biyayang binibigay at binibigay ng Diyos sa atin, think again. Someone must pay—one way or the other. At sa kasong ito ang Diyos ang nagbayad—imbes na tayo.

Ngunit alam niyo bang nasa kamay nating mga tao kung ano ang magtatagumpay: guilt o grace? Ginamit ni Philip Yancey ang mga salita ni C.S. Lewis tungkol sa responsibilidad ng tao, “ ‘Sinabi ni St. Augustine na “Nagbibigay ang Diyos kung saan nakakakita Siya ng kamay na walang laman.” Ang tao na may kamay na puno ng mga bagay-bagay ay hindi makakatanggap ng kaloob’” (p. 180, translated). Dagdag pa niya, “Ang biyaya, sa ibang mga salita, ay dapat na tanggapin. … Ipinapaliwanag ni Lewis na … ’Ang kapatawaran ay kailangan na tanggapin tulad na ito ay inaalay kung ito ay magiging kumpleto: at ang isang tao na hindi umaamin sa kanyang kasalanan ay hindi makakatanggap ng kapatawaran.’” Parang sa kaligtasan—alam nating lahat na ang kaligtasan ay isang biyaya, walang bayad, walang kapalit, ngunit—kung hindi ito tatanggapin, ay hindi ito matatanggap.

Nung bago ka maligtas ay inamin mo ang iyong pagiging makasalanan at tinanggap mo si Jesus sa iyong puso bilang Tagapagligtas at Panginoon. Bago mo Siya matanggap ay mayroon ka munang tinalikuran.

Ito ang pagkakaiba ng mga Fariseo at ng babaeng nahuli sa pangangalunya (John 8:1-11). Ang mga Fariseo ay mga makasalanang hindi matanggap ang pagkakamali; ang babae ay isang makasalanang inaamin ang pagkakamali. Sino ang napatawad? Sino ang nabigyan ng biyaya? Yung babae. Sa atin din, kung may nagawa tayong kasalanan, handang magpatawad ang Diyos, ngunit, kung hindi natin ito aaminin, ay hindi natin matatanggap ang kapatawaran. Tayo ang may problema, hindi ang Diyos. —Bro. Elijah E. Abanto

 

How to Overcome Temptation

by Pastor Felizardo D. Abanto

There hath no temptation taken you but such as is common to man: but God is faithful, who will not suffer you to be tempted above that ye are able; but will with the temptation also make a way to escape, that ye may be able to bear it.—1 Corinthians 10:13

1) God knows us and He will never let us receive any temptation that is too great for us to resist.

2) God provides us with a way of escape from temptation.

3) Because Christ was tempted Himself and overcame it, He is there with us when we are tempted and is able to help us overcome it.

I encourage you, believers, to honestly acknowledge your weaknesses, and ask God’s help because He is our Only Source of help. Spend time doing things that will strengthen your spiritual life, like studying and reading the Bible, praying, helping in church. Realize how many things you can lose if you give in to temptation—your fellowship with God and other believers, your joy in the Christian life, and your inward and outward testimony.

Mercy’s War by Jon Foreman

God is not silent, nor is He dead, as many unbelievers of Him say. He still fights, He’s still in a war, but in a different kind of war. The weapon He uses today are not swords and guns, but mercy, shown in the love displayed by our Lord Jesus. Jon Foreman’s writing prowess here is at its best and masterpiece-like state.

I was looking for excuses
And You offered me my soul
In the name of all my weakness
In the name of rock and roll
By His sickness I am healed
Because they broke You, I am whole
O the wonderful blood of Jesus

I went looking for the fig leaves
And You asked me what they’re for
I was building up a wall
And You offered me a door
I was hoping for silver spoons
When You handed me a sword—
O the wonderful blood of Jesus!

Maker is unmade
Love succumbs to hate
Life himself is slain
Is death the only way?
Is death the only way?

I went looking for religion
Absolutely not a friend
I went looking for ways out
And You showed me the way in
I went looking for a ghost
And instead I found a Man—
O the wonderful blood of Jesus!

Felt like I was at the end
Felt like giving up on life
I talked about Your mother
And denied You once or twice
I plucked out Your beard
Put a sword into Your side—
O the wonderful blood of Jesus!

Life and love are atoned
By the blades of all our swords
We cut the final cord
But this is mercy’s war.

I was chasing after safety
When my world went up in flames
I watched all my defenses
Washed like ashes down the drain
I thought You were a stranger
But You called me out by name—
O the wonderful blood of Jesus!

Your wounds were gaping open
I couldn’t recognize You at first
All I had to offer
Was an insult or a curse
The blood dripped down like poison
On the nauseated earth—
O the wonderful blood of Jesus!

This is mercy’s war

This is mercy’s war

This is mercy’s war
O the wonderful blood of Jesus!

“Mercy’s War” is from The Wonderlands: Dawn EP, released 2015. © Atlantic/Lowercase People Records.

Ghost Machine by Jon Foreman

computer-addiction-8

What is technology doing to us? Are we becoming so much dependent on it, that we can’t live without it, that we can’t come out from the virtual worlds we are in and go out into the real world? Jon Foreman uses clever word play as he explores what technology does to us, and how it’s very similar to what sins does to us.

 

All hail the siren of our time

I’m possessed when she passes by

She drains the best years of my life

She makes promises she could never keep

 

Ain’t it a ghost machine

Makin’ a ghost out of me?

After all the lies I’m surprised that I still believe

I swear she’s gonna make a dead man out of me

My ghost machine

 

Father, forgive me ‘cause I know

Exactly how I spread my soul

My idolatry’s in the pocket of my coat

I make promises I could never keep

 

Ain’t it a ghost machine?

Ain’t she a ghost machine?

I’m still haunted by the faces on a screen

I swear she’s gonna make a dead man out of me

 

‘Do you know yourself?’

I heard a Voice call out

‘We define ourselves by the things we can’t live without.’

‘I could knock it,

‘I could quit it anytime.’

But my ghost is a drug,

My ghost is a drug.

She’s in my blood

And I can’t give her up.

 

The clock, the altar of our time

The thought, the temple of our mind

And I’ve been sprinklin’ the blood of most my life

On the Altars of my ghost machines.

 

Ain’t she my Enemy?

My Ancient Liberty?

The gods of all the empty promises that I believed

She haunts me with a laughter in my dreams

I swear she’s gonna make a dead man out of me

… my ghost machine.

 

From Jon Foreman’s song “Ghost Machine,” from The Wonderlands: Shadows EP, released 2015. All rights reserved.