Enduring Temptations

“Paano ka tumugon sa mga tukso?”

Iyan ang unang pangungusap na narinig ko nang i-play ko ang video ng pangangaral ni Dr. Charles F. Stanley (ng In Touch Ministries) na pinamagatang “Responding to Temptations Wisely” (written article sa susunod na pahina). At habang pinagninilay-nilayan ko ang tanong na iyon, at nakita ang aking sarili, nakita ko rin ang mga taong nasa paligid ko. Papanoorin ko lamang ang kanilang mga kilos, o papakinggan ko lamang ang kanilang mga sinasabi o mga sinasabi ng iba tungkol sa kanila, ay makikita ko na kung sila ay nagtatagumpay sa tukso o hindi. Sad to say, madalas ay hindi.

Paano ka nga ba tumugon sa tukso? May mga magsasabi na tao lang sila, hindi sila si Superman, o kaya si Jesus, kaya bumibigay na lang sila sa tukso. May mga magsasabi namang lumalaban naman sila, ngunit darating yung panahon na hindi na nila kaya kaya bibigay na sila. Meron naman ding mga tatawag sa Dios at hihingi ng lakas sa Kanya.

Nagtatagumpay ka man o bumibigay sa tukso, ito ang isang katotohanan: kailangan nating magtagumpay sa tukso. Kailangan. Kung nais mong maging isang Kristianong lumalago, tumitibay, at nagtatagumpay, dapat nating matiis ang mga tuksong dumarating sa atin. It’s just sad if we’re not. Ngunit napakaganda kung natitiis natin ang mga iyon!

Sana magsawa na tayong natatalo ng ating mga laman, Diablo, at sanlibutan sa tukso. Tumindig na tayo, ihanda ang ating baluti, at kasama ang Dios ay labanan ang tukso. Sa pagtatagumpay laban dito ay nagiging halimbawa ka sa iba—ikaw man ay bata, kabataan o matanda. Nagiging malapit pa tayo sa Dios.

Hindi naman tayo dapat maging Adan at Eba, o Cain, pwede nating alalahanin ang mga magagandang halimbawa ng Biblia—mga taong nagtagumpay laban sa tukso—at kunin mo ang kanilang mga halimbawa: si Joseph; si Daniel; sina Shadrach, Meshach, at Abednego; at higit sa lahat, ang Dios na nagkatawang-tao: si Jesus.

Advertisements

Serve Until He Returns

Matthew 24:45-51—Who then is a faithful and wise servant, whom his lord hath made ruler over his household, to give them meat in due season? Blessed is that servant, whom his lord when he cometh shall find so doing. Verily I say unto you, That he shall make him ruler over all his goods. But and if that evil servant shall say in his heart, My lord delayeth his coming; And shall begin to smite his fellowservants, and to eat and drink with the drunken; The lord of that servant shall come in a day when he looketh not for him, and in an hour that he is not aware of, And shall cut him asunder, and appoint him his portion with the hypocrites: there shall be weeping and gnashing of teeth.

 

Ang mga talata 45-47 ay napapatungkol sa pagpapalang nakareserba para sa lingkod na natagpuang matapat sa gawain kapag ang kanyang amo ay bumalik na. Ang mga talata 48-51 ay inilalarawan naman ang kasiraan na mapupunta sa lingkod na hindi tinutupad ang kanyang papel nang maayos kapag bumalik na ang kanyang amo.

Ang masamang lingkod ay napapansin ang pagpapaliban: matagal na panahon na nakalipas at hindi pa rin bumabalik ang amo. Ang kanyang napansin ay totoo, ngunit ang kanyang kongklusyon ay mali: Tutal napagpaliban ang pagbabalik ng aking amo, kaya kikilos ako para sa aking kapakinabangan laban sa aking mga katrabaho. Sa mga talatang ito, hindi lamang hinahanda ni Jesus ang mga alagad para sa isang hindi inaasahang pagbabalik. Hinahanda Niya sila sa isang pagpapaliban. Dapat na maging handa ang mga alagad sa pagpapaliban, upang matuto sila mula sa halimbawa ng lingkod na hindi matapat, at magpatuloy nang may katapatan upang magtayo ng mga buhay na kanilang maihahandog kay Kristo sa Kanyang pagbabalik.

Sinabi ni Jesus sa ibang lugar sa kasulatan na ang sa kanya, ang iglesya, ay nasa mundo ngunit hindi pag-aari nito. Sila ay tinawag na mabuhay sa paraan na hindi sila mapapahiya sa Kanyang hindi inaasahan, at biglaang pagbabalik. Tinawag din sila na mabuhay sa paraan na kapag ipinagpaliban ni Jesus ang Kanyang pagbabalik sa loob ng mahabang panahon, ay magpapatuloy pa rin tayong maglilingkod sa Kanya.

Ang pagiging hindi handa ay nagdadala ng mga malatrahedyang bunga. Ang paglalarawan dito ni Jesus ay matindi at nakakapagpabba—At siya’y babaakin, at isasama ang kaniyang bahagi sa mga mapagpaimbabaw: doon na nga ang pagtangis at pagngangalit ng mga ngipin. May nakikita ang talatang ito bilang babala sa mga hindi mananampalataya, mayroon naman nagsasabi na para ito sa mga hindi matatapat na mananampalataya [bilang pagkapahiya sa harap ng Panginoon]. Anuman sa dalawa, ito ay pangyayari na dapat nating iwasan nang may pag-iingat at pagpupursige.

Ang mga punungkahoy na tinatawag na oak ay matagal lumaki kaysa mga mushroom, ngunit nagbibigay ito nang pangmatagalang silong at matigas na kahoy. Kapag naharap tayo sa katotohanan ng pagpapaliban ng pagbabalik ni Kristo, tayo ay dapat na maging mas maging masigasig na magtayo para sa gawain ng Panginoon.

 

Mula sa Fusion (March, April, May 2009), pp. 110-111. Inilathala ng Random House.

Bible verses on Firstfruits

Exodus 34:26 The first of the firstfruits of thy land thou shalt bring unto the house of the LORD thy God.

 

Leviticus 2:12 As for the oblation of the firstfruits, ye shall offer them unto the LORD.

 

Numbers 18:12  All the best of the oil, and all the best of the wine, and of the wheat, the firstfruits of them which they shall offer unto the LORD, them have I given thee.

 

2 Chronicles 31:5  And as soon as the commandment came abroad, the children of Israel brought in abundance the firstfruits of corn, wine, and oil, and honey, and of all the increase of the field; and the tithe of all things brought they in abundantly.

 

Nehemiah 10:34-37  And we cast the lots among the priests, the Levites, and the people, for the wood offering, to bring it into the house of our God, after the houses of our fathers, at times appointed year by year, to burn upon the altar of the LORD our God, as it is written in the law:

And to bring the firstfruits of our ground, and the firstfruits of all fruit of all trees, year by year, unto the house of the LORD:

Also the firstborn of our sons, and of our cattle, as it is written in the law, and the firstlings of our herds and of our flocks, to bring to the house of our God, unto the priests that minister in the house of our God:

And that we should bring the firstfruits of our dough, and our offerings, and the fruit of all manner of trees, of wine and of oil, unto the priests, to the chambers of the house of our God; and the tithes of our ground unto the Levites, that the same Levites might have the tithes in all the cities of our tillage.

 

Proverbs 3:9  Honour the LORD with thy substance, and with the firstfruits of all thine increase:

The Thriving Family

by Elijah Abanto

Mag-isip ka ng isang pamilya. Magigising ang mga anak,  hindi dahil sa tawag ng kanilang ina, o amoy ng masarap na almusal, ngunit dahil sa ingay ng pag-aaway ng kanilang tatay at nanay. Magmamadaling umalis ang tatay; ipapasa naman nung nanay ang kanyang galit sa kanyang mga anak, sa pamamagitan ng bulyaw at masamang tingin. Dahil doon, isa sa mga anak ang sasagot nang pabalang sa kanyang ina.Yung isa pang anak, na mas matanda sa kanya, ay papagalitan siya dahil sa kanyang ugali at manghahamon ng away. Aalis ang mga anak sa eskwela nang mapait at galit.

Walang may gusto ng ganoong pamilya. Ngunit madalas ay makikita natin ang ganitong uri ng eksena sa halos bawat pamilya—baka nga maging sa pamilya mo.

“Ano’ng gagawin namin ngayon?” itatanong mo. Huwag kang mag-alala; may pag-asa. Nagbibigay ang Biblia nang malinaw na mga instruksyon para magkaroon ng isang maka-Dios, lumalago, at nagtatagumpay na pamilya. Apat ito. Anu-ano ang mga ito?

 

Let’s start listening.

James 1:19—Wherefore, my beloved brethren, let every man be swift to hear, slow to speak, slow to wrath:

Proverbs 4:1—”Hear, ye children, the instruction of a father, and attend to know understanding.”

Ang salitang “listen,” noong tingnan ko sa Merriam-Webster Dictionary, ay may apat na ibig-sabihin kung gagamitin ito bilang isang action word. Lahat ay laging may karugtong na pagdinig, tulad ng iyong iniisip marahil. Ang isa ay isang makaluma o archaic na ibig-sabihin: “to give ear to,” paglalaan ng iyong tainga sa isang salita—parang yung ginagawa mo kapag may bumubulong sa iyo. Nagagawa mo na ba ito minsan sa iyong tahanan? Kung ikaw yung ama o ina, nagawa mo na ba ito sa iyong asawa o anak? O kung ikaw ay anak, sa iyong mga magulang? Ang nakakalungkot, ang  pakikinig ay isa sa mga malaking “kapanasanan” ng maraming indibidwal kasama mga Kristiano.

Mas madali tayong magsalita kaysa makinig. Ayon nga sa mga statistics, sa isang grupo na nag-uusap, kailangan lang magsalita ng isang tao ng labindalawang salita para automatic na magsalita ang isa pa. Kahit nagsasalita pa yung isa, awtomatiko, pagkaabot niya ng labindalawang salita, magsasalita na yung iba.

Marami sanang hindi na kinakailangang problema ng pamilya na naresolba kung ang pakikinig lamang ay kasama sa ating pag-uugali.

Ang salitang “hear,” kasama ang lahat ng anyo ng salitang ito, ay nababanggit sa Biblia ng higit sa 810 na beses. Kung paulit-ulit na binabanggit, ibig-sabihin mahalagang-mahalagang ito. Dapat tayong makinig kung magtatagumpay ang isang pamilya.

Heto ang ilang mungkahi na pwede mong gawin kung gusto mong malinang ang pagiging palamakinigin:

  • I-break mo ang statistics! Huwag kang sasabay na magsalita sa nagsasalita. Hintayin mo siyang matapos.
  • Huwag ka agad mag-react.
  • Hayaan mong may makipag-usap sa’yo ngayong lingo at huwag kang magsalita hangga’t hindi niya hinihiling sa iyong magsalita ka.

 

Let’s talk spiritual.

Ephesians 5:19—Speaking to yourselves in psalms and hymns and spiritual songs, singing and making melody in your heart to the Lord;

Philippians 1:27—For unto you it is given in the behalf of Christ, not only to believe on him, but also to suffer for his sake;

Nasa panahon na tayo kung saan ang “pakikipag-usap nang ispiritwal” ay pinagtatawanan o nililibak. Subukan mong magsabi ng “The Lord be with you” bilang pagbati kung hindi ka asarin. Pero mukhang hinulaan na ito ng Hosea 9:7, dumarating na raw ang panahon na ang propeta ay tinatawag nang baliw, ang ispiritwal na tao ay ulol.

Ngunit may isang bagay tungkol sa pagsasalita nang ispiritwal na nagpapakalma sa isang tao. May epekto pa nga na parang binabantayan nila ang kanilang aksyon o sinasabi.

Isang magandang halimbawa ng ganitong klase ng pag-uusap ay makikita kina Boaz, kanyang mga manggagawa, Ruth, at Noami. (hal., Ruth 2:4)

Maaari na nating simulan na makipag-usap nang ispiritwal, sundin mo lang ang mga mungkahing ito:

  • Panatilihin mo ang salitang “Dios” sa iyong pakikipag-usap nang hindi bababa sa 7 beses isang araw.
  • Subukan mong huwag matawa o mang-asar sa taong nagsalita ng ispiritwal. Tanggapin mo ito nang normal at may paggalang.

 

Let’s submit to one another.

Ephesians 5:21—Submitting yourselves one to another in the fear of God.

1 Peter 5:5—Likewise, ye younger, submit yourselves unto the elder. Yea, all of you be subject one to another, and be clothed with humility: for God resisteth the proud, and giveth grace to the humble.

Isipin mo na lang ang isang anak na lalaki o babae na nagpapasakop na lamang sa mga ipinag-uutos ng kanyang mga maglang. Wala ditong kaso kung anong klaseng magulang, kahit stepfather o stepmother iyan, masama o mabuting magulang—mas maganda kung nagpapasakop na lamang ang anak.

Isipin mo na lamang ang isang asawang babae na handang magpasakop sa kanyang asawa.

At isipin mo rin ang isang lalaki na binibigyang-konsiderasyon ang mga mungkahi ng kanyang asawa at anak at nagpapasakop rito kung ito naman ay tama.

Ang laki ng kaibahan, tama?

Maraming mga maliliit na bagay ang nagiging “iceberg” dahil sa kakulangan sa pagpapasakop. Ngunit marami din namang mga “icebergs” ang nawawala kapag may submission.

Paano mo lilinangin ang ganitong klase ng attitude? Try these two steps:

  • Ikaw na ang magtanong, “Mayroon po kayong ipapagawa?” “May kailangan ka ba?” “Ano sa tingin mo?” Mas madali na magpasakop kapag ikaw na ang nauunang mag-alok.
  • Planuhing sabihing “Oo,” kapag may nag-utos sa’yo, o nagbigay ng suwestiyon—basta alam mo namang tama at hindi naman nakakasama.

 

 

Let’s praise each other;

let’s pray for each other.

Philippians 2:3—Let nothing be done through strife or vainglory; but in lowliness of mind let each esteem other better than themselves.

1 Timothy 2:8—I will therefore that men pray every where, lifting up holy hands, without wrath and doubting.

James 5:16—Confess your faults one to another, and pray one for another, that ye may be healed. The effectual fervent prayer of a righteous man availeth much.

 

Patawarin niyo ako sa pagiging negatibo ko, ngunit, sa totoo lang, sa bawat panahon na ako ay napapadaan sa mga tahanan, kahit na sa mga Kristiano, bihira akong makarinig mula sa magulang ng mga positibong bagay tungkol sa kanilang mga anak. (Aminin!) Sa bawat mabuting ginawa, mayroon naman tayong itutumbas na sandaang masamang bagay tungkol sa tao. Sa mga anak, tuwing Mother’s Day o Father’s Day lang yata nakakapagsalita nang positibo! (Siguro pag may Children’s Day na rin ay magkaroon ng positibong masasabi ang mga magulang sa anak!) Madalas din sa pagitan ng mag-asawa ang ganitong klase ng eksena—pintasan, simangutan.

Ngunit alam mo, at alam ko, na mas nakakatulong ang mga positibong salita kaysa negatibo. Kahit kailan ay ganun na iyon. Mas mahirap tanggapin ang negatibo. Hindi naman dapat mawala ang negatibo, lalo na kung totoo at karapat-dapat namang banggitin; ngunit lalong hindi dapat kung walang positibo.

Ang resulta tuloy ay mga mabababa, imbes na naitataas, na ispiritu. Galit, at hindi kabaitan ang karaniwang resulta ng puro na lang pintas. Bakit hindi purihin ang mga nagawang tama ng isa’t isa? Kung may mali, ipanalangin natin nang taimtim sa Dios; kung kailangang kastiguhin, gawin mo, ngunit hindi dapat nawawala ang pagpansin ng tama.

 

Ilang mga suwestiyon:

  • Purihin agad-agad ang nagawang tama at huwag nang ipagpaliban pa. Mas madali itong gawin nang “on-the-spot” kaysa maghintay ka pa ng “tamang” panahon. Hindi na iyon darating.
  • Ipag-pray siya kung may nagawa siyang mali.

 

Mag-isip ka uli ng isang pamilya. Gigising ang mga anak—dahil mayroon silang morning devotions. Babati ang mga anak, “Magandang umaga po.” Pagkatapos ay mananalangin sila. Nakahanda ang masarap na almusal. Mukhang masaya si Ama. Maaliwalas ang mukha ni Ina. Ang lalaki, bago umalis, ay magtatanim ng halik ng pagmamahal sa kanyang asawa, na nagsasabing, “Gabayan ka ng Panginoon sa ating mga anak.” “Pagpalain ka ng Dios,” sasagot ang asawa nang pagkatamis-tamis. Ang mga anak? Nakangiti, halos-mangiyak-ngiyak na sa ligaya, at nagsasabing, “Ba-bye.” At mula doon ay magpapasalamat sila sa Dios para sa araw na iyon at sa mga magulang habang papunta sa school.

Ang lahat ay nagnanais ng ganoong klase ng pamilya. Pero, huwag kang mag-alala; hindi lang ito posible sa fairy tale—pwede rin itong mangyari sa totoong buhay. Sa tulong ng Dios, pagbubulay-bulay ng Kanyang Salita, at patuloy na pananalangin sa Kanya, ang pamil-ya mo’y magiging maka-Dios, lalago, at magtatagumpay.

Nagsisimula iyon—sa’yo.

Thriving Families

Kung mayroon mang panahon na higit na kailangan ang mga pamilyang makadiyos, lumalago, at nagtatagumpay—ngayon iyon. Ipinapakita ng Biblia sa pamamagitan ng mga halimbawa nitong mga karakter—ang kahalagahan ng isang pamilya. Hindi naman kinakailangan ang isang perpektong pamilya, ngunit isang pamilya na may takot sa Dios—sapagka’t sa ganoong paraan, ang isang pamilya ay magtatagumpay.

Sa ngayon ay maraming bigong pamilya—mga pamilya natatapos sa kahihiyan, kasiraan, paghihiwalay, kawalan ng pagtitiwala, at poot. Malulungkot ka na lamang kung makakarinig ka ng mga ganoong balita—dahil mahirap, kung gusto mo man, na ayusin ang ganitong klase ng trahedya. Minsan ay imposible pa nga.

Ngunit ang lahat ng bagay ay may pag-asa pa. Basta’t umasa ka lamang sa Dios at magpatuloy sa pagsunod sa mga utos Niya, ang pamilya mo ay magtatagumpay. Ang pagbabasa ng mga kwento ng mga pamilya sa Biblia ay makapagbibigay sa’yo ng lakas ng loob para magpursige. Mayroon sa kanilang dumaan sa mga pagsubok, ngunit nagtagumpay; mayroon namang ding nabigo.

  • Adam (Genesis 3-4)
  • Noah (Genesis 6-9)
  • Abraham (Genesis 12-25)
  • Isaac (26-28)
  • Jacob (29-50)
  • Amram (Exodus 2:1-10)
  • Elkanah (1 Samuel 1-2: 11, 18-26)
  • Eli (1 Samuel 2:12-17, 27-36; 3-4)
  • David (2 Samuel)
  • Joseph and Mary (Matthew 1-2; Luke 2)
  • Eunice (2 Timothy 1:5)

Kailangan ng henerasyon na ito ng mga pamilyang makadiyos, lumalago, at nagtatagumpay. Ngunit kung magiging ganito ang iyong pamilya, kailangan muna na una ay nais mo talaga ng ganitong klaseng pamilya, pangalawa ay determinasyon na ipursige ito, at pangatlo Dios na iyong pinaniniwalaan at sinusunod.

My Story

by Elijah Abanto (written for my birthday 2010)

October 4, 1990, Thursday. Kagaya ng maraming araw ng kapanganakan sa buong mundo, ang araw na ito ay napapaligiran ng mga malalaking kaganapan sa mundo. October 3 noong pag-isahin ang dalawang Alemanya: West at East Germany at tuluyang nawala ang Communist regime ni Gorbachev. October 5 nang mai-publish ang huling isyu ng isang newspaper sa Australia pagkatapos ng 150 taon nitong pagkalathala. Sa mismong araw na ito nagsimula ang National League Championship Series (baseball). Noong araw din na ito nagsama-sama ang dalawampung mga pinakakilalang mga university rectors sa buong mundo upang pag-usapan ang papel ng mga unibersidad sa pangangalaga ng kalikasan at kinabukasan ng buong mundo.

Noong araw na ito nagdesisyon ang Kataas-taasang Dios na ako ay ipinanganak. Siyam na buwan simula noong ipagbuntis ako ng aking ina, ay naging mahilig si Mommy sa pagkain ng pinya—doon niya ako pinaglihi. (Medyo sumbungero ako noong bata kaya binansagan akong “reporter,” dahil pinaglihi daw ako sa pinya—maraming mata, ika nga.) Ipinanganak ako ni Mommy sa Philippine General Hospital, Quezon City, isang kakaibang pangyayari sa aking mga magulang—dahil ang unang tatlo ay pinanganak sa ospital sa Angono, Rizal, habang ang mga sumunod sa akin ay pinanganak sa clinic sa Tondo, Manila, ng isang kilalang Baptist na doctor nina Tatay. Parehong tahimik at maayos ang kapaligiran ng aking ina sa Angono at Tondo. Sa Angono dahil kaunti lamang ang tao sa ospital doon. Sa Tondo dahil clinic iyon. Ngunit hindi naging maganda ang karanasan ng aking ina sa PGH. Maraming tao, kaunting mga hospital beds, at masusungit na doktor. Wala nang magawa ang aking ama dahil nandoon na sila. Kaya mula sa hirap na iyon ay ipinanganak ang “pinya,” pinangalanang Elijah Escalante Abanto.

Lumaki akong curious about many things. That was a blessing from God, because later on ang curiosity na iyon ang magiging dahilan para ako’y matuto ng maraming bagay. Naikwento ng aking mga magulang na mahilig daw akong magpatong-patong ng mga cassettes. Mahilig din daw akong manghila ng mga tape sa mga casettes. At galit ako pag kinukuha sa akin iyon. Iyon siguro ang naging clue ng Dios na magiging maalam ako sa pag-operate ng cassette tape player.  Nagsimula na rin ang pagkahilig ko sa telebisyon. Hilig kong kalikutin ang mga buton sa TV, kaya nilagay nila Tatay yung TV sa mas mataas na lugar. Nang mangyari daw iyon ay kumukuha na ako ng mga upuan at sinusubukang abutin ang TV! Noong maging elementary at high school student ako, dahil sa pagkahilig ko sa telebisyon, ay nagsulat pa ako ng programme schedule ng GMA 7, mula umaga hanggang madaling-araw, Linggo hanggang Sabado, complete with sponsors. (!) Nakakatuwa pa dahil dahil doon ay na-inspire akong gumawa ng isang TV channel (that was CYPA) that was Christian-oriented, with program schedule, mula umaga hanggang madaling-araw, Lunes hanggang Sabado, complete with Christian and secular product sponsors. (!) Ngayong college na ako, I’m having a vision of a Media Corporation that upholds the Scripture and Baptist faith. Lahat ng iyon, mula sa pagkabata ko.

Mahilig daw akong magbilang at mag-organize. Pagkagaling daw nina Tatay o Mommy sa palengke dala ang mga gulay na gagamitin sa pagluluto ay kukunin ko ang mga iyon, igugrupo, at bibilangin isa-isa. Noong lumaki ako sa mga subjects ng Math, Science at English ako nag-excel.

Nagsimula din sa aking pagkabata ang pagkahilig kong mag-drawing. Noong una, tulad ng maraming iba, ay taong-tingting at pusang-tingting lang ang kaya kong gawin, but God used my Uncle Rey to nourish my ability. Binigyan niya ako ng mga drawing books (e.g., How to Draw Horses, How to Draw Flowers, How to Draw Wild Animals, Lettering, etc.) at ginawan niya ng isang “special light machine,” isang parang mesa ng salamin na may mahabang fluorescent lamp sa ilalim. Bubuksan yung fluorescent lamp, ipapatong ko yung ibabakat ko na drawing sa mesa na salamin. Later on kaya ko nang mag-drawing nang hindi bumabakat, pagkatapos ay mag-drawing nang hindi kumokopya. Natuto din akong mag-lettering. Ang Dios lang ang nakakaalam na magagamit ko pala iyon sa paggawa ng mga visuals sa pagtuturo ko sa mga bata ngayon.

I learned music in church, nung bata pa lang ako. Ang pinakamaaga kong naaalala na na-expose ako nang personal sa musika ay yung time na kami lang ni Mommy ang pumunta sa church sa Proj. 8 (under Pastor Arias) noong weekdays. Walang tao sa sanctuary, ngunit bukas iyon. Dinala niya ako sa harap ng itim na piano, pinaupo ako sa tabi niya, at ipinakilala sa akin ang do-re-mi. I didn’t know that later on God would use me in composing music, reading a piece, and discerning the tune.

Singing? Sa church din, pero ang mas naaalala ko ay ang training na ginawa sa akin ng aking Uncle Rey. He wasn’t good at singing, but what he did, pinakanta niya lang ako nang pinakanta. He didn’t know the Lord yet, at ang mga pinapakanta niya lamang sa akin ay mga kanta ni Madonna, Janet Jackson, The Eagles, Michael Learns to Rock. (!) That wasn’t a good singing training spiritually, but my singing capability was nurtured anyway! Mommy then trained us four kids (Micah, Joseph and Olivette) na laging kumanta sa church, sa camp, kahit saan kami makarating—with the support of my father. Later on, napasali ako sa singing group ng church bilang Soprano, then Tenor na ngayon.

Ngunit ang lahat ng mga ito ay pag-hahanda lamang sa mas magandang layunin ng Dios—ang ako’y maligtas at magsuko ng buhay sa Panginoon—the spiritual side, the greater side. Nangyari din itong lahat sa aking childhood years.

Natutunan ko kung paano makinig sa aking ama. Kasama ang tulong ni Mommy, dinisiplina kami ni Tatay na kami’y makinig. Siya ang unang tao kong pinakinggan, sa kanyang mga pangangaral. Listening did much more good to me than the other skills I have, dahil dahil dito ang pagiging receptive ko sa Salita ng Dios ay naging madali. Naligtas ako noong Linggo ng March 12, 2000, sa pagtuturo ng aking ina sa Sunday School, kasabay ang aking mga kapatid (Micah at Joseph). Sumunod na buwan ay binautismuhan ako ni Tatay sa isang  swimming pool sa Metrogate, TMC.

Three years later ay makikita mo akong nakaluhod sa harap ng stage kung saan nangangaral si Pastor Rolly Lariosa at tumatawag sa mga kabataan na magsuko ng buhay. That was March or April 2003, sa camp, sa Iba, Zambales. I was 12 years old then.

High school nagsimula ang Dios na itulak akong gawin ang kalooban Niya. Noong mga taong ito ay na-burden ako sa mga kaluluwa ng klase at guro ko. Mula 1st year hanggang matapos na lamang ako ng high school ay hindi ako tumigil sa paggawa ng paraan para ma-win sila. (Wala akong na-win sa kanila [puro mga professions lang], bukod sa isang hindi ko naman talaga intensyon, si Bienmar Beniza.)

Noong high school ko nadiskubre ang binigay na kakayahan sa akin ng Dios—ang pagsusulat. Nagmula iyon sa pinagsama-samang impluwensya ni Tatay at ni Uncle Rey sa pagbabasa ng libro noong bata ako. Noong HS ako ay naisip ko na magsulat, at sa pamamagitan ng newsletter. (Ang mga pamagat ay nagsimula sa title na “SSC Unity” at natapos sa “High School Times.”) Never did I know na ang kakayahang ito ay magdadala sa akin na magsimula ng isang publishing ministry within the church (CYPA Paper Ministries) with BDJ as the front, ang siyang binabasa niyo ngayon.

Ang pagsusulat ko ng mga kwento ay na-inspire ng aking kaibigan sa high school—si Berlie Ann. Dahil sa kanya ay natuto akong magbasa ng pocketbook; sa pagbabasa ko ng pocketbook ay na-inspire akong magsulat ng mga nobela, Christian-oriented romance ang type. Ngayon ay sinusulat ko ang God Led Me to You sa Facebook, na nakaka-bless sa mga bumabasa nito. Isa pa ay ang pagsusulat ko ng The Story of Unbelief, isang allegory tungkol sa kaligtasan (naituro ko ito sa DVBS ng aming church, na-publish ito sa BDJ, naituro ko na sa mga Good News classes na aking hawak, at sa mga bata na tinuturuan ko sa Mandaluyong City pagkatapos ng klase sa Bible school).

Bata pa ay marunong na akong mag-computer, pero na-develop ko lamang talaga iyon noong high school. Gamit ang Publisher, natutunan kong gumawa ng newsletters. That God-given skill would later develop BDJ, kasama ang marami pang mga papers you wouldn’t care to know about. Natutunan ko rin mag-blog dito, na nagresulta sa formation ng website ng Capitol BBC (using Multiply) at BDJ (using Blogger). I later learned Facebook and made pages for both BDJ and CYPA Paper Ministries.

3rd Year high school ako nagsimulang magturo ng mga bata through Good News. God’s love for children was kindled in my heart at pinatindi ng pagtuturo ni Mrs. Gloria Ebert ng Pedagogy sa Bible Baptist Seminary noong first year ako, yung taon din na ibinigay sa akin ang Children’s Department. Now I’m teaching nearly 10 groups of children (3 members’ families, 5 Good News Classes sa Bagtas, Tanza, Cavite, 2 sa Mandaluyong, MM). My thesis last year was inspired by that love (“The Biblicality of Including the Children in Public Worship”). That thesis got me into hard time with the pastors, ngunit all along ay kasama ko si Tatay sa mga iyon.

Marami akong natutunan tungkol sa ministry kay Bro. Dennis Ebert at Pastor Sixto Tan, among others. Sa Bible school nagsimulang matuto ng computer hardware and software.

Ngunit higit sa mga ito, ay sa Bible school ko natutunan ipaglaban ang aking pinaniniwalaan (especially sa aspeto ng music, dancing at children). I experienced more inner struggles. Sa panahong ito ko natutunan ng higit sa lahat na Panginoon ang dahilan ng lahat ng na-accomplish ko ngayon. Ito ang panahon kung saan pinakamarami akong natanggap na papuri, ngunit ito rin ang panahon na nakita ko ang aking sarili na mahina, walang kaya, kung hindi lamang sa biyaya ng Dios.

I’m going twenty now. I will soon be reaching the milestone of my teenage years. Mayroon nang napupusuan ang lalaking ito; soon I will marry and have a family. Hindi ko alam at baka maging pastor na ako. Now I wrote this hindi para magmalaki. I just want to set an example. Mga bata, sundin niyo na ang Dios ngayon. Tama na muna ang laro. Mga kapwa ko kabataan, huwag ka nang magsayang ng oras. Ibigay mo na ang buhay mo sa Panginoon. Mga nauuna sa akin, magpatuloy po kayo. Magpakasigasig po kayo. Ang anumang ako ngayon ay dahil hindi nanghinawa ang mga nauna sa akin.

How to Benefit from the Bible

by Reyvie Manalo

Jas 1:21  Wherefore lay apart all filthiness and superfluity of naughtiness, and receive with meekness the engrafted word, which is able to save your souls.

Bilang mga Kristyano, hindi natin ikinahihiyang sabihin na ang Bibliya ang ating batayan sa ating pananampalataya at pamumuhay. Ito ay isang napakagandang patotoo. Sa atin na mga Baptists na nagfe-Facebook, nakalagay sa ating profile na ang Bible ang ating favorite book.

Subalit kung nais nating makakuha ng pakinabang sa Aklat na ito, hindi sapat na sinasabi lamang natin ito. Kaya hayaan nyo akong magbigay ng ilang pamamaraan kung paano tayo makakakuha ng tunay na benepisyo mula sa Bibliya.

 

I Must Receive the Word of God

 

Kung nais talaga nating makinabang mula sa Salita ng Dios, dapat natin itong tanggapin sa ating mga buhay.

Sa ating teksto ay gumagamit si Santiago ng isang ilustrasyon ng isang binhi at isang lupa. (...receive with meekness the engrafted word). Sa Matthew 13, binigyan tayo ng Panginoon ng isang talinhaga na kapareho ang klase. Sinasabi Niya ang tungkol sa binhi (ang Salita) at sa lupa (ang puso). Paano yun na parehong uri ng binhi ang ginamit, ngunit nagbubunga ng iba’t ibang resulta? Ang sagot ay nasa lupa! Yung isang lupa ay tinanggap ang Salita nang may tamang pag-uugali, habang ang iba ay hindi.

How do I receive the Word with right attitude?

  1. Be carefulJas 1:19 Wherefore, my beloved brethren, let every man be swift to hear, slow to speak, slow to wrath:

Maging mabilis na makinig. Ibigay ang iyong buong atensyon. Maging alerto. Don’t miss the message!

  1. Be calm – Jas 1:19slow to wrath.

A relaxed attitude increases receptivity. Kung ikaw ay relaxed, mas kaya ng tao na makipag-usap sa’yo nang higit at kaya mong makaintindi nang malinaw. Sa kabilang banda, kung tayo ay galit, balisa, nagdaramdam, mapait, nagiging balakid/harang ito sa pagpapanatili sa ating mapakinggan ang Salita ng Dios.

  1. Be cleanJas 1:21 Wherefore lay apart all filthiness and superfluity of naughtiness, and receive with meekness the engrafted word, which is able to save your souls.

Nangangahulugan ito na pagtigil sa paggawa ng anumang imoral o masama. Bago ka makapagtanim ng isang binhi, mahalaga na bunutin muna ang mga damo. Ang mga damo ay nagiging balakid sa paglago ng halaman. Kapag tayo’y may kasalanan sa ating mga buhay, hinaharangan nito ang pakikinig ng Salita. Pinipigilan ng kasalanan ang Salita ng Dios na lumapit sa ating mga puso. Kaya hangga’t hindi tayo malinis, hindi tayo masyadong makikinabang mula sa Salita.

  1. Be compliant.  Jas 1:21 ..and receive with meekness the engrafted word,..

Ito ay nangangahulugan na pagtanggap nang may kababaan ng loob. Ito ay nangangahulugang yung pwedeng maturuan, mapagpakumbaba, at bukas sa pagbabago. Huwag kang umakto na parang alam mo na ang lahat. Kapag iniisip mo na alam mo na lahat, mawawalan na ng silid para sa Salita na bigyang-pakinabang ka sa iyong buhay-Kristiano.

 

I Must Reflect on the Word of God

Jas 1:23  For if any be a hearer of the word, and not a doer, he is like unto a man beholding his natural face in a glass: 24  For he beholdeth himself, and goeth his way, and straightway forgetteth what manner of man he was. 

Gumagamit dito si Santiago ng ilustrasyon ng isang salamin. Ang Salita ng Dios ay tulad ng isang salamin. Ang gamit ng salamin ay para suriin ang ating mga sarili. Anong silbi ng salamin kung matapos mong makita ang iyong sarili, ay wala ka namang gagawin patungkol dito?

Ang Salita ng Dios ay isang salamin ay kailangan nating gunitain!

Binibigyan tayo ni Santiago ng tatlong praktikal na mga paraan sa kung paano magbubulay-bulay sa Salita:

  1. Read it. Jas 1:25 But whoso looketh into the perfect law of liberty, and continueth therein, he being not a forgetful hearer, but a doer of the work, this man shall be blessed in his deed. 

Ito’y nangangahulugan na dapat ay hindi tumigil sa pagtingin. Hindi lang ito basta pagbabasa, kung mas mailalarawan pa ng mga salitang research at investigation. Ang salitang look ay na nangangahulugang to stoop down and gaze in.

May dalawang paraan ng pagtingin sa salamin. Maaari kang sumulyap rito (glance), o tumitig rito (gaze). Kapag sumulyap ka lang, mabilis ka lang na aalis at kakalimutan kung ano ang iyong nakita. Ngunit hindi iyon ang gustong gawin natin ng Dios kapag nagninilay-nilay tayo sa Kanyang Salita. Nais Niya na tayo’y tumitig rito (pagmasdan ito nang mabuti). Magbigay ng mas mahabang oras/atensyon/tuon sa Salita.

Maraming mga Kristiano, para lamang masabi na nag- “quiet time,” ay susulyap lamang sila sa kanilang Biblia, at yun na yun. Hindi iyan ang ibig-sabihin natin kapag sinasabi nating I Must Reflect on God’s Word.

May isang magandang aklat akong natapos ilang buwan ang nakalilipas na pinamagatang Bible Study Methods. Sa aklat na iyon, ang awtor ay nagmungkahi ng siyam na bagay na dapat tingnan habang nagninilay-nilay sa Salita.

Gumamit siya ng isang acronym para rito para madaling maalala:

S – Is there a Sin to confess

P – Promise to claim

A – Attitude to change

C – Command to obey

E – Example to follow

P – Prayer to be prayed

E – Error to avoid

T – Truth to believe

S – Something to praise God for

Simula noong matutunan ko ito, ginagamit ko na ang pattern na ito para magnilay-nilay sa Salita.

  1. Review it.  Jas 1:25 But whoso looketh into the perfect law of liberty, and continueth therein..

Ito ay pagbabasa ng Biblia at pag-iisip tungkol dito nang paulit-ulit. Pagbubulay-bulay ang tawag dito ng Biblia. Ang pagbubulay-bulay ay nangahulugang pag-iisip nang seryoso tungkol sa isang bagay nang paulit-ulit.

Kung alam mo kung paano mag-alala, alam mo kung paano magbulay-bulay. Kumuha ka ng isang negatibong ideya at isipin mo ito nang paulit-ulit, iyon ay tinatawag na “worry” o pag-aalala. Ngunit kung kinuha mo ang Salita ng Dios ay pinag-isipan mo ito nang paulit-ulit, ito ay tinatawag na “meditation” o pagbubulay-bulay.

Psa 119:97  MEM. O how love I thy law! it is my meditation all the day.

The Lord told Joshua Jos 1:8  This book of the law shall not depart out of thy mouth; but thou shalt meditate therein day and night..

Maaaring ikaw ay nagmamaneho, ngunit ikaw ay nagbubulay-bulay; maaaring ikaw ay nagluluto/naglilinis ng bahay/naglalaba ng mga dami, ngunit ikaw ay nagbubulay-bulay. Dapat tayong magsanay na pagbulay-bulayan ang Salita ng Dios.

  1. Remember it. Jas 1:25 But whoso looketh into the perfect law of liberty, and continueth therein, he being not a forgetful hearer..

Dito na pumapasok ang kahalagahan ng Scripture memorization. Kabisaduhin mo ang mga kasulatan sa iyong isip at ingatan ito sa iyong puso. Sinabi ng psalmista, Thy word have I hid in my heart that I might not sin against thee.

Huwag mong tingnan ang pagkakabisado na isang pabigat. Dapat blessing ang memorization, hindi burden.

And speaking of remembering, sila na nanag-take note ay may malaking lamang sa mga iba na hindi. Meron silang mababalikan na material in case makalimutan nila ang mensahe na kanilang napakinggan before.

So those are the practical ways to Reflect on the Word: Read it, Review it, and Remember it.

Para sa panghuling bahagi, kung nais nating mapagpala ng Salita ng Diyos, kinakailangan nating tumugon sa Salita ng Diyos!

I Must Respond to the Word of God

 

Going back to the book of James, Jas 1:22 But be ye doers of the word, and not hearers only, deceiving your own selves. 

Huwag lang basta makinig sa Salita—sanayin ito, isabuhay ito, kumilos ayon dito, at gawin kung ano ang sinasabi nito!

May mga Kristiano na gustong mag-church, makinig sa mensahe, ngunit umaalis sila nang walang intensyon na tumugon sa anumang napakinggan nila.

Sinasabi ni Santiago na dinadaya natin ang ating mga sarili kung hindi natin hahayaan ang Salita na baguhin tayo. May mga Kristianong nag-iisip na sapat na ang biblikal na kaalaman upang lumago. Ngunit sa nakikita natin, ang sukatan ng pagiging malago ay hindi kaalaman—ang sukatan ng pagiging malago ay ang karakter.

May mga Kristiano na nag-iisip na sila’y mga ispiritwal na higante dahil sa dami ng biblikal na impormasyon sa kanilang ulo, ngunit sa paningin ng Dios sila ay mga ispiritwal na kutong-lupa, mga wala pa sa gulang, sapagka’t hindi nila matutunan na tumugon sa kanilang nalalaman.

Dapat natin alalahanin na ang kaalaman ay nagdadagdag ng responsibilidad. Kapag mas marami tayong alam, mas marami tayong pananagutan. Sinabi ni Jesus, To whom much is given, much is required. Sinabi ni Santiago, To him who knows to do good and doeth it not, it is sin.

Kaya ang tanong sa atin ngayon ay ito, “Ano ang gagawin ko sa aking nalalaman? Ako ba ay tumutugon sa Salita ng Dios?”

Naalala ko na may nabasa akong kwento tungkol sa isang myembro ng church na dumating nang huli isang Sunday ng umaga. Habang siya’y nakaupo sa tabi ng isa pang myembro, tinanong niya ito nang mahina, “Tapos na ba yung preaching?” Matalinong sumagot ang myembro sa kanya at nagsabi, “Na-preach na yung message, pero hindi pa natin nagagawa!”

Kaya mga Kristiano, kung nais talaga nating makinabang mula sa ating Biblia, umaasa ako na maaalala natin ang tatlong simpleng mga hakbang na ito: Receive the Word, Reflect on the Word, and Respond to the Word.

 

Ang article na ito ay sinulat ni Bro. Reyvie Manalo, at pinublish originally sa Facebook in three parts under the same title. Isinalin nang buo sa Tagalog ni Bro. Elijah Abanto.

Si Bro. Reyvie ay dating myembro ng Capitol BBC, at aktibong myembro na ng Calvary Baptist Church sa Dubai, UAE. Kasama niyang nakikinabang sa Biblia ang kanyang asawang si Rio at anak na si Hannah.

I Am the Preacher’s Wife

by Diane Pellin
I am the woman who proudly sits in the shadows as her husband stands in the light.  I am the one who knows her husband is a gift from God, and so I give him back to my Lord through his full-time service.   Often times, I am so lonely for him because I share him with others.

 

But I am also pleased that he gives of himself so unselfishly. I am the one who encourages the preacher when others sometimes fail to. I am the one who listens to his dreams for the church and helps him look into the future and see his dreams become a reality.

 

And when others wonder if he really cares, I am the one who sees him on his knees, shedding tears for the future of the Lord’s church.

Benefiting from the Bible

Kaunting bagay lang ang higit na nakaka-appeal sa atin kaysa sa “benefits.” Kung kaunti man ang alam na English ng isang tao, kapag nataon siya’y pangkaraniwang mamamayan, ay isa ang “benefits” sa mga salita marahil na alam niya. Sikat ang salitang iyan sa mga miyembro ng OWWA, PhilHealth, at marami pang organisasyon sa bansa, kabilang na ang mga bangko. Kapag narinig ang “benefits,” pumapalakpak ang tainga ng tao.

Paano kung sabihin kong may “benefits” kang makukuha mula sa Biblia? Kung ikaw ay isang Kristiano, malamang ang isasagot mo, “Totoo naman eh, talagang maraming benepisyo ang Biblia!” Kahit siguro unsaved na tao, basta relihiyoso, ay sasabihin iyon.

Ano nga ba ang mga benepisyong naidudulot ng Biblia? Unang-una ay kaligtasan, sigurado na diyan. Idagdag pa ang mga ispiritwal na pagpapala tulad ng pagiging malapit sa Dios, kapayapaan, katiyakan, tibay ng loob, kasiyahan, bukod pa sa karagdagang kaalaman at mga pisikal, pinansyal na pagpapala kapag sinunod ito. Napakaraming benepisyo ng Biblia sa buhay ng isang tao, lalo na sa isang Kristiano.

Ang tanong ay kung kita sa buhay mo ang sinasabing “benepisyo” ng Biblia.  Marami sa atin ang nagsasabi nito, ngunit kapag tiningnan ang ’tanang’ buhay natin, walang ebidensya—’seems like invisible,’ sabi nga sa English.

It’s because we’re not doing some needed things. Una ay dapat mayroon muna tayong mga Biblia. Hindi dapat sinasabi ng isang walang Biblia na nakikinabang siya rito. Kasama na rin dito ang paggamit nito. Maraming tao na may Biblia ngunit hindi dinadala sa church; parang mga bisita pang kailangang “share-an.” Mayroon ngang may dala ngunit hindi naman binubuksan man lang. Basta masabing may dala ay okay na.

Wala tayong anumang benepisyong makukuha sa Biblia kung nakalagay lang iyon sa isang tabi. Mayroon tayong kailangang gawin—at nagsisimula iyon sa pagkuha natin nito gamit ang ating mga kamay.

The Preacher’s Wife (A Poem)

In the shadow of the parsonage
Stands a figure oft obscure.
Just behind the faithful pastor
Is his wife, devout and pure.
She is with him every moment
Helping make his work progress,
And you can’t discount her portion
In the measure of success.
Oft behind the scene of action,
Often never seen or heard,
Yet she stands forever ready
Just to give a helping word.
It is not in active service
That her worth is really shown,
But in the bearing heavy burdens
That to others are unknown.
With encouragement and vision
She must urge God’s servant on,
When the shadows are the darkest
And his courage’s almost gone.
With her home forever open
And her work quite never done,
She is ever his lieutenant
In the battles fought and won.
– T. R. Buzzard